☆ ★ WATR 2013 En İyi Teen Fiction Hikayesi ★ ☆ Genç bir kızın yıllar sonra İstanbul'a dönüp geçmişiyle tekrardan yüzleşmesi ne kadar zor olabilir ? Eski bir sevgili. Yıllar sonra yeniden tanıştığı bir çocukluk aşkı. Uzun zaman önce omzunda ağladığı, acı dolu geçmişe sahip bir adam. Hepsiyle aynı arkadaş grubunda karşılaşacağını nereden bilebilirdi ki ? Peki siz ; geçmişteki gerçeklere, sırlara, sınırsız eğlenceye ve mükemmel bir arkadaş grubuna ortak olmaya ne dersiniz ? Bir 'Hazal Demirtaş & Buğra Kaya' klasiği.

Tüm seçenekler aynı yere çıkıyorsa ve siz seçeneklerde kaybolup bir sonuca ulaşamıyorsanız Emir ve Beste'yi çok seveceksiniz.

..

Bizim aşkımız sarılmayla başlamıştı, sarılmayla devam edecekti ve sonumuz, ikimiz sarılıyorken bitecekti. Bizimki aşk hikayesi değil, bizimki bir sarılmadan doğan, koca bir beraberliğin hikayesiydi. Ve birde... kaybedenlerin hikayesi.. * Her cümlede nefesiniz kesilmezdi. Hafif bir tebessüm veya kıkırtı, gerçek hayatınıza kısa bir mola ve dertten tasadan uzak bir soluk içindi bu kitap. Ergenliğin gazabına uğrayan bir kız ve geçmişinin gazabına uğrayan bir oğlan. Ve, Kalbinize ulaşmaya çalışan diğer karakterler. ◇Fan-Fiction değildir.

Biri babası için, birisi arkadaşı için bu teklifi kabul etti. Onlar birbirlerinin en yakın arkadaşları hatta kankalarıydı. Birbirleriylr ilgili herşeyi biliyorlar. Çok iyi arkadaşlar. Ama hepsi o kadar . Onlar Kankalar. Şimdi ise sadece kendilerinin bildiği bi anlaşmayla evleniyorlar. Onlar yalnızken kankalar ama başkaları varkwn birbirlerini seven evli çift. Peki bunu yapmak o kadar kolay mı. Hem kanka hem karı koca olmak o kadar kolay mı? Peki birbirlerinin bunca yıl fark emedikleri şeyleri fark etmek. Ya da aşık olmak. İtiraf etmek. Mert ve Aslı'nın hikayesi başlıyor. Romantik ve fazlasıyla komik...

Bir aşk hikayesinden bir avuç daha fazlası.

"Peki ya siz? Dibe düştüğünüzde yerden daha sağlam bir şekilde mi kalkarsınız yoksa yeni dipler mi bulursunuz?"

Bir aile Nasıl mahvedilirdi? Saplantılı bir aşk, tamamiyle hastalıklı duygular bir ailenin sonunu getirmeye yeter miydi? Belki de daha fazlası... Bir yabancının aniden bir ailenin ortasına alev topu gibi düşmesi ve her yeri kaplayan bir yangın... Yılların geçmesiyle beraber o yangın aynı şiddetiyle bu defa Poyraz'ın içinde devam ederken bir gün gözleri, karanlık zihninin algıladı tek renk olan şarap kızılı saçların sahibinde takılı kaldı. Mira'ya istediğini verebilecek miydi? Yaşadıklarını kalbinin derin çukurlarına gömmüş adam acılarını daha ne kadar kanatabilecekti? Yıllardır içinde sönmeyen bu yangın ile yaşamayı öğrenebilecek miydi? Peki ya Mira bağımlısı olduğu acı dolu bataklıklardan kehribar rengi gözleri gördüğünde kurtulmayı isteyecek miydi? *** "Karanlık zihnimde canlandı şarap rengi saçların. Sanırım hastalıklı zihnimin algıladığı tek renk buydu."

''Yoruldum.''dedim çatallaşan kısık sesimle. ''Kes sesini. Yerimizi belli edeceksin.'' Onu dinlemeden devam ettim. ''Kaçmaktan,kovalanmaktan... Yoruldum Giray. Bırakalım bulsunlar bizi. Neyimiz kaldı ki artık. Ailelerimiz bile bize sırtını dönmüşken ne kaldı elimizde?'' ''Kes sesini." dedi dişlerinin arasından kısık çıkardığı sesle.''Neyimiz kaldı öyle mi? Biz kaldık. Sen ve ben. İstemesekte bu Saklambaç'a sürüklendik Derin.Ve bizi yakalamak isteyen ne zaman sıkılırsa bu oyun öyle biter. Sakın unutma!'' Nefret dolu bakışlarını beni bulduğunda sessizce omuzlarını tutmaya devam ettim. Sen kazandın Giray. Yine beni susturmayı başardın.