Mavi gözleriyle gözlerimin içine baktı. O gözlerde alıştığım o mesafe, o soğuk perde yoktu artık. Bir anlığına bile olsa, bana bakarken saklanmadı. Sessizce, derin bir nefesin ardından, "Sen kazandın," dedi. İçim sızladı. Kalbim, duyduğu cümleyi reddeder gibi kasıldı. Başımı yavaşça iki yana salladım. Gözlerine baktım... Sevgimi defalarca haykırdığım o mavi gözlere. Ama onun bir türlü görmediği, görmek istemediği sevgime. "Hayır," dedim titreyen bir sesle. "İkimiz de kaybettik." Bana doğru bir adım attı. İçinden çıkan kelime, neredeyse bir fısıltıydı: "Sen ne kaybettin?" Sesi ne kadar alçaksa, gözleri o kadar gürültülüydü. Kırgınlık, pişmanlık ve... geç kalınmış bir fark ediş. Ben de bir adım attım. O son mesafeyi de yok ettim aramızda. Başımı kaldırdım, gözlerinin içine baktım. Yutkundum, ama kelimeler daha fazla içimde kalmak istemedi. "Seni..." İşaret parmağımla kendimi gösterdim. "Benimle oynadın... ve kazandın." Bir an durdum. Sadece nefes alışverişlerimiz vardı artık aramızda. "Ama seni kaybettim..." Gözleri dalgalar gibi kırılıyordu. Mavi hareler titreşti, inceldi. Pişmanlığa bulanmış bir sessizlik çöktü üzerine. Ama ben... İçimdeki o son cesaretle, son defa konuştum. "Bana hiç sahip olmadın ki..." Sözlerim, aramızdaki havayı bile keskinleştirdi. Boğazında bir şey düğümlendiğini görebiliyordum. Gözlerini kaçırmadı ama sustu. Ve... Beklemediğim bir şey oldu. Sadece bir damla gözyaşı döküldü. Yanağından süzüldü, çenesinden aşağıya düştü. Sessizdi... Ama o damla, söylenmemiş tüm kelimelerden daha ağırdı.

İnsanlar... Ne garip canlılardır. Sever gibi yaparlar, ama aslında çıkarlarını düşünürler. Güvenir gibi bakarlar, ama hep sırtlarında bir bıçak gizlidir. Gülümserler... Ama yüzlerinde maskeler vardır. Ağızlarından dökülen her kelime ya eksiktir ya yalandır, ya da başka bir amacı saklar içinde. Bir olay olsa gemiyi terk eden fareler gibidirler. O yüzden öyle insanlara 'Firavun Faresi' adını veriyorum. Güneş Eflah Sarca -5 yaşında yetimhaneye verilen ardında'da evlat edinilen Güneş'in hikâyesi. -Sonradan gelen kardeş var. -Eğlenceli bir kurgu. (Finalden sonra düzenlenecek) Tiktok hesabı: Kitapdunyasi04

Aile-asker kurgusu✨️ 🪷 Gözlerime bakmaya devam ederken sordu. "Sen benim kim olduğumu biliyor musun?" kafamı aşağı yukarı salladım. "Abim!" dedim gür bir sesle. "Abimsin sen benim!" Afalladı. Ona, sen uzaylısın desem bu kadar şaşırmazdı hani. "Ne?" dedi. "Nil ben. Kardeşinim!" 🪷 07.09.24✨️ #aile 1 12.09.24✨️ #gençkurgu 1 21.08.2024🍭 18.07.2025🍭 (TAMAMLANDI)

Hayatın getirdiği zorluklar ve sürprizlerle dolu bu yolculukta, Ezel yeni bir aileye adım atar. Kendi kimliğini keşfederken, gerçek bağlılığın ve güvenin ne demek olduğunu öğrenir. Bu hikaye, aile bağlarının gücünü ve yeniden başlamanın hikayesidir..

gerçek ailesini bulan genç kızın yaşadığı zorlukları anlatır. Reklam içerikli yorumlar silinmektedir ve yasaktır!

" Dokun bana, " dedi Sumru bunu yapmamak için kendini zor tuttuğunda. " Sumru.." " Sen sus, elin konuşsun Kutay. Dudakların, ellerin...sadece onları istiyorum. " Kutay bu emri bekliyormuş gibi ellerini kızın beline koyarak onu kendine çekti. Artık istese de duramazdı, bunun farkındaydı. Yetişkin içerik içerir, rahatsız olacaklar okumasın.

Gelecekteki Kocam: Bak, her kimsin bilmiyorum ama son kez soracağım Gelecekteki Kocam: Numaran telefonumda 'Kalbimin Pili' diye kayıtlı Gelecekteki Kocam: Ama ben senin kim olduğunu bilmiyorum, bu numarayı da tanımıyorum Gelecekteki Kocam: Yani soruma cevap verirsen beni çok mutlu edersin Gelecekteki Kocam: Sen kimsin?

*Eski adı: Oyunbozan 2* Ardıç: Bana birini ayarlamaya çalışma artık Ardıç: Beni kimseyle yakıştırma Ardıç: Ben sana âşığım, aptal kız Ardıç: Görmüyor musun bunu?