"Senin sorunun ne biliyor musun Duru? Sen kaybetmekten korktuğun için hiç kazanmaya oynamıyorsun! Sadece savunmadasın. Sürekli!" Duru şaşkınlıkla ağzını açtı, "Ne saçmalıyorsun sen?" "Saçmalamıyorum!" Cihangir ellerini iki yana açtı. "Bak şu halimize! Kapıda senin onurunu korumak için bir adamı dağıttım, senin için dünyayı yakmaya hazırım ama sen bana 'teşekkür ederim' bile demiyorsun. Teşekkürü geçtim, bunu bir hakaret gibi algılıyorsun!" Cihangir ona doğru bir adım daha attı, Duru'nun kaçacak yeri kalmamıştı. Sırtı portmantoya değdi. "O kadar kabul etmiyorsun ki..." dedi Cihangir. "Bir hediyemi, bir yardımımı, ufacık bir desteğimi bile o kadar reddediyorsun ki... O kadar tek başına olmaya çalışıyorsun ki, senin yanında durmaya çalışmam bile sana sınırlarını aşıyormuşum gibi geliyor." Duru'nun gözleri doldu ama başını çevirdi. "Çünkü kararlarımı elimden alıyorsun!" "Hayır!" diye kükredi Cihangir. "Ben senin kararlarını elinden almıyorum, ben o kararların yükünü seninle sırtlamak istiyorum! Seni ileriye taşımaya çalışmam, sana bir marka kurmam, seni o dergiden çıkarmak istemem... Bunların hepsi seni kafese sokmak için değil Duru! Seni o kafesten çıkarıp hak ettiğin gökyüzüne koymak için!"

Bilinmeyen Numara: Kalbimin Ritmi. Bilinmeyen Numara: Sana böyle sesleniyorum. Bilinmeyen Numara: Çünkü ben sadece senin varlığınla nefes alabiliyorum.

Siz : Başkomiserim Siz : adam öldürsem kaç yatarım? Başkomiser : çok. Siz : peki senin silahınla adamı vursam sende suç ortağı olarak benimle hapise girer misin? Başkomiser : Taşşak mı geçiyorsun benimle? Siz : sence? Çerezlik KISA bir kurgu olacak ona göre okursanız sevinirim.