Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.

Kitap bana aittir, herhangi bir çalınma durumunda gerekli yasal işlemler başlatılacaktır.! Aşk, bazen bir silahın gölgesinde doğar. Ve bazı yazgılar, kınayla değil kanla mühürlenir. Heja, Mardin'in taş avlularında narinliğiyle büyümüş bir genç kadındır. Ancak bir sabah, abisinin düşman aşiretin kızını kaçırdığı haberiyle dünyası yerle bir olur. Uçurum kenarında alınan bir kararla, iki düşman ailenin kanı durdurulur-ama bir bedelle: berdel. Heja, sevmediği bir adamla; Baran ise adını bile duymadığı bir kızla evlenmeye zorlanır. Bir taraf için fedakârlık, diğer taraf için mecburiyettir bu evlilik. Ama içten içe, kırgın bakışlar, susturulmuş hayaller ve geçmişin kanlı gölgeleri arasında bir kıvılcım belirir. Baran'ın kalbinde bir şeyler kıpırdamaya başlar. Heja'nın sessizliği, içindeki fırtınaya dönüşür. Kimi kaderini seçemez, ama bazıları o yazgıyı yeniden yazmaya cesaret eder... 18.11.2025 Türkiye kategorisinde 1. sırada 18.11.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 16.12.2025 Güncel kategorisinde 1.sırada 20.12.2025 Keşfet kategorisinde 1.sırada 28.12.2025 Popüler kategorisinde 1.sırada

Varda 'nın elinde sadece iki şey vardı biri en sadık dostu Lord yani ejderhası ve ikincisi ise ailesinden son kalan kılıcı. İntikam için kızıl ay arasında savaşarak,acı çekerek ve kayıp vererek geçecek. Ama bu intikam ateşin de bile aşık olacak. Hemde kimsenin dokunamadığı,iblislerin lordu olarak bilinen, krallığı yıkarak kendi imparatorluğunu kuran bir savaşçıya olur. İkisi bu savaşta aşkın mı yoksa intikamın kor ateşini mi kazacağını bilmez. Dusan hem aşkı için savaşacak hemde imparatorluğu için. Ama ikisi de bir Canavar olduklarını hatırlayacaklardı

"Sen beyaz , saf , sakin , geçmişin gölgesinden kaçan bir kadın ken..." durdu. Söylemek istemediği şeyi diyecekti. Her kelimesi hem onun hemde benim kalbimi parçalara ayrılıyordu. " Ben ise siyah , karanlık , geçmişin yükünü sırtında taşıyan bir adam." İkimizi de farklı kılan şeyleri söylemişti işte. Hem onu gösteren gölgeyi tanıttı hemde üzerime düşen ışığı hatırlattı.

Tam arkamdaydı. Ellerimi ve gözlerimi bağlasa da varlığını fazlazıyla hissediyorum. Sapıkça olduğundan şüphelendiğim bakışları tenimi karıncalandırıyordu. Ne zaman harekete geçecek diye beklerken bir anda saçlarımdaki toka aşağı doğru çekildi ve yüzünü saçlarıma bastırıp kokladı! Bu adam benimle konuşmayacak belli ki! Tepki vermedim. Tek düşündüğüm ne kadar ileri gideceğiydi. Elini gömleğimde hissettiğimde tısladım. "Avcı!" Bir düğmeyi açtı. Sonra ikinciyi. Üçüncüyü açacağı sırada ona tekme atmaya çalıştım. Bacağımı yakaladı. "Şşş." Anlaşılan yeni başlamıştı. Benim uysal bir kedi olup onun avı olacağımı sanıyorsa çok yanılıyordu! Ben Kelebeğim! Ve arkamdaki kimliği karanlık adam bu ne demek anlayacaktı! &&& İlk görüşte aşık olmuşlardı. Aşkı buldukları için şanslılardı. Peki ikinci bir şansı elde edebilecekler miydi? O tek gece bir daha yaşanacak mıydı? Bir kadın ne kadar beklerdi? Hiç görmeden, hiç dokunmadan, kokusunu almadan ne kadar dayanırdı? Gecenin içindeki adam ne zaman gelecekti? &&& KÜFÜR, ARGO, SEKS İÇERİR! YETİŞKİN İÇERİK ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!

!Yetişkinler için uygundur! "Ateş ederim," dedim. Adam bir adım daha attı. Namlu göğsüne dayandı. "Et. Belki de ilk dokunuşumuz bu olur." "Yalanların büyüdüğü, arzunun yaktığı, ihanetin hükmettiği bir hikâyeye hoş geldiniz." MAFYA-GİZEM -SMUT- DÜŞMANDAN AŞKA- İNTİKAM- TAŞIYICI Tüm Hakları Ben Yazarsla Aittir. Her hangi bir çalınma kopyalanma durumu yaşanırsa adli işlem başlatılacaktır.

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

... "Soğuk, açlık, susuzluk, uykusuzluk, işkenceler.. Aklının alıp alamayacağı her şeyi göğüsleyebilirim. En karmaşık bombaları imha edebilir, en büyük savaşlardan tek bir sıyrık almadan çıkabilirim. Gözümü kırpmadan ölüme bile koşabilirim ama.." dedi ve susup derin bir nefes aldı. "Ama?" dedim hevesle gözlerine bakıp. Nefesini dudaklarıma verip alnını alnıma yasladı yeniden. Ve gözlerini kapattı. "Ama sensizlikle nasıl başa çıkılacağını bir türlü bulamıyorum." dedi ve sağ elimi tutup kalbinin üzerine koydu. Benimkinden farksız bir şekilde, sabırsızca çırpınıyordu güzel kalbi. "Sen olmadığında burada bir şeyler ters gidiyor. Nefes aldırmıyor. Herkesi tek bir emriyle dize getiren Fırtına, kalbine söz geçiremiyor. Çünkü.." dedi ve derin bir nefes daha aldı. Bu aldığı kaçıncı derin nefesti? Neden buna takılmıştım şu an? Hiç mi hiç sırası değildi.. "Çünkü içinde öyle bir kadın var ki.. Öyle masum, öyle güzel, öyle zeki ve.. Ve öyle benim.. Bazen çıldırtan, delirtip çileden çıkaran; boynunu sarıp sarmalayan atkısını, saçlarına değen beresini, yansımasını izleyen aynasını bile kıskandığım.. Öyle bir kadın ki; sevmemek mümkün değil. Öyle bir kadın ki; adını duyan herkese karanlık, bir bana aydınlık.." ... Not: Başlamadan önce Doğu'yu okumak mecburiyetinde değilsiniz. Gecenin En Doğusu'nu ondan bağımsız olarak da anlam kargaşası olmadan tamamlayabileceğiniz şekilde kurguladım. Ufak tefek noktaları da elimden geldiğince açıkladım. Sevgiler.

*Aile Kurgusu* O gece, hayatımı ikiye bölen geceydi. Siyah bir araba evimizin önünde durduğunda, içimde garip bir his oluştu. Motor sustu. Kapı açıldı. İçinden takım elbiseli, sert bakışlı bir adam indi. Babamın yüzü anında kireç gibi dondu. Annem bana sıkıca sarıldı, sanki birazdan elinden alınacakmışım gibi. Adamın sesi soğuktu. "Vakit doldu." Ne vakti? Ne diyordu bu adam? Babamın sesi titredi: "Onu alamazsınız. O bizim kızımız!" Ama ben onların kızı değildim. Gerçek, o gece öğrendiğim en büyük yalandı. Doğduğum ilk gün para karşılığında başka bir bebek ile takas yapılmıştım. Beni büyüten ailem, gerçek ailem değildi. Ve biyolojik babam... sıradan biri değildi. O, korkulan bir adamdı. Büyük bir çeteyi yöneten, düşmanlarına nefes aldırmayan bir adamdı. Şimdi beni geri istiyordu. Neden? Bir varis olarak mı? Bir piyon olarak mı? Yoksa benden daha fazlasını mı bekliyordu? Arabadan çıkan adamlar içeri girdi. Babam sandığım adam beni arkasına aldı, ama silahsızdı. Diğer adamlar ellerini beline attı. İlk kurşun patladığında refleksle yere kapandım. Camlar tuzla buz oldu. Annemin çığlığını duydum. Babamın yere yığıldığını gördüm. Kafamı çevirdiğimde adamlar üzerime yürüyordu. O an gözümden bir damla yaş döküldü Kaçmalıydım. Şimdi! Bu benim savaşım değildi ama kaçmazsam, kim olduğuma onlar karar verecekti. Kim olduğumu bilmiyordum. Ama bildiğim tek şey, kimseye güvenemeyeceğimdi. ---