Dostunu yakın tut, düşmanını daha yakın. Babasını kaybetmemek için elini Şerif Furtuna'nın kanına bulayan Fadime, kendini bekleyen şeylerden habersizdi. "Sen akıllı bir kızsın, Fadime. Senin yüzünden tekrar alevlenen bu kan davasında babanı veya abini kaybetmemek için ne yapman gerektiğini biliyorsun, değil mi?" İmzalar atıldı, kader baştan çizildi. Dosta uzak düşülüp düşmanın inine girildi. 🌑🍪🌑🍪🌑🍪🌑🍪 🌑🍪🌑🍪

İsmail Furtuna belki bilmiyordu ama. Kaderini ezeli bir düşmanlık bağlasa da kalbi çok önce seçmişti onu; yıllarca süren düşmanlık, Fadime'ye bir şey olma ihtimalini görünce bir anda anlamını yitirmişti sanki. Ve İso, bilinçsiz de olsa, zihninin her köşesine yerleşen o düşman kızından öte hiçbir şeyi düşünemez olmuştu