piyanosiliueti
- مقروء 35,246
- صوت 553
- فصول 25
Yetişkin okurlar içindir.
"Sarayın mermer koridorları soğuktu ama Vael'in bakışları tenimi yakıyordu. Babamın en sadık köpeği Caelum, hemen arkamda bir gölge gibi dikilmiş, elini kılıcının kabzasına atmıştı. Vael ise kuralları hiçe sayarak bir adım daha yaklaştı. Saçlarımdaki kar tanelerine bakıp sırıttı.
'Vaeloria'nın buzdan prensesi,' diye fısıldadı sesi limanlardaki fırtınalar gibi gürleyerek. 'Dışarıdaki kar bile senin bu kibirli bakışlarından daha sıcak...'
Caelum öne atıldı ama elimle onu durdurdum. Bu korsanın gözlerinde gördüğüm şey nefret değildi; bu, bir avcının avını tanıdığı o anın zaferiydi."