Benden aldıkların neden benden fazla

Barış ve Şulenin kaotik arkadaşlıkları ve aralarında oluşan o çekim. Epiphany (n.): "Bir şeyi aniden anladığını ya da aslında hep gözünün önünde olan bir gerçeğin farkına vardığını hissettiğin an." Burada okuduklarınız tamamen bir hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.

İki yabancı ruh. Yanlış atılan bir imza. Aynı hikayenin baş rolleri. Chrysalis (n.): sonunda muhteşem bir şeye dönüşmek üzere, karanlık, dar, sıkıcı ve insanı hapseden bir süreçte sabretmek Burada okuduklarınız tamamen bir hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.

•şimdiden ayrılmayı bu yüzden seçtim ben• "Evlendik mi şimdi?" "Evet." "Tamam, şimdi de boşanalım."

"Ah benim sevgili kalp sancım, sen su sen nefessin muhtacım." •evren eren elmalı

~Kırık Bir Masal~ "O senin kızın. Adı Masal" Kelimeler, apartman boşluğunda yankılanarak Demirin zihnine ardı ardına saplanan çiviler gibiydi. Elinde tuttuğu şeffaf dosyaya baktı, içindeki hastane logolu kağıtlar, DNA test raporları. Sonra bakışlarını tekrar kapının eşiğinde, annesinin bacağına değil de duvara sığınmış küçük kıza çevirdi. Şok, Demirin damarlarındaki kanı dondurmuştu. Beyni duyduklarını reddetmek için çırpınıyordu ama kızın yüz hatları, kahverengi ürkek gözleri, geçmişin inkar edilemez bir yansımasıydı...

Mahalleye yeni taşınan Rüya, hayatının hiç beklemediği bir şekilde değişeceğinden habersizdir. Karşısına çıkan Yavuz ise küçük kızı Melek'le hayatını sürdüren bekar bir babadır. İki yabancı, aynı mahallede başlayan tesadüfi bir karşılaşmanın ardından birbirlerinin hayatına dahil olur. Peki Rüya, Yavuz ve Melek'in hikâyesi nereye varacaktır? ... "Tamam o zaman," dedim. "Eğer gerçekten böyle olacaksa... ben de bu evliliğe bir şans vermek istiyorum." Yavuz'un yüzünde belli belirsiz bir tebessüm oluştu. "Tamam." Bir an ona baktım. Sonra sağ elimi kaldırıp serçe parmağımı ona doğru uzattım. "Anlaştık o zaman." Yavuz önce serçe parmağıma, sonra yüzüme baktı. Dudaklarının kenarında küçük bir gülümseme oluştu. Serçe parmağını benimkine geçirdi. "Anlaştık." ... 26/06/2026

Bölümler yazdıkça gelmektedir. ❝Burası Karadeniz, burada hiçbir aşk mücadelesiz olmaz.❞ "Karadeniz'e eskiden Konuk Sevmez Deniz derlermiş," dedi. Sesindeki buz dağı yüreğimi titretti. Bunu daha önce hiç duymamıştım. Demek hırçın dalgaların sahibi olan Karadeniz'e Konuk Sevmez Deniz diyorlardı. İlk kez duyduğum için olsa gerek garibime gitmişti. Ben de buraya gelen bir konuktum. "Peki ya, öyle mi?" diye sorduğumda bakışlarımı usulca ona kaldırdım. "Burası gerçekten konuk sevmez mi?" "Sevmez," dedi Kuzey net bir dille. "Alır, götürür, öldürür seni. Sen de elbet gideceksin buralardan, ait olduğun yere döneceksin. Buralar hiç konuk sevmez." Bir düşman kapıyı çalar. Elinde ölümle bekler. İmkânsız bir aşk başlar.

Küçük bir kız olan Lorin Kalender ve Mardin'in büyük bir aşiretinin ağasının oğlu Viran Şahmaran... Berdel yüzünden iki ailenin de tüm hayatı değişmişti. Henüz küçük olan Lorin kendisini bir anda büyük bir konağın avlusunda buluvermişti. Viran ise tüm hayatını değiştirmiş, bu kızı üzmemeye yemin etmişti.

Sibel mesleğinde tecrübe kazanmak istediği için bakıcılık yapmak ister. Babasının önerisiyle geldiği ailenin oğlu bekâr bir babadır. Kızına bakıcı bulunduğundan habersiz olduğu için görüşmeye gelen kadını, ailesinin seçtiği anne adaylarından biri sanar. Yanlış anlaşılmalarla tanışan ikili, içine kapanık bir kız çocuğu sayesinde günden güne birbirlerine alışırlar. "Hap kullanıyor musun?" "Anlamadım?" "Buraya evlilik görüşmesine gelmedin mi?" diye sordu Hazar gergince. "Siz yanlış anladınız." dedi aceleyle. "Buraya sizin için gelmedim." "Ne için geldin?" "Kızınız için." diye hızla cevap verdi Sibel. "Bakıcı olarak geldim."