4 yaşına kadar ailesi ile mutlu deli dolu bir hayat yaşayan kız Açelya... 4 yaşında ailesinden koparılıp yetimhaneye verilen kızımız 1 yıl sonra Rus bir aile tarafından evlat edinilir ve yıllar sonra gerçek ailesi tarafından bulunursa ne olur? Rusya'da Abilerinin göz bebeği annesi ve babasının gün ışığı olan Elena yani Açelyayı gerçek ailesi almak isterse neler yaşanacak gelin beraber bakalım.

Diyabet hastası bir kızın gerçek ailesi...

"Bir haftadır işitmediğin hakaret kaldı mı ki gurursuz? Para için değil mi bu kadar şey abinin parası yetmedi baktın bizim de durmumuz iyi ben bunların da parasını alırım diye düşünüyorsun ama yok sana zırnık koklatmam babamın kardeşlerimin hakkını senin gibi ucuza yedirmem!!" Sinir dalgaları kan dolaşımımı geçmiş ve bütün vücuduma yayılmıştı. Öfkenin harmanına bulanmış gözlerim önce kapandı Seyyid bey ve Eslem hanımın sesleri uğultuluydu elimdeki sıcaklık canımı yakmıyordu sinirim acımı hissettirmiyordu yine. Elimdeki ince belli bardakta kalan çayımı umursamadan kalkıp elimi masaya geçirdim sertçe. Kanımın kokusu yayılırken sinirim yerini koruyordu yumruk yaptığım elimi açtım cam parçaları elimden düşerken Eslem hanımın çığlığı şimdi net geliyordu. Bakışlarımı karşımdaki zorbam' dan ayırmadan bi kez daha yumruğumu sıktım kanım damla damla akarken kaşlarını çattı ve gözlerime baktı. İşte o an sessiz ve bi o kadar keskin sözlerimle ona hiç unutamayacağı bi acı verdim. "Akan kanıma iyi bak. Yemin ederim, akan kanımın üzerine yemin ederim ki ben unutsam kanım unutmayacak bu sözlerini. Pişman edicem seni öyle ki karşımda pişmanlığın seni kavururken bu gün olduğu gibi, bir hiç gibi bakıcam sana."

"Sesini kaybeden bir kızın, o sesi yeniden bulması için dünyayı yakmaya hazır beş cellat..." ​On sekiz yıl boyunca üvey ailesinin yanında her türlü şiddete ve sessizliğe mahkûm edilen Mia, bir gece yarısı öz abilerinin kapısına sığındığında, tek istediği güvenli bir limandı. Ancak karşısında şefkatli abiler değil; yeraltı dünyasının en karanlık, en sert ve duygusuz beş ismi vardı. ​Mia bir yabancı gibi itildi, Gökçe'nin sinsi yalanlarıyla suçlandı ve en yakınları tarafından terk edildi. Ruhunun son parçaları da paramparça olduğunda Mia, konuşmayı bıraktı. Ta ki o korkunç gerçek, kanlı bir hesaplaşmayla gün yüzüne çıkana kadar... ​Pişmanlık yeryüzünü inletecek, o beş sert adam kardeşlerinin tek bir bakışı için dünyayı karşılarına alacaktı. İhanetin, intikamın ve küllerinden doğan bir ailenin hikayesi... ​Mia artık karanlıktan korkmuyor. Çünkü o artık sadece bir kurban değil; beş karanlık meleğin gölgesinde büyüyen en kıymetli hazine.

Birbirlerini cezaevinde bulan abi ve kardeş...

Ben İnci Mavi Herkül. Ablamın ve eniştemin evine aldığı, evlerinin ilk çocuğu saydığı, soyadlarını verdiği çocuklarıyım. Ben İnci Mavi Karduman. Biyolojik ailemin 17 yıldır ölü bilinen kızıyım. Ben İnci Mavi Günay yıllar boyunca annesinin ölümünden kendini suçlamış olan kızım. Ben İnci. Sadece İnci. Hayatının baştan sona yalan olduğunu öğrenen o zavallı kızım.

"Gönlümüz kırgın, ruhumuz yorgun, umutlarımız paramparçaydı. Biz hiç var olmamış gibiydik; ailelerimizin bakışlarında birer boşluk, hikayenin dışında bırakılmış çocuklardık. Kalbi yaralı, ruhu vedaya hazır, ama canı bir küçük duaya asılı kalan o kız çocuklarıydık... Yok sayılmanın karanlığında, sadece nefes almak için değil, var olmak için direndik."

Bir söz var bilir misiniz? "Doğduğun ev kaderindir.." 𝓡&𝓚

Ali Murat Karahan, cezaevinden çıktığında tüm kasaba onu bekliyordu. Gülferah'ın ise bekleyecek kimsesi yoktu. Bir gece yarısı, bir sokak lambasının altında yolları kesişti. Kurtarılmakla korunmak arasında ince bir çizgi vardı. Bu evlilik bir anlaşmaydı. Ama Taşlıyokuş, gelinlerini kolay bırakmazdı.

Ben Kumru. Cihanın Şahı. Cihanın gönül davası. Cihanın hiç bulamadan kaybettiği. 3 yıl önce sonu gelmez gözyaşlarımı döke döke koşarak kaçtığım yere , bir daha dönmem dediğim gönül davama geri dönüyorum. Hemde gönlümden kopan küçük parçamla..