"Tik." gözlerimi anında açtım ve önümdeki boş sokağa baktım. Bu sesi çıkarabilecek hiç bir şey yoktu sokakta. "Tak." gözlerimi kocaman açarak sesin geldiği yönü bulmaya çalıştım. Ama nereden geldiğini bir türlü kestiremiyordum. "Tik, tak, tik, tak, tik,tak..." sesler iyice artmaya başlayınca ellerimi başımın iki yanına koydum. Tiktaklar o kadar hızlandı ki bir sinyal sesi halini aldılar. Daha sonra aniden kesildi. Sokakta adım sesleri yankılanıyordu. Saat gecenin üçü olmasına rağmen insanlar teker teker evlerinden çıkıyorlardı. Hızla arkadaşımı uyandırmak için balkon kapısını açıp içeri girdim. Ancak arkadaşımın yatağı boştu. Ve evin dış kapısı sonuna kadar açıktı. ♢ Tüm hakları Tony Stark'ın kalbinde saklıdır.

--- Tüm dünyam, koluma bir sayı yazmakla değişti. Videolarda gördüğüm bu işaretin, yasaklanmış bir büyü olduğunu aklımdan bile geçiremezdim. Ama o sayı - 777 - bedenimi dünyaya, ruhumu ise karanlığa teslim etti. Gözlerimi açtığımda, sisli ve sessiz bir mezarlığın ortasındaydım. Önüme ve arkama baktım. hiçbir çıkış yoktu. Sonra... önümde bir gölge belirdi. Ürkerek geri çekildim. "Sen kimsin!? Burası neresi!?" "Burası... Ara Katman. Ruhların geçiş yaptığı merkez bölge." "Ama, ben neden buradayım!?" "Çünkü koluna işlediğin o sayı, yasaklı bir çağrıdır. Ve şimdi... bedel ödeyeceksin." "Sen... kimsin?" Gölge bir adım daha yaklaştı. Sesi, rüzgâr gibi soğuk ve tanımsızdı. "Ben...Mezarlıklar İmparatoru."

Varlığına bu qədər bağlı ikən, yoxluğu ilə sınanmaq istəmirdi insan. Varlığına bu qədər alışmış ikən, yoxluğuna məhkum olmağı gözə almazdı insan. Varlığını bu qədər hissetmişkən, yoxluğunda təmas axtarardı insan. Varlığında belə narahatdırsa, yoxluğuna necə dözə bilərdi bir insanın?

İnsanların karanlık tarafları olsada onu aydınlatan bi Dolunay vardır elbet.

Hayatınızda sizden saklanan ne kadar sır olabilir? Bir, iki veya üç mü? Benim hayatım sırlar üzerine kurulmuştu. Kendinizi ne kadar iyi tanıyabilirsiniz? Ben kendini tanımamış bir çocuktum. Ben benliğini sürekli bastırmaya çalışan, kendi düşüncelerini susturan bir çocuktum. Ne zaman mı hayatım değişti de gerçek beni tanıdım? İleride olmak istediğim mesleği seçince, asker olmak istediğimde.

Ravi Mersianis, Çöl Prensi. Çöl Lordu ve Mersia Kralı'nın oğlu. Şimdiyse güçlerini yitirmiş ve çölün ortasındaki bir kaleye hapsolmuş durumda. Onu eski hayatına kavuşturacak mısın? Ekranda Giriş tuşu yanıp sönüyordu. Asıl soru şuydu, ben eski hayatıma kavuşabilecek miydim? *******

Bazar məsləhətçisi yavaş bir formada dilləndi. "Qəhqəhə atan oğlanın adı Kutay'dı. Yaşına görə uzun bir boyu var və çox vaxt gülüb əylənir. Onun valideyinləri onu bura bir aylıq olanda qoyublar. O da digər uşaqlar kimi üç aylıqikən danışmağa başladı amma valideyinləri onu gəlib görməməsinə baxmayaraq həmişə hiperaktivdi və ətrafa positif enerjilər yayır." Ragıb düşüncəli bir şəkildə iki oğlana baxarkən yavaş yavaş ağaran saqqalını tumarladı. " Hmm bəs digər oğlan kimdi? " Maraqla verdiyi suala cavab olaraq məsləhətçi yenə rahatca dilləndi. " O oğlan qəribə biridi digərinə baxmayaraq indiyə qədər heç güldüyünü görməmişəm. Bir dənə Hilal'ı gördüyü zaman gülür. Zəkası ən yaşlı sehirbazın zəkasıyla yarışar. Özü də çox diqqətcil bir oğlandı. Adı da Miran'dı. Əslində onların yanında iki nəfər daha var idi amma indi yoxdurlar?" Məsləhətçinin düşüncəli səsiylə son dediklərindən sonra Ragıb dərhal ona döndü. " Hilal? iki nəfər?" Məsləhətçi başını salladı. " bəli iki nəfər. Biri qız biri oğlandı. Əkizdilər. Amma əkiz olmalarına baxmayaraq çoxda oxşamırlar bir birlərinə. İndiyə qədər ayrıldıqlarını heç görməmişəm. Bacı qardaş hər yerə əl ələ birgə gedirlər. Oğlanın adı Turan'dı. Çox qorumacı birisidi. Qızın adı isə Hilal'dı. Adı kimi özü də ağappaq ağ dərili gözəl bir qızdı. On iki yaşları var. Qız çox sulu gözdü. Hər xırda şeydə ağlayır. Qardaşı isə kobuddu. Bir birilərinin əksidilər amma çox yaxşı yola gedirlər. Turan digərlərinə etdiyi kobudluğu Hilal'a heç etmir." Məsləhətçi sözünü bitirən kimi gözlərini qarşıya dikdi. " Hə! Bax ordadılar gəlirlər." --- Hekayəni uzun müddətdir yazıram. Və artıq son düzənləmədədir. Oxuyanlara xoş əyləncələr diləyirəm. Fantastik janrlı bir hekayədir.

Anonim hesapdan kuzenin tim komutanına kendisini Özel makyaj sanatcısı gibi tanıtan İstihparat subayı..... Binbaşı Yiğit Alaz Arya Hilal Bozkurt

Güzel gözüken şeyleri severim. Güzel hissettiren her şeyi de. Gökyüzünü mesela. Ucu bucağı gözükmeyen ve etrafımı çepeçevre saran halini. Masmavi halini, bulutlarla gölgelenmiş halini. Hem sonra, ormanları severim. Yemyeşil ağaçları, çimleri, yaprakları ve de rengarenk çiçekleri. Herkes seviyor değil mi güzel olan şeyleri? Ama benim sevdiğim gökyüzü kimseninkiyle aynı değil. Benim sevdiğim orman da, çiçekler de. Benim gördüğüm sen de, söylediğim sözler de. Bir şeyi söylemenin binbir çeşidir var. Söylediklerimle kastettiğim şeyin aynı olmama ihtimali. Bir şeyin gerçekleşmesinin binbir hali ve gerçekleşmemesinde yaşanacakların binbir olasılığı. Peki sizce biz mi konuştuklarımızı yaşarız yoksa konuştuklarımız mı bizi yaşar? Bir süre sonra biz kelimeleri kullanmayı bırakırız da, kelimeler mi bizi kullanır yoksa?