Evli bir adam, şımarık genç kız. Yepyeni ZeyKer hikayesi. Keyifli okumalar :)

Hani dostlar vardır. Bunaldığınızda yanınızda hissettiginiz ,Ve kimi zaman da bulduğunuz. Hani dostlar vardır, iki eli kanda olsa bile, ihtiyac duyduğunuzda koşarak gelen. Hani dostlar vardır, kederinizi kederi bilen. Hani dostlar vardır, üzemezsiniz, kıramazsınız, kıyamazsınız. Hani dostlar vardır, fikre ihtiyaç duyduğunuzda, sizi sizden fazla düşünüp akıl verir. Hani dostlar vardır, beraber olduğunuzda kederiniz bitiverir. Hani dostlar vardır, Doğduğuna şükrettiğiniz.. TÜM DOSTLAR ÖZELDİR!! BUNU UNUTMAYALIM!!!!!

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------