Aniden değişti her şey! Dünya büyükler için durdu ve çocukların kendi başlarının çaresine bakmaları gerekti! Tehlike ise içlerindeydi! Korkularında! Korktukları ne varsa... Başlarına gelecekti!

-"Məni qorxudursan Aynişan çox mükəmməlsən, qorxulu olanda budu məni zəiflədirsən. Mənə demişdin sənə olan marağım bitməyim çalış bu marağı itir yoxsa mən sənə vurularam." ﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈ ༻ ⚘️ ༺﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏͚̈̈﹏ -"Bir özümə nazım keçər, birdə özümə çatar gücüm. Həmişə mən çox sevmişəmdir, amma hekayələrim nədənsə hər dəfə yarımdır. "Qismət deyilmiş" deyə sinəmə çəkər , haqqımı isə hər dəfə halal edərəm. Çünkü; sevdamı yük bilənlər nə bilər ki, "ehh" lərimin ağırlığını. Elədiklərimində və hətta edə bilmədiklərimin də tək səbəbi sevməyimdir. Əgər günahım və əgər sənə çox gələn budusa söz verirəm özümə... Bir daha belə sevmərəm..." Hər kəsin bu dünyada bir sonluğu var, eynilə öz dünyası olduğu kimi... Bəs bir-birindən uzaq düşmüş iki fərqli ruh eyni təbiətin parçası ola bilərmi? Aynişanın zərifliyi və Cəsurun daxili qorxuları qarşı-qarşıya gəlir. Keçmişin silinmiş izləri, yalanlar, yanlış seçimlər və yarım qalmış bir sevgi... "Söz verirəm özümə... Bir daha belə sevmərəm." deyən bir qəlbin peşmanlıqla, çətinliklərlə və gizli qalan xatirələrlə dolu olan mübarizəsi. Keçmişin kölgəsində, bir-birini həm var edən, həm də zəiflədən iki insanın hekayəsi...

"Keşke," diye konuşmaya başladım titreyen sesimle. "Göğe bakmaya yüzümüz olsaydı." Başımı kaldırdım ve kısa süre önce orada olan ama artık giden ayın boşluğuna baktım. "İkimiz birden sevinebilirdik," Sesim öyle yenilmiş, öyle çaresiz ve yorgundu ki. Doğmaya başlayan güneşe baktım hemen sonra. "Tüm bunları yapmasaydın." Karanlıktı etraf. Ve soğuk. Annemin üstümü örtmesini beklemek gibiydi. Sessizdi. Hiç odama yaklaşmayan ayak sesleri gibiydi.

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne

Evren beni bu cümleyi kuracak kadar çaresiz bırakmıştı; Hayatta kalmak için herkesi geride bırakmaya hazırım...

Beyler, bayanlar ve henüz ne olduğuna karar verememiş kaçık çalışanlarım, Toplanın! Batan İşletmeyi Kalkındırma Operasyonu (BİKO)! başlıyor Nasıl mı? Elbette tek başıma değil. Yanımda öyle bir ekip var ki, sirk kursak biletleri yok satar: Saha Sorumlusu: Eli ağır, sabıkası kabarık, "Gözünün üstünde kaşın var" diye dükkanı dar eden bir serseri Strateji ve Bulaşık Müdürü: Atanamadığı için müfredat yerine bulaşık deterjanı ezberleyen sinir küpü bir öğretmen. Finansal Analist (Stajyer): Cüzdanı dükkanın tapusundan ağır olan bir sosyete kaçığı. Saha Operasyon Stajyeri (Kıdemli Borçlu): Daha önce anasının tepsi bile taşıtmadığı son derece cinsiyetçi fakat kredi kartı ekstrelerini gördükçe "Emret komutanım!" moduna giren bir lavuk Şimdi o kirli önlüklerinizi sıkıca bağlayın. Kapatmıyoruz! Çünkü bizde geri vites sadece park ederken kullanılır.

egeninkiyisi: ailelerimizin evlilik haberi okul grubuna düşmüş. Siz: şaka yapıyorsun, değil mi? egeninkiyisi: keşke. egeninkiyisi: aynı evde yaşayacağımızı söylüyorlar. Siz: ölürüm daha iyi. egeninkiyisi: merak etme. ben de seninle aynı soyadını taşımaya hazır değilim. ୨ৎ Ada Bilgin'in hayatı okulda yayılan tek bir dedikoduyla kontrolden çıkar. Çünkü herkes onun okulun sessiz, soğuk çocuğuyla aynı evde yaşayacağını konuşuyordur. Başta bunu umursamaz. Ama dedikoduların gerçek olduğunu öğrenince Ada kendini hiç istemediği bir hayatın içinde bulur. Okulun yakışıklı çocuğu Ege Güzey Caymaz'la anlaşma yaparlar ve bu evliliğe engel olmak zorundalar.

"Yaşadığım zor şeyleri sırtımda hep bir kambur olarak görürdüm. Canımı yakan, her geçen gün daha da ağırlaşan, nefesimi kesen, adımlarımı yavaşlatan bir kambur. Hayatıma giren iki kişiyle fark ettim gerçeği. Bir kambur olarak gördüğüm acılarım aslında bugünkü benmiş. Kendimi bulma sebebimmiş. Onları bulma sebebim" Jisoo babası ölmüş, annesi delirmiş, iblis bir katil olarak sadece ölmeyi bekliyordu. Her yıl 3 gün süren tren yolculuğunun günün birinde ona yaşam amacı bahşedeceğini asla tahmin edemezdi. "Sessizliğin altında ezilen herkese❄" Kim Jisoo&Jung Hae in

🤍🏡 Bir insan çocukluk kahramanını, kalbinin ilk sahibini nasıl unuturdu? Ben unuttum. Ama o unutmadı.

Ece, yıllar önce terk ettiği evine geri dönmeye karar verir fakat çocukluk aşkının ve ailesinin karşısına çıkmaya cesaret edemez. Döndüğünü bilen tek kişi polis olan teyzesidir. Neyseki evrenin Ece'nin işini kolaylaştıracak bir planı vardır. Karşısına çıkmaya çekindiği kişiler bir bir önünde belirir. İşin garibi ise onlardan büyük tepkiler beklerken kimseden beklediği etkiyi alamaz. Bu durum Ece'nin bir miktar rahatlamasını sağlasa da diğer tarafı dikkatli olmasını tembihler.