-Adı ne ? dedi Alparslan komutan -Asena o an sessizlik oldu.kız mıydı ? ... -ben buraya ölmeye geldim ve beni yolumdan kimse vazgeçiremez...

Asel Miranlı... İmparatorluk gibi bir holdingin tek varisi, sessiz ama güçlü duruşuyla herkesin ezbere bildiği bir isim. Lüks hayatın içinde büyümüş olsa da, kalbi hiçbir zaman o parlak ışıklara tam olarak alışmamış bir kız. Babasının ani ölümüyle omzuna çöken miras, sadece servet değil; acı, baskı ve görünmeyen duvarlarla dolu bir kaderdi. Ve Arel... Arslan ailesinin sessiz fırtınası. Soğuk, ketum, her adımı hesaplı. Gülüşü bile sınırlı olan bir adam. Kendi ailesinin gölgeleri, kendi kuralları, kendi karanlıkları vardı. Birbirlerine asla yaklaşmayacakları düşünülen iki dünya, bir gece bir masada kesişti. Bir yalanla başlayan tanışma, geriye dönüşü olmayan bir hikâyenin ilk sayfası oldu. Basının patlayan flaşları altında tutulan bir el... Dışarıya karşı çizilen kusursuz bir çift imajı... İçeride ise; iki yabancının birbirini çözmeye çalıştığı, her bakışta biraz daha karışan duygular, biraz daha derinleşen yaralar. Asel, hayatı boyunca kaçtığı baskılardan, bu kez Arel'in soğuk duvarlarına çarparak geçiyor. Arel ise planladığı düzenin, Asel'in inatçı kalbiyle darmadağın olduğunu fark ediyor. Bu bir aşk hikâyesi değil sadece... Güç savaşı. Gurur savaşı. Kalbinle mantığın arasında sıkışıp kalmanın hikâyesi. Yalana kurulan bir başlangıç, gerçeğe dönüşür mü? Soğuk bir ev, sıcak bir yuvaya dönüşebilir mi? Birlikte çekilen bir fotoğraf, kaderi birbirine bağlar mı? Asel ve Arel'in hikâyesi; Tutkunun gölgesinde, gururun arkasında, gerçeğe inat bir yakınlaşmanın romanı...

Alt tarafı deniz kabuğu toplarken yaralı bir asker gördüm ne olabilir ki?

In Lak'ech... Ruhun yankısıdır. Başkasında kendini görmek, senin varlığının başkasında hayat bulmasıdır. Her adımda birbirimize dokunduğumuzu hatırlatan kadim bir öğüt... Sevgi, saygı ve birlik. "Ona bağırdığımda aslında kendime bağırıyorum. Onu kırdığımda kendi içimde bir şey kırılıyor. Oysa biliyorum. Ona ne yaparsam, dönüp dolaşıp bana oluyor. Ona sevgimle dokunsam, kendi yarama da merhem sürmüş oluyorum. Belki de bu yüzden susuyorum bazen. Bilmeden kendime zarar vermemek için." #emirhantopçu

Bir mesaj. Bir yaz. Ve çok şeyin değişeceği bir başlangıç.

"oha ne güzel kurabiye bu amk ₊✩‧₊˚౨ৎ˚₊✩‧₊ Emirhan Topçu texting.

mr steven, ismaili gözüne kestirir. ismail yüksek&steven sadettin saran kerem aktürkoğlu&barış alper yılmaz

Sadettin Saran × Domenico Tedesco Sadettin Saran: Hocam Ngolo Kante'yi ister misin? Domenico Tedesco : Gerçekten mi ? (Şaşırarak) Sadettin Saran: Bu senin kupa hediyen birtanem. ---- kimse bu ikisini yazmadı. Ben de yokluktan kendim yazayım dedim PUHAHHAHAHAHAHAHAHAHAHA

Kırılan kalemler yazmaya devam eder, hemde kırıldığı yerden...')