YETİŞKİN İÇERİK UYARISI!!! Pars Alkanlı, yeraltı dünyasının karanlık lideri ve kafes dövüşlerinin acımasız şampiyonudur. Yıllar önce gittiği bir eğlence mekânında, sevgilisiyle dans eden Karsel Bozdağ'ı gördüğü an hayatı değişir. İlk görüşte âşık olduğu kadın, zamanla Pars'ın en büyük takıntısına dönüşür. Onun attığı her adımı, geçirdiği her dakikayı kontrol etmeye başlar. Yıllar sonra Karsel, Pars'ın mekânına geldiğinde geçmiş yeniden karşısına çıkar. Karsel, adamın kendisine duyduğu saplantıdan habersizdir. Fakat Pars için artık geri dönüş yoktur. Karsel'i kendisine ait kılmak uğruna karşısına çıkan herkesi ve her şeyi yıkıp geçmeye hazırdır. "Çünkü Pars Alkanlı için bazı aşklar yaşanmazdı, ele geçirilirdi."

Elleri kandan çıkmayan ruhu kayıp bir hasta, bir de ona her şeye rağmen deli olan deli doktoru... Soğuk, eli kana bulanmış ruhları etkilemezdi. Öngörülemez bir virüs gibi büyüyen akılalmaz duygular geldiği gibi gitmez, hatta gitmemek için diretirdi. Aşk, eli kana bulandı diye tutulduğu ruhtan vazgeçmezdi. Yakıp yok etsin ya da etmesin... Pes etmezdi. Ne delilik dinlerdi ne de tamamen yitip gitmiş bir akıl. Çünkü aşk da zaten deliliğin bir türeviydi. Soğuktan değil de kanlı ellerine bakıp ruhunu kaybederken takıntılı zihninde kaybolan bir kadındı Luna Lysova. Tutulduğu kadını kanlı ellerine ve çarpık zihniyetine rağmen korumaya çalışan kendi halinde bir adamdı, Dmitri Petrov. Bu hikâyenin cevapları, sorulardan çok daha zordu. Ama yanlışlar, doğruların baş düşmanıydı. Üstelik üç yanlış her zaman bir doğruyu götürürdü.

Bir mafya anlaşması için zorla evlendirilen iki kişi: Soğuk mafya lideri Asi ve özgür bir kız Başta nefret ederler ama zamanla birbirlerini korumaya başlarlar.

Bilmediğim bir evrende gözlerimi açtığımda yaralı, aç ve dehşete düşmüş bir haldeydim ama tek sorun kesinlikle bu değildi. Cehennemden çıkmış gibi görünen birbirinden farklı yedi adam tarafından göz hapsine alınmıştım. Hepsi sanki ne olduğumu anlamaya çalışıyormuş gibi yattığım yatağın başına dikilmiş ve büyük bir dikkatle beni incelemişti. İyilerin sizi öldürmek için canla başla mücadele ettiği, kötülerin ise sizi ne pahasına olursa olsun koruduğu bir evren... kulağa tuhaf geliyordu değil mi? Gazap. Morvath krallığında ona bu isimle sesleniyorlardı. Düşmanlarının üstüne bir gazap gibi çöküyor, en acımasız yöntemlerle onlardan kurtuluyordu. Karanlığın Komutanı Alastair Aderith. O ve onun komuta takımındaki birbirinden farklı yedi kötü adam beni hayatta tutmak için herkesi gözden çıkarmaya hazırlardı. Buna alışabilirdim... yani sanırım. Ben Aria Arven Göksel. Ve düştüğüm bu dünyada artık iyi biri değilim. "Gazabın yaralı kalbi... çok mu incittiler seni?" KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR. KURGUSUNUN, ADININ VEYA HERHANGİ BİR SAHNESİNİN ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR.

İpek, hayatın ona biçtiği zorluklarla mücadele ederken ormanda yaralı bir adamla karşılaşır. Kuralları, geleceği ve planları tek bir gecede parçalara ayrılırken geriye sadece kalbine hastalıkla bağlanmış, varlığı geçmişine kadar uzanan bir adam kalacaktır. ... ❝Şanslısın.❞ ❝Neden?❞ ❝Yaraların bir merhemle kolayca iyileşebiliyor.❞ Başlangıç tarihi: 20.07.2026 Bitiş tarihi: ...

Şiddet ve argo içerir. Ölüm onların yaşamıydı. Dört kızın kaderi aynıydı; ruhları farklıydı. Doğdukları gün, ölüm kapılarını aynı anda çaldı ve onları hayatta tutan nefes aynı kişiden geldi. Yaşamlarıysa yirmi yıl sürecek bir emanetten ibaretti. O yirmi yıl dolduğunda gözlerini başka bir dünyada açtılar: ırkların, büyülerin, krallıkların ve savaşların hüküm sürdüğü Ophidya'da. Evlerine dönebilmek için kadim bir bilmeceyi çözmeleri ve adı konmamış bir görevi tamamlamaları gerekecek. Girdikleri Akademi'nin taş duvarları arasında dostluklar kuracak, aşka bulaşacak ve en az büyüler kadar tehlikeli düşmanlar edinecekler. Çünkü bu dünyada her seçim bir büyü, her sır bir silah, her kalp bir savaş alanıydı. Onlar için Ophidya'daki yaşam ölümden zor olacaktı. "Ölümü karanlık son değildi sadece karanlık yaşama açılan bir kapıydı."

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.

Geçmiş sadece geçmiş midir? Yoksa gelecek hayatımızı oluşturan bir gerçeklik midir? On sekiz yaşına gelen Gece, evinden kaçarken geçmişinden kaçamayacağının farkında değildir. Devlete ait gizli bir teşkilatta Alınan görevler renkler ile temsil edilir. Yeşiller, turuncular ve kırmızılar. Şans eseri bu teşkilata katılma şansı elde eden Gece, Defne, Aras ve Mert, Güneş Çocuk Esirgeme Yurdunun gizli araştırma örgütüne dahil olurlar. Ölen çocuklar neden ölüyordu? Veya gerçekten ölüyor muydu? "Çünkü acı gidenin değil kalanın hikayesidir. Bu hikaye gitmeyi seçenlere ithaf edilmiştir." - "Şimdi..." Dedi Başkan. "Teklifimizi reddetme hakkına sahipsiniz. Reddettiğiniz takdirde buradan sanki bunlar hiç yaşanmamış gibi ayrılabilir, hayatınıza kaldığınız yerden devam edebilirsiniz." Durdu ve bakışları sırayla dördümüzün üzerinde gezindi. "Fakat kabul ederseniz, devletin size vermiş olduğu görevi başarı ile yerine getirebilmek için ölümle burun buruna bile gelmeniz gerekebilir. Bu görevi hayatınızın bile önüne koymanız bekleniyor. Tercih sizin. Kabul ediyor musunuz?" Bakışlarım elimdeki dosyaya döndü. Siyah büyük harflerle yazılı olan Güneş Çocuk Esirgeme Yurdu yazısı direkt olarak göze çarpıyordu. Sırasıyla Aras'a Defne'ye ve Mert'e baktıktan sonra düşünmeden "Ben Kabul ediyorum." Dedim. Benim üzerime Aras'da hiç düşünmeden "Bende kabul ediyorum." Dedi. Defne ise bana bakarak başını iki yana salladı. bakışları ile yapmamamız gerektiğini söylüyordu. Yinede beni yarı yolda bırakmamak için "Bende... Bende kabul ediyorum." Dedi. Geriye kalan tek kişi olan Mert'de Defne'nin kabul etmesinin üzerine kabul etti. "Öyleyse..." Dedi başkan ve ayağa kalktı. Onun ayağa kalkması ile karşımızda oturan beş kişide saygıyla ayağa kalkmıştı. "Birliğe hoşgeldiniz." - *Bu kitapta geçen kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünü

"Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak." Veres arkadaşlarıyla gittiği terk edilmiş bir evde tozdan gözükmeyen odada tertemiz bir porselen bebek bulur. Ne tozluydu ne de bir kırığı vardı bebeğin. İlgisini çekip eline aldığında üzerine alacağı lanetten haberi yoktu.

Ailesinin katillerinden intikam almak isteyen Madison Anastasia, hiçbir insanın canlı çıkamadığı doğaüstüler şehri Valenhold'a adım atar. Ancak o zayıf bir insan değil; var olan en güçlü yaratık, yani hem vampir hem kurt hem cadı olan gizli bir Tribrid'dir. Kimliğini ve kokusunu büyüyle saklayan Madison, şehrin acımasız ve ukala lideri Dante Vincenzo ile karşılaştığında planları sarsılır. Madison'ı sıradan bir av zannedip kanını içmekle tehdit eden Dante, karşısına en büyük düşmanını aldığından habersizdir. Şehrin en tehlikeli avcısı, avlamaya çalıştığı insanın aslında kendisini yok edebilecek tek güç olduğunu ne zaman anlayacak?