II Dünya savaşı... Esir düşen Üsteğmen ve onu konuşturmaya çalışan Yüzbaşının hikayesi. Dikkat:Şiddet,küfür içerir.

-TAMAMLANDI- "Yani dudaklarımız çarpıştı diye şansım sana geçti?" dedi sorarcasına. "Evet öyle oldu." Birazdan siktir ibne deyip yumruğunu indirecek diye beklerken dudaklarıma kapanan dudakla küçük dilimi yutmuştum. Geri çekilip bana baktı... -Şanslı yüzün kime denk geleceğinin savaşı. Düzyazı texting karışık. Bolca argo ve yetişkin içerik bulunmaktadır.-

"SENİ YAŞATIR MIYIZ LAN?! YALANCI, İFTİRACI PİSLİK!" Toprak, oturduğu duvarın kenarında titreyen bedenini daha da küçülttü.Dışarıdaki sesler, camlara vuran taşların şangırtısıyla uyumlu, acımasız bir senfoni oluşturuyordu. "Korkut abim hapishaneden çıkıyor! CANINA OKUYACAĞIZ." Toprak'ın kulaklarını kapatan elleri, yavaşça aşağıya indi. Kolları, iki yanında cansız bir ağırlık gibi sarktı. Başını kaldırdı ve çatlak tavana baktı. Gözlerindeki donuk ifade, şimdi anlık bir dehşetle yer değiştirmişti. Korkut üç sene sonra çıkıyordu hapisten....

"Bu dünya ikimize dar solcu." soğuk metal alnıma dayandığında geriye çekilmek yerine elimi namlunun üzerine koyup biraz daha bastırdım. "Desene o halde, birimize çok yazık olacak."

"Çok solcu gördüm lakin sol yanımda bu denli devrim yapanı ilk defa görüyorum." Eşcinsel konuludur. Turan & Mahir

Yarışı kazanmıştı. Buradaki bütün arabaların sahibi oydu. Arabasından aşağıya inerek kafasını kaldırdı ve seyircilerim olduğu tarafa baktı. Yaptığı hareketle çığlıklar yükselirken, birkaç saniye gözleriyle seyircileri taradı. Ardından gözleri benim olduğum tarafta durdu. Birkaç saniye sonda gözlerini benden çeker diye düşünerek derin bir nefes alırken, beklemediğim bir hamle yaptı. Seyircilerin olduğu tarafa doğru yürümeye başladı. Yaptığı bu hareketle çığlıklar artarken, adam duvarın tam önünde durdu. Kafasını kaldırdı ve bana baktı. Sigarayı dudaklarının arasından çekti, hafifçe ağzının içerisindeki dumanı sırıtarak üfledi. Çığlıklar beynimin içersinde yankılanmaya devam ederken, adam elini kaldırdı ve hızla yukarıya doğru savurdu. Elinde tuttuğu anahtar hızla bana doğru gelirken, refleksle elimi kaldırdım ve üzerime doğru attığı anahtarı yakaladım. "Bende dahil olmak üzere, görmüş olduğun arabaların hepsi senin." O arkasını dönerek ağır adımlarla pistin çıkışına doğru yürümeye devam ederken, arkasından kalakalmış bir şekilde bakmaya devam ettim. Daha önce hiç tanımadığım bir adam, buradaki bütün arabaların ve onun sahibinin ben olduğumu söylüyordu. - eşcinsel bir kurgudur.

Tunahan, okul birincisi Anıl'dan nefret ediyordu ya da duygularını kendi içinde biraz yanlış yorumlamıştı.

Gülümsemeyi unutan bir adamın hikayesi... Yıllarca işlemediği bir günahın bedelini ödemişti Yusuf. Hayatı boyunca 'mazlum' olarak yaşamış, nefes aldığı her saniye ölmüştü. O, bu dünyada cehennemi yaşıyordu. Lakin bir gün bir adamla tanıştı. Nefretin içinde filizlenen aşk, onu bambaşka bir yola, bambaşka bir hayata sürükledi. Hayatının dönüm noktası, o adam oldu. O adam ve o korkunç gece... !!!Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür. Şiddet, suç, karanlık geçmişler romantize edilmez; özendirme amacı kesinlikle taşımaz.

~Sene 1950, Fatih kendine gelen bu aşk mektubunu bir erkekten geldiğini bilmeden okumaya başladı ve böyle bir aşka hayran kaldı.~

[Tamamlandı] Tüm mahallelinin sevdiği tek kişiydi, onun sevdiği tek kişiyse bendim.