Yıllar önce kuzey ve güney olarak ayrılan bir krallığın kaderinin baştan yazılma hikâyesi... İki abisine rağmen kraliçe olabilmesi için tek şansı Gece Avcısı olarak bilinen direnişçi liderini bulup saraya getirmek olan bir prensesle, direnişçilerin yeni adıyla lekelilerin lideri Gece Avcısı kimliğini gölgelerin ardında yaşayan bir kuzey lordu. Artık tüm Oysma'nın kaderi, kalplerindeki aşkın ateşini söndürmeye çalışan bu iki düşmanın ellerine kalmıştı. Ancak hiçbir güç, Oysma'ya hızla yaklaşan kanlı savaşın ayak seslerini susturmaya yetmeyecekti.

Ayda, babasının ani ölümü sonrası ailesi üzerindeki artan baskıdan kaçmak için annesi Valeria ile birlikte Rusya'nın Soçi şehrine taşınır. Yeni bir başlangıç umuduyla geçen 13 yılın ardından, geçmişiyle yüzleşme isteğiyle Türkiye'ye, babasından kendisine miras kalan toprakları görmek üzere yola çıkar. Yolculuk için Karadeniz üzerinden ilerleyen büyük bir gemiye biner. Gemide geçen uzun, sessiz günler fırtınalı bir geceyle bölünür. Kuvvetli dalgalarla boğuşan gemiden yardım sinyalleri gönderilir. Ancak bu sinyaller, yardım beklenen gemiler yerine deniz korsanlarını cezbeder. Kısa sürede gemiye baskın düzenleyen korsanlar, yolcuları birer birer acımasızca katleder. Ayda, ölümle yüzleştiği bu kargaşa içinde bir anlık boşluğu değerlendirerek gemiden denize atlar. Karadeniz'in serin ve öfkeli sularında sürüklenerek bilincini yitirir. Gözlerini açtığında, Rize kıyılarında, onu bulan gizemli bir adam tarafından kurtarılmıştır. Yeni hayatının temelleri, "Yalan" adını taşıyan bir kayığın üzerindeki küçük bir yelkenliyle atılır. Ayda artık geçmişinden kaçmak yerine, kendi gerçeğini aramak için yelken açacaktır... -Tüm Hakları Saklıdır

Gözlerime kilitlendi. "Çağla, son şansın." Dedi gerçekten konuşmamı ister gibi. Bir yandan da sesi buz gibiydi. Benim Savaş'ım. Gerçekten kötü biri gibi davranıyordu. "Ne zamandır kabadayılık yapıyorsun Savaş?" demek geldi içimden. Kafasını iki yana salladı sabırsızca. "Yanlış cevap." Dedi ve o an ayağa kalkıp arkasındaki adama, yerdeki adamıma silah çekti. Çığlığımı içimde tutmak için avcumu dudaklarıma kapattım. "Son şansın olduğunu söylemiştim." Derken yerdeki adamım, yani Kafes'in adamı, bağlı ağzının içinden çığlık atmaya çalıştı. Gözümü yerdeki adamdan çekemiyordum. Ölecekti. Benim yüzümden. "Dur!" dedim. Ya da demeye çalıştım. Gözlerimi Savaş'a çeviremeden adama bakmaya devam ettim ama konuşacak gücü kendimde bulamadım. "Nereden gönderildiğinle başla." Dediğinde kafamı ancak ona çevirebildim. "Ve Çağla." Dedi oldukça sakin bir şekilde. "Sakın yalan söyleme." Diye ekledi. "Kafes!" diye fısıldadığım anda silahını tekrar beline yerleştirdi. Karşımdaki koltuğa yerleşip gözlerini bana dikti. "Güzel gidiyorsun." Derken beni cesaretlendirdiğini mi sanıyordu? ⚠️ UYARI / DISCLAIMER ⚠️ Bu kitap tamamen kurgudur. Kitapta geçen kişi, kurum, kuruluş, mekan, marka ve olayların hiçbiri gerçeği yansıtmamaktadır. Gerçek kişi veya kurumlarla benzerlikler tamamen tesadüftür. Kitapta geçen olaylar, diyaloglar ve tasvirler yalnızca yazarın hayal gücünden ibarettir. Gerçek hayatla ilişkilendirilmemelidir. Eserde yer alan şiddet, cinsellik, psikolojik manipülasyon, hastalık, ölüm, travma, bağımlılık, suç ve benzeri tetikleyici unsurlar yalnızca hikâyenin dramatik kurgusuna hizmet etmek amacıyla yazılmıştır. Gerçek yaşamda uygulanması önerilmez ve teşvik edilmez. Bu kitap; tıbbi, psikolojik, hukuki veya etik tavsiye niteliği taşımamaktadır. Buradaki hiçbir bilgi gerçek bir uygulama için örnek alınmamalıdı

Dağcı olan iki yakın arkadaş içinde çok yüksek dağlardan birini bulunduran Jinre'ye doğru yola çıkar. Jinre insan katliamları ile çok fazla anılan ve insanlara kötü olarak yansıtılan bir kasabadır. İki yakın arkadaş o kasabaya gider. Ama kasabada hayatları boyunca karşılaşmadıkları birşeyle karşılaşırlar. Kurt adamlar. Bazı özel sebeplerden orada kalmak zorunda olurken diğer yandan kurtlar arası savaşa tanık olup aynı zamanda kendilerine avcı diyen insan topluluğunun kurtlara nasıl canice yaklaştığını görürler. Ve bir seçim yapmak zorunda kalırlar. "Nereye gidersen git mühür yüzünden bana döneceksin sevgilim" S.F. Avcı'dan Av'a....

🦋 "Ya ölen umut değil de sensen?" 🎙️ Anıl her gece yayın yapıyor. Ama bu bir şov değil, bir hesaplaşma. 👁️ Yazgı izliyor. Sessiz, ama her şeyin farkında. ⚖️ İkisi birleştiğinde adalet değil, devrim başlıyor. Suçun kalbine inmek, belki de... kendi karanlığınla yüzleşmek. 📚 Kelebeğin Papatyası - Wattpad'de! ° Adaletin sesi artık fısıltı değil. Sen hazır mısın duymaya? Bu hikâye intikamla başlar, ama gerçeğe dönüşen bir isyanla devam eder. Çünkü bazen bir yayın, binlerce sesi uyandırır. Peki sen, o seslerden biri olmaya cesaret edebilir misin? ... Kendi mezarına her gün bir kürek daha atanlardan mısın yoksa? Ya ölen umut değil de sensen? Ya, hala yaşayan tek şey, acınsa?

Fısıltısı boğazıma düğümlendi. "Bana güveniyor musun, Sayın Savcı?" Gözlerimi kısıp başımı hafifçe yana çevirdim. Kalbim bir anlığına hızlanmıştı ama yüzümdeki soğuk çizgiler yerli yerindeydi. "Sana güvenebileceğim bir an mı oldu, Viran Yalgın?" "Beni seviyormuş gibi yap," diye mırıldandı Viran, dudakları neredeyse hiç oynamadan. Ses tonu, tenime temas eden soğuk bir rüzgâr gibiydi - ürpertici ve yakın. Gülümsemem, ipeğe sarılmış bir günah gibi belirdi dudaklarımda. Sanki bu gece başka bir kimliğe bürünmüştüm, başka bir kadınmışım gibi. "Başkanın önünde seni öldürmek istemediğimi varsay," dedim, bakışlarımı salonun içine kaydırarak. "Çok hoş." Viran yan masadaki buzlu viskiyi eline aldı ve küçük bir yudum aldı. Parmakları bardağın kristal kenarında gezindi, sanki o da bir karar veriyordu kendi içinde. Ardından gözlerini tekrar bana çevirdi. "Şimdiden iyi gidiyor, Savcı." Hayat dediği şey, kendi kurduğu bu iç mahkemede her gün yeniden yargılanmaktan ibaretti. Kararlar hep aynıydı: Suçlu. Sebep? Hayatta kalmak. Cezası? Suskunluklar. "İkisi de adaletin peşindeydi ama yolları ve yöntemleri zıt. Birbirlerini bulabilecekler miydi? Ya da asıl soru; bulduklarında birbirlerini çoktan kaybetmiş mi olacaklardı?"

Kadın bir mum gibidir... Bir mum yakıldığında, her dakika o mum biraz daha erir ve sonunda tamamen yok olur. Tıpkı bir kadın gibi. Çünkü insanlar bir kadının yüreğini yaktığında, o kadın her gün biraz daha tükenir. Ve onu yakanlar... O kadının her dakika biraz daha yok olduğunu bile bile sadece izlerler. Tıpkı bir mum gibi... Ben, Mihra Çeviker. Biraz asi, biraz da hırçın bir kadınım. On iki yıl önce Allah'a bir söz verdim. Ve o sözü tutmak için avukat oldum. Şimdi her şeyi değiştirme vakti geldi. Artık kadınların her gün biraz daha yok olmasına göz yummayacağım. Çünkü ben, onların sessizce bir köşede erimesini izleyenlerden olmayacağım...

"Üç kız kardeş, laneti kırabilir ya da krallığı sonsuza dek karanlığa gömebilir." ••• Üç kız kardeş, karşılaştıkları sorunlarla krallıklarının bir tehdidin altında olduğunu fark eder. Annelerinin ruhunun önderliğinde Eryndor'u ve halkını kurtarmak için çabalarlar. Ancak artık ipler kopmuş, kıyametin alametleri görülmeye başlamıştır. Prensesler üzerlerindeki yükün farkına vardıkları an da, kehanetlerin izini sürmeye başlar... Sarayı ve babalarını arkalarında bırakır, hiç bilmedikleri topraklara yelken açarlar. Bu yolculuğun onları yalnızca zafere ve kurtuluşa götüreceğini düşünseler de kalpleri onları yanıltır.