" යන එනා සද බලා කාලේ මං ගෙව්වා වැහි පවා නැති වුනා නුඹෙ ආලේ දැකලා " ~ ශෙනිල් තේදස් 🌧️ ~ " යළි එනතුරා මග බලා ඈතින් මං උන්නා පුරහඳ පවා හිනැහුණා නුඹෙ ආලේ දැකලා " ~ ශේවාන් නිම්වේන් 🍃~

" මින් පෙරදී අපි මේ වගේ වෙන් වී යන්නට ඇති මේ කඳුළු ගංගා ඉමේ කොතැනක හෝ " ~ අදිත් ~

මහ වැහි ඇදහැලෙන හීතල සුයාමයක පාලුකමින් වහගත්ත දුඹුරු පැහැ බිත්ති හතර මැද එක්තරා මේසයක් මත වූ නිහඬවම දුම් දමන සිනමන් කෝපි කෝප්ප දෙක අතර පිරි ආගන්තුක උණුහුම මිමිණූ නොකියූ හදවත් දෙකක කුරුදු රසින් බර කතාව

"ලස්සනම දේ?" "නමේම තියෙන්නෙ......" "ආහ්?" "නේත්‍ර " ........................................................ "ආසම තැන?" "මෙතන" "ආහ්?" "සුදු බේබිගෙ පපුතුරුල" ......................................................... "නස් නාරං?" "ඔව්....නේත්‍ර ආසයිනෙ" "හැබැයි දම්මි සුගත්ට දුන්නෙ වෙරළු සුදුබේබි" "ඒත් ආශව නේත්‍රට දෙන්නෙ නස් නාරං" .......................................................... "සුදුබේබි ඇයි ගැටපිච්ච මල් වලට ඔච්චර ආසා?" "පරවුණත් ඒ මල් හරි සුවඳයි නේත්‍ර...ඒකමයි මම ඒ මල් වලට එච්චරටම කැමති"

"සුදු අයියා" එයාද මගේ ජිවිතේ එකම හිමිකාරයා.. *විනුද* මේ සෙල්ලක්කාර හිත ඌ කොහොම මෙල්ල කරාද කියලා මට තාමත් හිතාගන්න බැ..අන්තිමට මේ හිත ඌගේ නමටම ලියාගෙන... *සතීෂ්* මේ ආත්මේ නැතත් ලබන ආත්මේ මගේ වෙනවා නේද මගේ චුටි.... *මිලාන්*