İnsta: assa.sll Yaşamın Ahengi Kitabımın Yan Karakterleri Olan "Cihan & Hawin" için yazılan kurgudur. ~|~ Bir gece ansızın bakışan gözler, sonsuzluğa mı uçar? Peki ya; sonsuzluğun olmadığı bu diyarda, ölümsüz sevdalar mı doğar? Aşk geçicidir, Sevda yorucu... Lakin yürek tutuldumu, elden bir şey gelmez. Onların hikayesi uzundu... Hem uzun hem yorucu... İkiside sevdanın yükünü kaldıramayacak kadar güçsüzdü... Amma ve lakin birlikte yenemeyecekleri bir güçte yoktu. ~|' Kurgunun ilerleyen zamanlarında yetişkin & Psikolojik içerik olacaktır. Lütfen uyarıyı dikkate alınarak okuyunuz .

Şehrin karanlık sokaklarında, gölgeler arasında güç ve sır gizlidir.İki ruhun yolları yıllar önce kesişmiş ve kaderin gizli bir oyunu onları tekrar bir araya getirmiştir. Bir yanda tehlike, bir yanda gizem, bir yanda ise hiç beklenmedik bir sevda... Kimin düşman, kimin dost olduğu belirsiz; her karar, her adım hayatta kalmayı veya kaybetmeyi getirir.

⛰️🌊

Zaman, Karadeniz'in hırçın dalgaları gibi çarpmıştı Esme'nin kıyılarına; her darbede biraz daha eksilmiş, biraz daha kimsesiz kalmıştı. İki yıl boyunca yüreğinde bir bebeğin soğuk nefesini ve bir adamın dinmek bilmeyen öfkesini taşımıştı. Adil, demir parmaklıklar ardında sadece özgürlüğünü değil, Esme'ye olan inancını da bırakmış; dışarı çıktığında bulacağı tek şeyin intikam olduğunu sanmıştı. Oysa kaderin, otogar kalabalığında, egzoz dumanları ve veda gürültüleri arasında onlara hazırladığı oyun çok başkaydı. Esme için o gün sadece bir "görüp gitme" tesellisi değil, iki yıl boyunca sırtında taşıdığı kanlı sırların, zoraki evliliğin ve toprağa verdiği minicik bir canın hesabını verme günüydü. Göz göze geldikleri o ilk an, havada asılı kalan sadece nefret değil, yıllanmış bir hasretin ve söylenmemiş gerçeklerin yakıcı kokusuydu. Şimdi, bir mezar taşının başında birleşen elleriyle, geçmişin küllerinden yeni bir yangın başlatmaya hazırlanıyorlardı; bu sefer ne Şerif'in tehditleri ne de ailelerin kan davası, toprağın altında yatan Aleyna'nın hatırasından daha güçlü olmayacaktı.

Esdil one shot (+18) Her bölüm birbirinden bağımsızdır.

Karadeniz artık eskisi gibi değildi. Kıyılar mühürlenmiş, köyler haritalardan silinmiş, insanlar güvenlik yasaları ve şirket raporları arasında kaybolmuştu. Esme, düzenin insanları koruduğuna inanarak büyümüştü. Kıyı İdaresi'nde attığı her imzanın bir hayatı kurtardığını sanıyordu. Adil ise aynı imzaların ardında kimlerin susturulduğunu, kimlerin yerinden edildiğini ve kimlerin ölü sayıldığını çok iyi biliyordu. Biri düzenin mührünü taşıyordu, diğeri kıyının öfkesini. Yasak Kıyı'da yolları kesiştiğinde birbirlerine yalnızca düşman oldular. Fakat Karadeniz'in susturulmuş hafızası açığa çıktıkça, Esme ve Adil aynı gerçeğin iki ayrı ucunda olduklarını fark edecekti. Ve bazı gerçekler, bir kez denizden geri döndüğünde, artık hiçbir mühürle kapatılamazdı.

Esme Furtuna'nın hayatında her şey kendi bildiği gibi ilerlemeliydi. En azından o öyle sanıyordu. Planlı, kontrollü, kimsenin aklına göre yön değiştirmeyen bir hayat... Ta ki Adil'le aynı yere düşmeye başlayana kadar. İlk karşılaşmaları pek romantik sayılmazdı. Hatta biraz daha dürüst olmak gerekirse, tam bir felaketti. Sonra ikincisi geldi. Ardından üçüncüsü. Ne zaman yolları kesişse bir şeyler ters gidiyor, telefonlar bozuluyor, yollar kapanıyor, elektrikler kesiliyor, hava bir anda değişiyor, kısacası evren bütün gücüyle "bu çift olmaz" diye bağırıyordu. Ama evrenin hesaba katmadığı küçük bir şey vardı: Esme de Adil de "olmaz" lafından hiç hoşlanmazdı. Başta birbirlerini uğursuz sanan bu iki inatçı insan, zamanla asıl meselenin kendileri değil, onları ayırmaya çalışan o görünmez düzen olduğunu fark eder. Ve tabii ki olması gerekeni yaparlar: evrene karşı güçlerini birleştirirler. Aksilikler büyür, tesadüfler saçmalaşır, kasaba olan bitene anlam vermeye çalışırken Esme ile Adil de istemeye istemeye birbirlerine yaklaşır. Çünkü bazen kader insanı sevdiğine götürmez; yolunu kapatır, sinirini bozar, sabrını dener. Ve bazı aşklar tam da bu yüzden başlar.

Esme için hayat; Karaköy sahilinde sürülen bir bisiklet, nergis kokulu bir dükkân ve sol kolundaki o hiçbir doktorun açıklayamadığı sızıdan ibaretti. Ta ki dükkânına o sümbülteber kokulu adam girene kadar. Adil, bir yabancı gibi girdiği o dükkânda Esme'nin tüm dünyasını altüst etmişti. Bakışlarındaki o tanıdık hüzün, sesindeki o gizemli öfke ve her gelişinde dükkânı saran o ağır koku... Esme neden bu adamın yanında nefes alamadığını, ismini duyduğunda neden kalbinin sıkıştığını bilmiyordu. Adil ise susuyordu. Esme'ye bakarken aynı anda hem dünyadaki en sevdiği varlığı hem de en büyük düşmanını görür gibiydi. Aynı odanın içinde, birbirine asla dokunamayan ama birbirinden de kopamayan iki lamba...

Arada kavga arada sevinçle en çokta dostluk ile beraber bir araya gelen genç arkadas grubunun hikayesi..