Yüzbaşı Adam & İlkokulu Öğretmeni Kadın Yıllar önce babasının baskısından kaçan ve asker olma yoluna giren Bozkurt Karahan, yıllar sonra yüzbaşı olarak Kars'ta görevini yapmaktadır. Bir yandan Ela Doğan, çok sevdiği meslek olan öğretmenliği yapmak için ailesinin itirazına rağmen evden ayrılır ve atandığı yer olan Kars'a gider. -Ela, yakın arkadaşıyla beraber ilk defa geldiği bu şehri gezerken, bir anda çatışmanın içerisinde kalırlar. Kendilerini iki asker fark edip korur. Bilmediler ise kaderin cilvesi olarak o adamların, lojmandaki karşı komşuları çıkmasıdır.- 🪶Her duyguyu, hissi tadacağınız o kitaba hoş geldiniz🪶

Bazı çocuklar sessiz doğar ama fısıltıları bile kaderleri sarsar. Mavi Atabey, aşiretinin tek varisi; Türkmenistan'ın geleceği, halkın tek umuduydu... "Doğduğu anda bile gözleri aydınlığı değil, karanlığın ta kendisini taşır gibiydi." Ama onun doğduğu gün, tüm aşireti katledildi. O saldırıdan sadece kendisi kurtuldu. Yetimhanelerde büyüdü, intikamını yaşattı ve babası gibi asker oldu... Ve bir gün, bulunduğu tim ile birlikte bir operasyona çıktı. Onlarla çıktığı son operasyon olduğunu bilmeden... "Merhamet eden de edilen de ihanet edendir." Ve hayat, onun yolunu disiplini ve hırsı ile bilinen Kıraç Pusat Karaduman'la kesiştirdi. Ruhunu kaybetmiş, nefesi kesilmiş bir adam... Timur Timi'nin komutanı; Kıdemli Üsteğmen Kıraç Pusat Karaduman. Gerçekler ortaya çıktı, kan döküldü, yeminler edildi. Taraflar değişti, sözler verildi ve her şey kanla mühürlendi... "Herkes haklı olabilir ama kimse aynı anda masum kalamaz." -MAGOR EVRENİ'nin ilk serisidir.- -BU KURGU GERÇEĞİ YANSITMAMAKTADIR!- KAPAK: @Algoritmalar_ / @_mrs.tugba ‼️Tüm haklar yazara aittir kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır!!‼️

İstanbul'a tutkuyla bağlı Savcı Ceren Yılmaz, mafya lideri Pamir Tan'ın suçlarını örtbas etmeyi reddedince kendini bir anda İstanbul'dan binlerce kilometre uzakta, Hakkari'de bulur. Özel eğitimli asker abileri Eren ve Eray'ın yanında geçireceği yeni hayat, Ceren'i tüm prensiplerini sorgulatacak olaylarla karşı karşıya bırakır. Ancak kader, yoluna Gölge Timi'nin en başarılı askerlerinden biri olan Çınar Üstün'ü çıkaracaktır.

"Dağhan, ben seni seviyorum." "Sen, benim kardeşim dediğim adamın kız kardeşisin. Kardeşim dediğim adamın kız kardeşine bana abi olmaktan fazlası düşmez." Zengin sosyetik güzel Ayda Aksungur, dedesi ile yaptığı bir kavga sonrası kendini Karadeniz'in hırçın doğasında bulur. Dalgaları sert, yağmuru hoyrat olan Karadeniz, bir dağ köyünde kendi aleminde aile hekimi olarak devam edeceğini sanan Ayda'ya, büyük sürprizler sunar. Bu sürprizlerin en büyüğü terör örgütü tarafından silahlı bir saldırıya uğramak ve yıllar önce kendini reddeden adam tarafından kurtarılmakdır. Ayda'yı kurtaran adam ise Ayda'nın abisinin en yakın arkadaşı olan Yüzbaşı Dağhan Poyraz Sarıhan'dır. Bu ikilinin yolları Karadeniz'in asi topraklarında kesişirken, kaderin işleyişi sert bir Poyraz gibi esmeye başlamıştır... Kadın, narin ellerinde soğuk metali yaşatmak için, adam ise nasırlı ellerinde soğuk metali öldürmek için tutmaktadır. Ölüm ve yaşam iç içeyken, kader en garip işleyişi ile yolunu çizmeye başlamıştır.

Bazı insanlarla iki kere tanışırsınız. Ben az önce yıllardır ölü sandığım kocamla, ikinci kez tanışmıştım.

Final oldu, tamamlandı. Seri üç kitapla raflarda yerini almıştır. ❝İnsan bir kutu kibrite benzer. Varolur, yanar ve söner.❞ Bu hayatta nasıl bir kibrit olacağına sen karar vereceksin. Yanacak mısın? Yakacak mısın? Yoksa öylece duracak mısın? Ben, benimle yanmanı, gerimizde kalan her şeyi yakmanı istiyorum. Çünkü uzun bir süredir yanlış kişilerle, yalnız hayattasın. Ait olduğun yere dönme vakti. Bil ki; seni almaya geliyorum, Balkan kızı. BİR KİBRİTLE YOK OLMAK

Gerçek her zaman bir kapının açılmasıyla başlar sanırız. Oysa gerçek bazen yanı başımızdadır. Hiçbir şeyden habersiz yaşamak kolaydır. Zor olan ise o gerçeklerle yaşamaktır. Gerçeklerin bizi nereye sürükleyeceğini bilemeyiz. Hayır... Belki de gerçekler bizi sürüklemez, sadece bir gün gelip tam yanımızda durur. İnci her şeyden habersiz yaşıyordu. Ta ki o güne kadar. O gün, onun cehennemi oldu. O gün, masum çocukluğunu elinden aldı. O gün, ölmeyi dilediği ama ölümün onu reddettiği gündü. Çünkü o gün... ölümün ta kendisiydi.

Kitabın yazım aşaması bitti. Yayınevlerine gönderilmek üzere redaksiyon sürecine girildi. Bu seri toplam 3 kitaptan oluşmaktadır. Birinci kitap finali dahil burada vardır. İkinci kitabın bölümleri nisan ayında atılmaya başlanacaktır. Başkarakterimiz Yüzbaşı Asena Çağan, çocukluk hayalini gerçekleştirmiş, cesur ve idealist bir kadın askerdir. Görevi gereği tayin olduğu sınır bölgesindeki kışlada, kendi timine liderlik etmeye başlar. Yeni bir şehir, yeni sorumluluklar ve bir o kadar da ağır geçmişin yüküyle baş başadır. Askerî hayatın zorlukları, timin güvenliğini sağlama görevi ve acı dolu kişisel kayıplar Asena'nın ruhunda derin izler bırakmıştır. Fakat tüm bu karmaşanın içinde, güven ve bağ kurma ihtiyacı ağır basar. Asena, yalnızca bir komutan değil; aynı zamanda timindeki askerlerle güçlü bir kardeşlik bağı kuran bir abla, bir sırdaş olur. Askerî disiplinin katı sınırları içinde, duygular bastırılmak zorundadır. Ancak Asena'nın karşılaştığı kişiler arasında zamanla doğan çekim, gözle görülmeyen ama hissedilen bir bağa dönüşür. Bu ilişki, bir askerî kışlada, hem duygu hem de etik sınavları beraberinde getirir. İçsel çatışmalar, görev ile kalp arasında kalan duygular Asena'yı düşündürmeye başlar. Aşk, bu dünyada bir zaaf mı yoksa güç mü olacaktır? #Genel kurgu 1. Sırada #ölüm 1. Sırada #şehadet 1. Sırada #şırnak 1. Sırada #aksiyon 1. Sırada #Tsk 1. Sırada #hayat 2. Sırada #Gençkızkurgu 3. sırada #macera 94. Sırada #kan 45. Sırada #ölüm 89. Sırada #romantizm 227. Sırada #bayrak 6. Sırada

İlk defa avuçlarımın arasına aldığım fotoğrafta gördüm yeşil gözlerini... İlk defa karanlık duvarların ardından gördü gri gözlerimi... "Kimsin sen?" "Senin ulaşamayacağın biri, Teğmenim." Bizi Fedailer adlandırıyorlardı. Ölümden korkmayan, kaderi ölüm bağıyla birleşenlerdik. Biz ölüm için yaşayan, ölüm için seçilenlerdik. Ölümle başlayan kaderimiz ise, bir tek susmak yakıştı kalbimize. O karanlıkta parlayan umut, bense güneşin ardında saklanan karanlıktım. Hayalettim, görünmezdim. Ama onun gözlerinde ben... ben başka yerdeydim.

"Ben..." diye kekeledim avcumun içinde tuttuğum künyeyi bırakıp geriye çekilmeye çalıştığımda. "Asya," diyerek tuttu elimin üzerini. Künyesini tutan ben, benim elimi tutan Yavuz'du şimdi. "Sen de hissediyor musun?" "Neyi?" dedim kısık çıkan sesimle. "Bunu," dedi bakışlarını ikimizin arasındaki zaten çok az olan boşlukta dolaştırarak. "Çekiliyorum sana, görmüyor musun? Elim uzak dursa gözlerim, gözlerim uzak dursa nefesim karışıyor sana." Cevap veremedim ancak bir cevap beklediği de söylenemezdi. İkimizde aramızdaki bu çekimi hissediyorduk. Yoksa ne ben durduk yere onun kafasını karıştırırdım ne o benim. Ortada söze dökülmemiş saf duyguların gücü hakimdi ve biz o an buna boyun eğdik, kabullendik. "Yavuz..." diye fısıldadım adını. Kara gözleri nasıl bu kadar aydınlık olurdu aklım almıyordu. "Doğru söylüyormuşsun." O neyi der gibi bakınca avcumun içinde tuttuğum künyeyi daha sıkı kavradım. Sanki tenimi yarsın, kanıma karışsın istercesine. "Karışanın yalnızca kafam olmadığını..." Künyeyi asıldığımda aramızda kalan o küçücük boşluğu da yok ettim ve hiç düşünmeden benim için aralanan dudaklarının arasına sızdım.