Hazan'ın titreyen ama geri adım atmayan sesi odanın içinde bir kurşun gibi yankılandı: "Merhamet bilmeyen, sevgi bilmeyen yüreğinden öpüyorum seni Efraz..." Efraz Hanezar o an sanki görünmez bir el tarafından durdurulmuş gibi kaskatı kesildi. Hayatında her türlü tehdidi duymuştu; silahlar ona doğrultulmuş, düşmanları ona beddualar yağdırmıştı. Ama ilk kez biri, onun karanlığını bir madalya gibi göğsüne takıyor, o merhametsizliği "öperek" onurlandırıyordu. Şaşkınlığı, kehribar gözlerinde saniyelik bir fırtına gibi koptu. Kaşları havalandı, nefesi boğazında düğümlendi. Ancak Efraz, Mardin'in acımasız yasalarıyla yoğrulmuştu. Şaşkınlığı uzun sürmedi; zihnindeki o karanlık kalkan saniyeler içinde tekrar kapandı. İçindeki o sarsıntıyı gizlemek için daha da zalimleşti. Efraz: (Hazan'a bir adım daha yaklaşarak, sesi buzun çatlama sesi gibi soğuk) "Beni mi öpüyorsun? Sen ne yaptığını sanıyorsun Hazan Vural? O öptüğün yerde sadece kan ve kül var. Senin o tertemiz dudakların, benim gibi birinin karanlığına dokunursa sadece kirlenir ben inanmam böyle saçma şeylere . Hazan, Efraz'ın bu sert çıkışına rağmen elini uzatıp adamın elini tuttu ve kendi kalbinin üzerine, tam o deli gibi çarpan ritmin üstüne bastırdı. Hazan: "Eğer inanmazsan sana olan bu sevgime... Bak, hisset. Kalbim zaten avuçlarının içinde Efraz İster sök al, ister daha sert sık. Ben çoktan razıyım senin elinde can vermeye...

❝Kuzgun, birileri gelecek!❞ ❝Korkma yavrum,❞ dedi m*melerime öpücükler bırakarak. ❝Gelen olursa ö.l.dürürüm.❞ - Beni istediğin kadar cezalandır bebeğim. İstediğin kadar kaç benden. Seni kovalamak beni a.z.dırıyor. - ❝Nasıl bu kadar sıcak olabilirsin?❞ Bir kez daha yalayarak kıvrandırdı beni. ❝Seni s*kmek cehennem garantili bir günah kadar zevkli olacak Saraya.❞ - Saraya, kız kardeşinin intikamını aldığı gece kendini son sürat gelen bir tırın önüne atarak yaşamına son vermek istemişti. Bilmediği şey ise o tırın içinde ülkenin en büyük çetesinin lideri olan Kuzgun Kral'ın olduğuydu. Büyük bir banka soygunundan bir tır dolusu parayla kaçan Kuzgun Kral, şehrin tüm polisleri peşlerinden gelirken, tırının önüne atlayan bu kız için yakalanma pahasına tırı durdurur. Geçmişten tanıdığı bu kız kollarında bayıldığında onu evine götürür. Saraya uyandığında kendini efsanevi Gece Kuzgunları çetesinin yuvasında, Kuzgun Kralın yatağında bulur. Hayatına son vermek isterken önünde bambaşka bir kapı açılmıştır: Bu sistemi onu kuranlarla birlikte yok etmek. - Detaylı cinsel sahneler ve işkence sahneleri bulunmaktadır! 18 yaşından küçüklere asla önerilmez! Distopya ve Dark Romance türündedir.

"Hoşuma gidiyorsun ama seni öldürürüm."

DİKKAT! Bu kurgu tamamen bana aittir. Argo , ciddi yaş farkı ve yetişkin içerik bulunmaktadır. Bunu dikkate alarak okuyunuz. ​ Alaz beni duvara öyle bir çarptı ki, sırtımdaki acı bir an nefesimi kesti. İki elini yanıma sertçe vurdu, kaçacak yer bırakmadı. Gözleri kan çanağıydı; haftaların uykusuzluğu ve öfkesi bakışlarına yerleşmişti. ​"Kim ulan o oğlan?!" diye kükredi yüzüme doğru. "Ne bu yakınlık, ne bu samimiyet? Kiminle yedin içtin ben yokken, kime güldün o kadar?! Kimsin kızım sen, ne oldu sana?" ​Öfkesi yüzümü yakıyordu ama geri adım atmadım. "Kim olduğumu söyleyeyim mi Alaz?" dedim, sesim buz gibi ama içim alev alevdi. "Ben senin kapı dışarı ettiğin, 'görmek istemiyorum' deyip sırtını döndüğün o kadının ta kendisiyim! Senin kabul etmediğin, ama şu an karşısında kudurmuş gibi hesap sorduğun o kadınım!" ​Alaz'ın dişlerini sıktığını, çene kemiğinin seğirdiğini gördüm. Bir eli belimden aşağı, kalçama doğru indi ve orayı canımı yakacak bir hırsla, "benimsin" der gibi sıktı. Beni kendine öyle bir sertlikle çekti ki, göğüslerimiz arasındaki o ince kumaş bile fazlalık gelmeye başladı. ​"Bak bana İklim..." diye soludu, sesi hırıltılı bir tehdide dönüştü. Dudakları dudaklarıma milimler kala durdu. "Benden başka kimse sana böyle dokunamaz, kimse sana bu kadar yakın olamaz. Duydun mu beni? Söyle ulan, kim o herif?!" ​Tırnaklarımı omuzlarına geçirdim, acıyla karışık o yakıcı tutku vücudumu esir alırken gözlerinin içine baktım. ​"Geç kaldın Alaz," diye fısıldadım...

Kehribar gözler, sert eller ve ruhuma vurulacak mühür. Canımı yaktığı için bile teşekkür edebilirim. Bu hikayede mazoşist/sadist, şiddet, ağır psikolojik baskı ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar okumasın.

"Mimarlıkta hata payı sıfırdır. Ama seninle geçen her saniye, benim en büyük yıkım kararım." Şimdi sorulması gereken tek bir soru vardı. Bir mimar, kendi inşa ettiği duvarların altında kalmayı göze alabilir miydi? Bu hikayede yoğun psikolojik baskı, güç dengesizliği, toksik unsurlar ve yetişkin içerik (+18) bulunmaktadır. Rahatsız olanlar veya olacaklar okumasın.

Yaş Farkı İçerir. Dikkat! Yetişkin içerik uyarısı. Not; Kitapta +18 sahneler olacaktır, rahatsız olacakların dikkatine. O bölümlere işaret koyarım. Tutku ve aşk dolu mahalle klasiği .

Yaş farkı ve cinsel öğeler vardır.! GERÇEK BİR HAYAT HİKAYESİNDEN ESİNLENİLMİŞTİR Mardin'in altın tozuna bulanmış kadim sokaklarında, Mezopotamya'nın en kudretli ismi Devran Ağa'nın heybeti yankılanırdı. Onun için sadakat bir yemin, Eftalya ise ruhunun koparılmış diğer yarısıydı. Çocukluklarının masumiyetinde, daha isimleri bir arada anılmadan önce kalpleri mühürlenmişti onlar o toprakların gördüğü en büyük sevdanın, en imkansız vaadiydiler. Ancak bir gece, karanlığın bağrına saplanan zehirli bir mektup, Eftalya'yı bu kadim topraklardan, çocukluk aşkının kollarından söküp İstanbul'un yabancı sokaklarına savurdu. Tam on iki yıl boyunca, Devran'ın içindeki sevda, intikamla harmanlanarak devasa bir kor ateşe dönüştü. On iki kış sonra, Eftalya başka bir hayata, beyaz bir gelinlikle imza atmak üzereyken; zaman, Devran Ağa'nın tek bir bakışıyla durdu. Mardin'in en büyük ağası, on iki yıllık o sessiz firarı bir fırtına gibi dağıtarak sonlandırdı. Eftalya'yı ait olduğu yere, taş konakların soğuk duvarları arasına bir sürgün gibi geri sürükledi. Şimdi Mardin'in üzerinde, baharın taze esintisi değil, on iki yıllık bir hasretin ve dinmeyen bir hırsın ağır kokusu var. Bir yanda törenin ve gücün zirvesindeki bir adamın sarsılmaz iradesi, diğer yanda yarım kalmış bir gelinlikle kendi çocukluğuna hapsedilmiş bir kadının direnişi... Taş duvarlar bu kez bir kaçışa değil, on iki yılın bedelini ödetmeye yeminli bir vuslata şahitlik edecek. Kaçış bitti, esaret başladı; peki ya on iki yıl sonra sönen küllerden doğan bu yangın, tüm Mardin'i yakmaya yetecek mi? "Ben bir yanılgı değilim. Bir erkeğin hikâyesine yazılmış yan karakter hiç değilim." Bazı aşklar iki kişiyi kurtarır. Bizimki bir şehri. Şimdi sadece bizim için değil, herkes için Sevmek Zamanıydı.

UYARI!! Arada yaş farkı çok ve 18+ sahneler var. Rahatsız olacaklar okumasın. TAMAMLANDI!. ~ Sanırım gözlerinde kaypoldum..

"Biz seninle borcun karşılığında büyük kızı bana vereceğine dair anlaşmamış mıydık? şimdi bana bu villama paspas dahi etmeyeceğim kızı mı veriyorsun metresim olarak?" "Efendim diğer kızım yok en son pasaport çıkarıp yurtdışına kaçmış ona bir türlü ulaşamadım, Hande başına buyruk ukala bir kızdır ama damla öyle değil elinden her iş gelir ister hizmetçi olarak kullanırsın istersen metres olarak benim için farketmez borcumun karşılığı Damla'dır" Serdar önünde ki kıza baktı en fazla 19 yaşında kocaman gözlükleri olan saçları iki yana örgü ve paspal giyinen bir kızdı Evde hizmetçi olarak kullanabilirdi ve pis işlerini yapması için uygundu bazen içeri sızacak casuslara ihtiyaç oluyordu hem yakalanıp öldürülse bile umrunda olmazdı en azından bir işe yaramış olurdu...