Życie po śmierci nie jest dla Alastora najprostsze. Sama specyfika jego istnienia jest dla niego trudna. Dzięki swojej mocy udaje mu się zdobyć uznanie i dociera na szczyt nie wiele się starając, aby to osiągnąć. Jego umowa sprawia za to, że będzie musiał zrobić wiele, aby ta chwała nie przeminęła. Vox nie ma siły, by osiągnąć cokolwiek więcej. Jest przekonany, że przez swoją formę jest na to za słaby, poza tym pracuje i wypełnia inne obowiązki, których nie może po prostu odrzucić. To co ma jest zupełnie wystarczające, by wyżyć w piekle będąc względnie szczęśliwym. Alastor niszczy jego iluzję bezpiecznego życia wchodząc w nie zupełnie nieproszony i inspiruje demona do działania. Razem zawładną rozrywką w całym piekle. Związek dwóch demonów zmienia się drastycznie z roku na rok, aż w końcu nie pozostaje po nim nic poza chęcią zniszczenia siebie nawzajem. Zaskakujące jest to jak w chwili słabości oboje łatwo wpadają w swoje ramiona. Alastor jest zbyt wyczerpany, by dłużej ukrywać pewne kwestie przed Telewizyjnym Demonem. Vox dowiadując się prawdy zaczyna rozumieć, że jego nienawiść była niepotrzebna. A może wcale jej nie było? #1 radiostatic 02.03.2025 #21 hazbinhotel 02.03.2025

Miał być Drabbel z Słowackiewicza liczący 250 słów, ale wychodzi, że to będzie seria drabbli z tego paringu. No cóż nie zawsze "chcieć" znaczy "móc". I jak widać wolno pisane, bo dialogi mnie bolą, a jak jeszcze zastanowić się nad słownictwem, to... Siekiera, motyka....