Öldüğümü sandığın o toprak, aslında seni beklediğim sığınağımdı Elay yasını tutarken, Karan intikamını örüyordu. Toprağın altında bittiği sanılan bu hikaye, gizli bir yeminle yeniden yazılacaktı. Çünkü Karan Karahan henüz son sözünü söylememişti.

"Beni sevmek, senin sonun olacak Liam." "O zaman varsın fırtınam senin ışığında kül olsun, Güneş." Güneş; altın sarısı ışıklar saçan kehribar gözler ve porselen bir ten. Liam; şimşeklerin çaktığı çelik grisi bakışlar ve asi bir rüzgar. ​Aralarındaki tek ortak nokta, birbirlerinden duydukları nefretti. Güneş kendi değerini kanıtlamak için her şeyi göze alırken, Liam bu zarafetin ardındaki gücü hafife alıyordu. Ama kader, ışığı karanlığa, fırtınayı ise sessizliğe hapsettiğinde roller değişecekti.