"Ki ben artık herşeyini kaybetmiş bir kızdım. Her bir yanım kimsesizdi. Ailem gitmişti benim. Ve bizi ayıran ölümdü. Ölümün çaresi yoktu ki." Liya bir gün dayısıyla kavga eder ve tek sığınağı olan mezarlığa,ailesinin yanına gider. Oradan ayrılırken bir şehit mezarı görür. Abisinin de asker olmak istediğini hatırlar ve gözleri dolar. Elinde kalan çiçekleri o mezara bırakır. O sırada ise yüzbaşı ve tüm tim onu izlemektedir. "Bu kız kim ve neden kardeşimin mezarının üstüne çiçek bırakıyor."der Yüzbaşı. Yüzbaşının hiç akrabası yoktur. Kıza baktığında birşeyler anımasamaya çalışır fakat olmaz. Birkaç yıl önce işkenceye uğradığı için hafıza kaybı yaşamaktadır. Liya ve Yüzbaşının geçmişi bir tarafta dururken gelişen tatsız bir olay onları tanıştırır. Hoşgeldiniz benim biricik dünyama. Dünyamıza...

Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

❝Işığa ulaşmak için önce karanlıktan korkmamayı öğrenmen gerek. Çünkü şafak karanlığın içinde. Karanlıktan uyan, gözlerini aç, geceyi terk et, şafaktan kaç.❞ ☼ Çeyrek Vurgun Serisi'nin birinci kitabıdır.

Okyanus mavisi gözlerinin içerisinde kaybolmak isterken kendimi tamda orada buldum. "YÜZBAŞI KARAY!" Adını duyduklarında tüyleri diken diken olur, yüzünü görenlerin hepsi ölüdür. Rüyalarında rengi olurdu; siyah, beyaz, mor ve gri. Benim rüyam tam olarak siyahın en koyu tonlarında. Savaş bitmedi. Sadece perde değişti. Binalar kül, şehirler enkaz... Gökyüzü karanlık. Ama o hâlâ ayakta. Silahı elinde, künyesi boynunda. Yüzbaşı Karay için emir yok, birlik yok, komuta zinciri yok. Sadece hayatta kalması gereken bir gece ve gerçeği öğrenmesi gereken bir kâbus var. Birde sevdası... Her adımda pusuda bir düşman. Her gölgede eski bir sır. Ve rüyalar artık sadece uykuda gelmiyor. Kurşunların, ihanetin ve karanlığın hüküm sürdüğü bu dünyada, ya uyum sağlarsın... ya da unutulursun. Hazır mısın? Çünkü bu bir rüya değil. Bu, son savaş. Kitabın tüm hakları / bu1yazar adlı kullanıcıya aittir

"Ben bir denklemdim. O ise kaosun ta kendisi." Güneş Kaya, kod adı 'Mira'. Duyguları yok, sadece verileri var. Çocukluğunda yaşadığı travma sonucu hislerini bir sandığa kilitlemiş, Aleksitimi (duygu körlüğü) teşhisiyle yaşayan bir MİT ajanı. Onun dünyasında korku yok, panik yok; sadece olasılıklar ve kesin sonuçlar var. Ta ki Anka Timi'nin komutanı Yüzbaşı Kaan Karahan ile karşılaşana kadar. Kaan, savaşın kurallarını kitaplardan değil, kan ve barut kokusundan öğrenmiş bir asker. Mantığıyla değil, vahşi içgüdüleriyle hayatta kalan bir lider. Biri buz, diğeri ateş. Biri satranç tahtasında hamleleri planlayan zeka, diğeri o tahtayı devirebilecek yıkıcı bir güç. Ortak bir düşman, geçmişten gelen sırlar ve Gabar Dağı'nın gölgesinde başlayan tehlikeli bir oyun. Mira, yıllar sonra döndüğü topraklarda en zor denklemi çözmek zorunda kalacak: Hissedemeyen bir kalp, bir başkasının ateşiyle ne kadar yanabilir?

"Kaybolsam beni bulur musun Yüzbaşı..?" "Bulurum.." "Çok uzağa gitsem bile mi? Mesela başka ülkeye?" "Değil başka ülkeye başka bir kıtaya hatta Okyanusun dibine bile gitsen bulurum!" Genç kadın hayretle kaşlarını büzdü, ellerini karşısındaki dev cüselli SAT komandosunun boynuna doladı ve bir soru daha sordu. "Peki beni cadılar kaçırsa o zamanda bulur musun?" "La havle.." "Cevap ver be!" "Kızım SAT komandosuyum ben bulurum tabi!" "He yani SAT komandosu olmasan bulmazsın!!" "Asuuu!!" "Tamam tamam şaka yaptım." Yüzbaşı ellerini genç kadının beline dolayıp kulağına fısıldadı. "Sen var olmayan bir ülkede bile olsan, hatta okyanusun dibinde kaybolan bir iğne bile olsan seni bulurum.." ♧ Gök ve Yer bu aşka şahitti! Ne Yüzbaşı böyle yanmıştı, ne de prenses... İmkansızın sözlük anlamı olan adam, Nasıl yanmıştı Güzel prensese ? Onların aşkı bordonun en koyu tonuydu... Efsane bir SAT komandosu Çakır Barlas Dağhan. Modanın baş tacı Asu Altınsoy. Kapak Tasarımı: Ballrosso

Havadan gelen nefes karaya vurmasaydı, Çiçek toprağa kavuşmazdı. Çiçek, oksijen bulması için toprağa karışması gerekirdi. Ve Hava Ve Kara Birleşirdi. Toprak ve Çiçek Buluşurdu. Bu ne demekti? Tam olarak şu demekti... Bir Makine, Bir İnsan. Tek Vücut Olduğunda Yeryüzü ve Gökyüzü Birleşir. Bir Savaşçı Doğar. •Bu hikayede geçen kurum ve kuruluş adları ile birlikte olmakla tamamı ile hayal ürünüdür.

*Yeni Versiyon* "...Terasın diğer kapısından üniformalı askerler girmeye başladığında diğerleri yanıma geldi. "Kıdemli Üsteğmen Yağız Karahan." dedi beyaz tenli adam..." "... Gözlerinin etkisinden çıkmak için hızlıca dudaklarımı yaladım ve gülümseyip elimi uzattım. "Başçavuş Evrim Vişne Özduman. Tanıştığıma memnun oldum komutanım."..." -Tüm kişi, kurul ve kuruluşlar hayal üründür. Gerçekle hiçbir alakası yoktur. 17.05.22

-TAMAMLANDI- Dalga geçmek dışında hiçbir işe yaramayan arkadaş grubumla birlikte Hakkâri'de olmayan bir şey yaptık. Korku Evi açtık. İlk randevu oluşturanlar Hakkari'nin en bilinen timi. Kanca Timi. Doğum günü olduğu için timi tarafından zorla korku evine gelen komutana yapacağım minnacık bir şaka en fazla neye sebebiyet verir ki? Diğer asker veya asker-texting kurguları gibi ana kızımız okumuş doktor ve öğretmen değil. Çünkü bu hayatın bazı gerçekleri var ve herkes okuyacak diye bir kural yok? Bence bir şansa değer. ∞ Çıtır çerez bir şey. Hikaye'nin kurgusu tamamen şahsıma aittir ve kopyalanması halinde tüm haklar kullanılır. Hikayede geçen, kişiler, olay örgüsü vb. her şey hayal ürünüm olmakla birlikte gerçek dışıdır. Fazla dikkate almamak lazım. #1 - Polis [ 28.10.25 ] #1 - Love [ 07.09.25 ] #1 - Aşk [ 21. 01. 26] #2 - Mizah [ 24.09.25 ] #4 - Edebiyat [ 19.11.25 ]