Kuru öksürükleri durmadı bir süre. Boğazının acısını ben hissetmiş gibi yüzümü buruşturdum. Hastalığı benim yüzümden kaptığı için suçluluk hissi geçmiyordu da sanki artıyordu. "Ateşin düştü mü bir bakalım," diyerek ateş ölçeri elime aldığımda gerek yok dercesine elimden aldı aleti. Bileğimden beni kendine çektiğinde zaten üzerine eğilmiş halde olduğum için dengesiz duran bedenim kolayca savruldu ve kucağına düştüm. Kollarını iki yanımdan sarıp kara gözlerini gözlerime dikti yine. Hastalıktan çatlamış dudağının kenarını ısırdı beni izleyerek. "Boşa uğraşıyorsun kızım. Ne düşmesi...senin yanında beni yalnızca ateş basıyor."

İki ayrı dünya, bir tesadüf ve 'bizden olmaz' denilen bir aşk "Sahi, bizden olmaz mı?"

"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...

"Seninle küçük bir anlaşma yapalım, tatil boyunca benimle sevgili rolü yapmanı istiyorum" Gülmeye başladım. "Sen çıldırmışsın"

Siz: neden böyle bir şey yaptın? Siz: bana ayrılacağımızı söylemedin. Emir: anlamadım? Emir: onu da mı önceden haber vermem gerekiyordu? Siz: evet. • Lina, hayatını kusursuz bir plana göre yaşamaya alışmışken, Emir anı yaşamayı seven biri olarak onun bu takıntısını değiştirmek istiyordu. Ayrılığı bir son değil, Lina'nın değişmesi için bir ders olarak gördü. Ancak hiçbir plan, duyguların gidişatını tam olarak belirleyemezdi. Lina gerçekten değişebilir miydi, yoksa Emir onu olduğu gibi kabul etmeyi mi öğrenmeliydi?

Birden beş olmak.. Başta kesişen yollarımız kalplerimizi de görünmez bir iple bağladı. Saç telinden daha ince ancak tonluk gemileri çekebilen bir halat kadar sağlam. ⛓️ Sarışını rahatsız etmemek için valizin önüne bacağımı koyarak durdurdum. Ağır hareketlerle kafasını kaldırdı ve çatık kaşlarıyla yüzüme baktı. "Valizlerin koşturuyor resmen seni" dedim ve gülümseyerek sohbete girmeye çalıştım ama hataydı sanırım. Gözlerini devirdi ve valizinin bacağımla olan temasını keserek kendine çekti. "Sabah koşusu iyidir sana da öneririm." ⛓️ "Ben Meriç, Meriç Meva 19 yaşındayım bi sene sınıfta kaldım. Varsa daha öğrenmek isteyeceğiniz şey sorabilirsiniz." "Abi benim var sorum. Burcun ne ya bak burcumuz uymazsa evlenemem ben seninle haberin olsun." dedi Pamir bütün ciddiliği bozarak. "Evlilik muhabbeti ne?" diye sordu Duru bunun üzerine. "Bugün yemek yaptım da sağ olsun Pamir de çok beğendi. Benimle evlenme kararı aldı." diye gülmeye başladı "Bir de üzerime kuma olarak Cenk'i alacakmış. Cenk'i dışlamak istemiyormuş." diye ekledi gülerek. Duru Naz'a bakıp ufak bi kahkaha attı. Naz her zamanki gibi sadece tebessüm etmekle yetindi. "Benim sorum kaynadı arada burcun ne?" dedi Pamir ciddi bir şekilde. Bu da masadakileri daha fazla güldürdü. "Aslanım canım olur mu? Uyar mı sana?" diye devam ettirdi Meriç. "Uymaz mı bee geçen bi yerde gördüm Aslan ile Boğa'nın uyumu çok iyiymiş. Bak 2-0 oldu alacağım seni" diyerek göz kırptı Pamir Meriç'e. "Ben de Pamir." diyip ayağa kalktı. "Pamir Yakaza 18 yaşındayım ve Boğa burcuyum. Bu ismi hiç unutmayın diyeceğim zaten unutamayacaksınız. Sizi hep güldürmek ve mutlu etmek için var olacağım." dedi. "Sanırsın konsey toplantısında açıklama yapıyor. Otur yerine." diyerek kolundan tutup yerine oturttu Cenk Pamir'i. ⛓️ (Yazdığım ilk kurgu olduğu için yazım yanlışı olabilir!)

Belki tam değildik ama hiç eksikte olmamıştık. Bize bir mezar kazacaktım, sonra ikimizi de öldürecektim. Bu ölüm fiziken olmayacaktı sadece. Ruhlarımız ayrılacaktı ilk önce bizden. Sonra duygularımız terk edecekti bedenimizi. Hayallerimiz bir rüya gibi silinip gidecekti. Yaşanmış ve yaşanacak olan tüm güzel şeyleri o mezara gömecektim. YETİŞKİN OKURLAR İÇİN UYGUNDUR!! Kurgulanma tarihi 2021... ( ‼️ÇALINMASI ya da KOPYALANMASI DURUMUYLA Karşı karşıya gelirsem, gerekli yasal işlemleri yapacağımı belirtmek isterim‼️)

Akça, dünyaya olan güvenini çoktan yitirmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde ruhu kabuk bağlamış bir adamdı. İkisinin yolu bir yolun ortasında kesişti; o yol, onların başlangıcı oldu. ​••• ​"Bir daha yüksek sesle konuşmak yok, tamam mı?" Sesinde, normalde ona hiç ait olmayan yumuşak bir tını vardı. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. ​"Niye ki?" demeden edemedim. Merak ediyordum; benim ondaki yerim neresiydi? ​"Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." ​"Niye?" dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama o, soruma sakince cevap verdi. ​"Senin sesini duymam gerekiyor." ​"Niye?" ​Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. ​"Çünkü sesin bana huzur veriyor." ​

En sevdiğim kitabın içine yan karakter olarak düştüğümde tek bir görevim vardı : mutlu sonun gerçekleşmesini sağlamak. Her şey tam da olması gerektiği gibi gidiyordu─ta ki ben kötü karakterin dikkatini çekene kadar.

"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️