Yaşıyorduk, işkence çekiyorduk, idam ediliyorduk, köle gibi çalıştırılıyorduk, susuyorduk, çığlık atıyorduk ama hepsinin sonunda sesli ya da sessiz bir savaş veriyorduk çünkü seviyorduk. Şaşırtıcıydı, sevgi bazen bir savaş meydanının ortasında size uğruyordu. O an iki yolum vardı. Ya sevecektim, ya ölecektim. Sevmeyi seçtim. Onu sevmek de ölümü daima nefes gibi ensende hissetmekti. "En büyük savaşların ortasında kurak topraklardan bile bazen çiçek açar, bombalar etki etmez, kökleri sımsıkı tutunur. Bir bakarsın renkler canlanır, güzel kokar her yer. Sen bu çiçeksin diyemem, biz bu çiçeği temsil ediyoruz diyebilirim. Özgürlüğümüze." Bu kitapta geçen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünü olup her ayrıntısıyla kurgudan ibarettir.

Jade is een stoer meisje met veel humor. Ze houdt niet van jurkjes maar als haar beste vriendin haar opgeeft voor een modeshow op school en ze een jurk moet dragen, krijgt ze elke dag briefjes van 1 jongen. Hij verteld haar elke dag hoe de vlinders rond fladderde in zijn buik toen hij haar zag in die jurk. Ze weet niet van wie het is, en ze denkt ook niet dat ze er ooit achter komt. De badboy van de school maakt Jade altijd belachelijk maar als ze in die jurk komt kan ook hij zijn ogen niet van haar afhouden. Maar van wie zijn die briefjes? -- hoop dat jullie veel plezier hebben met lezen! (mijn spelling is niet geweldig dus als je er niet tegen kan raad ik je aan dit niet te lezen) 6-12-2016

Hier ben ik weer. Myriam, 25 jaar en nog steeds getrouwd met *****. We zijn allebei trotse ouders geworden van een zoontje genaamd Zayn. Hij is 5 jaar oud. Het beste wat ik ooit kon krijgen heb ik gekregen, maar hoe we altijd zeggen verwacht het onverwachte. Een onmogelijke, pijnlijke liefde - Myriam