Siz: ömrüüümmm 05**: kimin köpeğisin? Siz: dilleeree destaaann dağlaraaa ferrmaann 05**: anlaşıldı küçük hanım Siz: sen Trump mısın Siz: babaggg beni okula göndermeyinnn

siz: emir siz: abim yanında mı aradım ama meşgule attı (22.30) emir: emir? emir: Emir abi diyecektin herhalde, ayrıca abin benimle evet işimiz vardı gelir eve birazdan. (23.05) siz: kusura bakma emir abi samimiyet olsun diyeydi emir kişisini emir abi olarak değiştirdiniz. emir abi: Unutma miray, ben senin değil abinin arkadaşıyım. Samimiyetini ona göre ayarlarsan güzel olur. siz: Haklısın abi kusura bakma (Görüldü) ben kliselerle beslendiğim icin bir klise kitabı olacak abimin arkadasi 🥱

Bilgiledirme; Kitapta çok az texting vardır. "Sen ne yaptığını sanıyorsun?" Hafifçe yükselttiği sesine hiçbir tepki vermedim. Eliyle kasayı işaret etti. "Bunun yerini nerden biliyorsun? Bu kadar detaylı her şeyi nerden biliyorsun?" Bana doğru bir tık yaklaştı bunu söylerken. İçimde dolan nefret, tabancanı çıkar babanı vurdukları gibi vur, diyordu. Bunu yapabileceğimi en iyi ben biliyorum, bundan korktum. Onu vurmak istiyordum ama onu öldürmek? Henüz değil. "Ben daha neler öğreneceğim, neler yapacağım gör." Dedim, yüzündeki nefretin aynısı benim yüzümde de mevcuttu. "Her şeyin bir karşılığı vardır ve bu sadece başlangıç, Koray." Dediğim an aramızda kalan mesafeyi kapattı ve elini arkamdaki duvara yerleştirdi. Yüzümle onun yüzünün arasındaki mesafe azdı, nefesini yüzümde hissedecek kadar. Burnundan nefesi alıyor, sinirle geri veriyordu. Alnından geçen damar da ne kadar belirginleştiğini yakından daha iyi görüyordum. Sırtım hâlâ duvara değiyordu. "Ne yapacaksın?" Diye sordu dişlerini sıkarak. "Söylesene ne yapabilirsin ki bundan başka?" Başıyla etrafı işaret etti ve çok geçmeden ifadesiz yüzü dağıldı ve birden gülmeye başladı. Sıcak değildi. "Ne yapabilirsin?" Gülüşü yavaşça soldu ve benden uzaklaştı. Ağrıyan omzumdan ve yorulduğum için duvara yaslanıyordum, böylece aramızda bulunan boy farkı biraz daha artmıştı. Altan altan ona baktım. "Ne mi yapacağım?" Diye sordum dikleştiğimde, gözleri beni buldu ve kaşları çatıldı. "Ne mi yapacağım?" Tekrardan sorduğum soruyla duvardan ayrıldım ve bir adım attım ona doğru. "Demirlerden herkesin canını tek tek alacağım, tek bir insanın bile Demir soyadını taşımayana kadar." Kaşlarını öyle mi? dercesine kaldırdı. "Ve seni en son hayatta bırakacağım. Kardeşini, babanı, anneni." Bir şey hatırlamış gibi gülümsedim. "Ah doğru, annen zaten kendini öldürmü-" cümlem

1 kız ve 4 erkek aynı evde yaşamak zorunda kalırlarsa neler olur ? Küçüklükten beri kanka olan Hasan, Cihan, Ömer ve Sina. Ailesi terk ettiği için evsiz kalan Mısra. Eğleceli, komik ve romantik olan bu hikayeyi okumaya ne dersiniz ? **** Evet, Mısra'nın ailesi bizdik. Hayatımıza bodoslama daldı, izin istemeden, emrivaki yaparak. Önce evimizde yer edindi, hayatımızda yer edindi, sonra kalbimizde. Neşesiyle, enerjisiyle, sevgisiyle hep gülümsetti yüzümüzü. İyi ki izin istememişti hayatımıza girerken, iyi ki emrivaki yapmıştı. İyi ki buradaydı. O bizim iyi ki'lerimizin en başına geliyordu. Ve biz onun ailesi olmuştuk, o da bizim ailemiz olmuştu. **** "Bir tuhafım. Yokluğun beni darmaduman ediyor, varlığın kalbimi. Bu nasıl iş anlamadım." •••• "Ben de..." Dedi o da. "Ben de seni seviyorum ! O kapıyı açıp yüzünü ilk gördüğüm an ! Aşık oldum... Keşke sana aşık olmasaydım." "Keşke benim gibi bir korkağa aşık olmasaydın..." ••• 2 hikayeden oluşan bir seri. Bu hikayeyi çok seveceksiniz...

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

❝ Kanla açılan bir hikayenin sayfaları, daha çok kanla yazılmaya mahkumdur. Çünkü kan başladıysa, sonuna kadar akar. ❞ Bir gece belirsiz kişiler tarafından ülke adamlarına yönelik yapılan vahşi katliam sonucu ülke geri dönülmez büyük bir uçuruma sürüklenip kendi içinde parçalara ayrılır. Ve bu bütün dengeleri altüst eder. Çünkü ülkenin her bir bölünmüş bölgesi farklı federallerin hâkimiyeti altına girmeye başlamıştır. Her federal kendi düzenini, kendi kurallarını oluşturur. Kimi federal halkına özgürlüğü, eşitliği ve rahatlığı sunarken, kimisi acımasız diktatörlüğü ile halkını anarşi içinde kaybeder. Bölgelerinde yaşayan insanlar ise; bu korkunç düzene uymak zorundadır. Oluşan iç savaşlar ve sınıfsal çatışmalar şehirler arasında kanla çizilen sınırlar... Bu korkunç düzeni dünyaya ifşa etmek için yola çıkan Ülke Başkanın tanınan kızı Doktor Pera Dorokva ve bu yolda ona eşlik edecek olan ülkeni en üstün askeri ordusu Matov'da Yüzbaşı olan Harpkan Davis. KANLI HARBİYE ( PANTEHUS EVERENİ-1-)

Aile kelimesinin ne anlama geldiği unutturulmuş, Ruhu kırgınlıklarla,bedeni yaralarla dolu kız.... Bu yaraları açanların gerçek ailesi olmadığını öğrenip, gerçek ailesiyle karşı karşıya gelir... Peki aile kelimesinden bile korkan kız, yeni ailesine alışabilecek mi?

Acemice yazılmıştır bilginize klasik Gerçek ailem kurgusu

Öyle kafama göre yapıyprum abişler kurgusuuu🥳🥳 ❗️kitapta B×B ilişkisi vardır. Rahatsız olacaklar ya da linç edicekler lütfen okumasın❗️ ❗️YORUMLARDA SPOİLER VERMEYELİM LÜTFEN. VERENLERI ENGELLİYORUM. KITAP TANITIMLARI YAPMAZSAKTA SEVINİRİM❗️ iyi okumalarr🩷🩷

Hayatı normal ve sıradan olan Ece, doğduğu günden beri ona ait olmayan bir hayatı yaşadığını öğreniyor. ~Doğarken çalınan kimliğimi 17 yıl sonra karşımda buldum. ‼️Klişe bulunabilir. 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 🔹 Bu kurguyu eğlencesine yazıyorum. Çok ciddiye almanızı beklemiyorum ama bence bir şans verilebilir. ❕#1: Genç kurgu ‼️Kurgudaki her şey doğaçlama ve hayal ürünü diyebileceğimiz şeylerdir gerçek hayattan esinlenmemiştir tamamen eğlence amaçlıdır ve fazla ciddiye alınmaması önerilir okumak istemeyen veya linçleyecek olanlara yer yoktur. Olası taklit veya kopya durumunda gerekli yerlere başvurulacaktır.