" Bırak annenin saçını canını yakıyorsun" dedi Davut gülümseyerek saçlarımı Nurdan kurtarırken Ama ben dediği sözde takılı kalmıştım. Annen mi demişti o? Evet ben hep Nur Senayı kızım olarak görmüştüm ama onun beni annesi olarak görmesi... çok farklıydı. Neden böyle demişti ki? 2 aydır bu evdeydim ve hiç bunun konusu geçmemişti Davut bey başını kaldırıp benim şaşkın ve meraklı ifademi görünce gülümsedi. " Madem o senin kızın sen de onun annesisin Haziran. 2 aydır ona gözün gibi bakıyorsun. Kızım sözü birgün bile düşmedi dilinden. Geceleri bile bazen beşiğinin yanında onu izlerken uyuya kalıyorsun. Bu seni anne yapmaz mı? Kendi annesinden fazlan bile var Haziran. Kendi annesi onun canına kıymaya çalışırken sen onun biraz gözü dolsa ondan önce ağlıyorsun. Anne için doğurmak gerekmez. Sevmek, korumak gerekir. Hepsini de fazlasıyla Nur Senaya veriyorsun. Bırak sana desin anne. Bunun için ne onu doğurmana ne de babasının eşi olmana gerek yok." Gözlerimdeki yaşlar akmaya başlamıştı. Nur Senaya baktım. Güzel yüzüne tatlı, ifadesine, parlayan gözlerine. Benim kızım... Haziran & Davut

Alevlerle Yazılmış Kader

Elvin, öz bildiği ailesinde sorunlar yaşayar yine de en büyük abisinin varlığının verdiği huzur ile o ailede yaşamaya devam eder daha ki abisini bir kaza da kaybedene kadar. Efser Elvin Erçil; bu benim hayatım. 03.01.2025 🍪

Yedi yıl önce kaçtığım o cehennemden gerçektende kurtulmuş muydum? Yedi yıl sonra tekrar karşı karşıyaydık ama tek fark artık ben savunmasız küçük kız değildim... Karşımdaki sırıtan aileye ve dolu gözlerle bana bakan diğer aileye karşı sadece boş bakışlarla bakıyordum. Acı? Hayır. Hüzün? Hayır. Mutluluk? Asla. Öfke? Değil. Sadece kocaman bir boşluk vardı doldurulamayacak bir boşluk gerisini zaman gösterecekti... Ben Aden. Sadece Aden yine ve yine tek başımayım. Bundan sonra tek olacak mıydım peki? *Klasik aile kitabından farklı olacaktır *Küfür içerir,rahatsız olacaklar okumasın!* *Kurgu bana aittir çalınması durumunda gereken işlemler yapılacaktır!

Başım Barlas'ın göğsüne düştü. Soğuktan donmuş burnumu sıcacık göğsüne sürttüm. Burası yuva gibi hissettiriyordu. Derin bir nefes aldım. Kokusu ciğerlerime doldu. Gözlerim kapandı. Son kez fısıldadım. ❝ Yangın düşmüş kor kor. Yanmış gönlüm yer yer. Duydum sağdan soldan vazgeçmişsin benden. ❞ ⭒⭒⭒ Saudade: Kavuşamayacağın birini özlemek.

İnsan kafasında ne kurarsa oraya ait hissederdi. Belki geçmişini değiştiremezdi ama kafasında kurduğu dünyayla geleceğini tasarlayabilirdi. Ben yapamamıştım. Kafamda kurduğum dünyayı geleceğime göre tasarlayamamıştım. Kaybolduğum bir orman hem kısıtlı zamanımı güzelleştirmiş, hem de o zamanı cehennemden farksız kılmıştı. Peki şimdi ne yapmam gerekiyordu? Canımın acıyacağını bile bile geçmeli miydim o yoldan? Yoksa Tanrı'nın bana biçtiği kısa zamanı daha farklı şekilde mi değerlendirmeliydim?

Bilinmeyen Numara: Bebeğim iyisin dimi. Bilinmeyen Numara: Bugün kötü gözüküyordun. Bilinmeyen Numara: O piçle ayrıldığın içinmi bu kadar üzüldün. Bilinmeyen Numara: Seni üzen herkesi hayatı onlara dar edeceğim...

Onu bir daha görmem sanıyordum, fakat kader başka şekilde atmıştı düğümünü. Tahmin edemeyeceğim kadar yakınımdaydı, karşı dairemde!

"Seni öpsem bana kızar mısın?" "Hayır," "O zaman?" "Detayları kaçırıyorsun." "En azından seni kaçırmıyorum." "Beni de kaçırdın." "O anlamda değil!" ๛✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰✰ Yayınlanma tarihi:18.07.2025 Lorenzo&Lidya୨ৎ

Nefretin tohumları ekilmişti içimize lakin, nefretimizin filizlenmesine izin vermeyen şey aramızdakı tutkuydu. "Nefret ettiğin adamın altındasın" ensesindeki saçları daha sert çekiştirdim "Beni ilk öpen sendin, bu konuda kim daha kötü durumda tartışmayalım bence?" dudaklarını omzuma bastırarak dişlerini derime saplamıştı "Eninde sonunda yine de geleceğin yer burası, benim yanım.İster bana düşman ol ister nefret et, seni kendinden geçirmeyi başarıyorsam bunların hiç biri işlemez bana" elleri rahat durmayarak göğsüme indi ve beni en hasas yerimden vurdu.Altında kıvranırken "Tam da böyle bebeğim" diye fısıldadı kulağıma.