Düşman iki ailenin süregelen nefreti, Fadime Fırtına'nın elinden önce babasını alır. Kader kurbanı annesi ise intihara sürüklenir. Bilmediği bir şey vardır ki, çatırdayan duvarın yarığından sızan ilk ışık, önce karanlığa dokunur. O ışığın, düşman topraklarından geleceğinden ise habersizdir.

Üniversite için İstanbul'a yerleşen ve yeni bir hayat kuran Fadime, geçmişin izlerini kapatmaya çalışırken beklemediği bir yüz ile karşılaşır. "Tüm muhteşem hikâyeler iki şekilde başlar: Ya bir insan bir yolculuğa çıkar, ya da şehre bir yabancı gelir," der Tolstoy, ancak ya bu yabancı, tanıdık bir yüzse?