"လူကြီးတွေ စီစဉ်နေကြပေမဲ့ ညီမလေးကို အကိုကြီး လက်မထပ်ချင်ဘူး..." "ဟမ်..." ဖူး မှာ ရှက်ရမှန်း နာရမှန်းကို မသိပဲ အံသြရင်း နားမလည်ခြင်းကိုသာ ခံစားခဲ့ရပါသည်။ "တကယ်ပြောနေတာ...လက်ထပ်မိရင် မှားလိမ့်မယ်...ဖူးလဲ့ရည်..." "ဟင်..." "လက်ထပ်မိရင် ငါတို့ သူစိမ်းဖြစ်သွားလိမ့်မယ်....ရန်သူတွေတောင် ဖြစ်သွားမလားပဲ...ငါ့ကိုငါလည်း ခွင့်လွှတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..." အဲ့အချိန်တုန်းက တမင်ပြောတာလို့ တွေးနေမိပေမဲ့ အခုတော့ တကယ့်စိတ်ရင်း အမှန်မှန်း နားလည်ခဲ့ပါပြီ..။ ♡--------------♡

"ပြောလေ...ဘာလဲ..." 'ဟင်...' 'နင်ခေါ်တာလေ...' သီဟ အံသြနေသော်လည်း ငုဝါထွေး က ဘာမှမဖြစ်သလိုဖြင့် ခေါင်းပေါ်ကို ခေါင်းခု တင်ရင်း မေးငေါ့ပြသည်။ "ဟို...ဟိုဟာ...နင်...ရည်းစားမထားပါနဲ့လားဟာ..." "ထားပါဘူး..မရှိပါဘူး...ဘယ်သူဘာပြောလို့လဲ...အောင်ပိုင်ဖြိုးမလား..." "မဟုတ်ပါဘူး...ငါ ကြိုပြောထားတာ..." "ဘာဖြစ်လို့လဲ..." သီဟ ပြောရခက်သွားကာ ငုဝါထွေးကိုခဏကြည့်မိချိန် သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ ဆုံမိတော့ ရင်ခုန်လာပြန်သည်။ "နင့်ကို ရည်းစား မထားစေချင်ဘူး..." "ငါလည်း မထားပါဘူး..ရှုပ်လို့..." ငုဝါထွေးက မျက်နှာရှုံ့မဲ့ပြီး ပြောတော့မှ သီဟ စိတ်သက်သာသွားကာ ပြုံး၍ခေါင်းညိတ်မိသည်။ ✦•······················•✦ ✦•······················•✦ "သုတ ပြောသလို နင်က အရူးမပဲ...သနားလို့ကို မရဘူး..ကလိမ်ကကျစ် အမြဲလုပ်တယ်...သီဟကတော့ ဖုန်းဆက်တိုင်း နင့်ကို မေးတယ်...နင်ကတော့ ဒီမှာ တခြားကောင်တွေနဲ့ အပေါင်းအသင

"ခင်ဗျား..ကျေးဇူးတရားတွေက သပ်သပ်...ခင်ဗျား ရက်စက်ယုတ်မာခဲ့တာ က သပ်သပ်ပဲ....ခင်ဗျားကို ကျုပ် ကလဲ့စားချေမယ်...ချက်ချင်း လက်ငင်းမချေဘူး...ခင်ဗျား ခံစားရတာတွေကို တဖြည်းဖြည်း အရသာခံကြည့်ပြီး တစ်ဆင့်ချင်း ခံစားရအောင် လုပ်မယ်...ခုလို အိပ်မက်ဆိုးမက်ပြီး နိုးလာရတာလည်း ကလဲ့စားချေနိုင်တာပဲလေ...ခင်ဗျား နာကျင် ခံစားရသမျှကို ကျုပ် အရသာ ရှိရှိ ကြည့်နေမယ်..." •❅───✧❅✦❅✧───❅• "ဒါဖြင့် ဘာသိလဲ...သဒ္ဒါစိမ့်စမ်း သိတာ တစ်ခုခု ပြောကြည့်..." ရယ်သံရောစွပ်ပြီး မေးလိုက်တဲ့ အမေးစကားကြောင့် ခြေလှမ်းတွေကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်မိသည်။ မြင့်မား အလှမ်းကွာလွန်းတဲ့ ကောင်းကင်ပြာကြီးကို သေချာ မြင်ရတော့ နှုတ်ခမ်းက အလိုအလျောက် ပြုံးမိသွားသည်။ "ကျွန်မ ဘာမှ မသိပါဘူး..." •❅───✧❅✦❅✧───❅• မသိတာကျတော့ ဘာမှ မသိဘူး.။ သိတာကျတော့ တစ်ဖက်သားရဲ့ နှလုံ

မင်းကိုမှမချစ်မိရင် ကိုယ်ရူးနေလို့ပဲ ဒါပေမယ့် ချစ်မိတော့လည်း ရူးရတာပါပဲ Beeရယ် Start Date - 13.9.2025 End Date - 3.12.2025

"မင်း အဲ့သလောက် တိုနှံ့နှံ့လေးတွေဝတ်ပြီး ပွတ်သီးပွတ်သပ်လုပ်ပြရတာကြိုက်နေလား" "ကြိုက်တယ် ကျွန်မဟာကျွန်မကြိုက်လို့ ဝတ်တယ်ဘာဖြစ်လဲ!" "အေး...အဲ့တာဆိုရင် ချွတ်စမ်း...မင်းယောက်ျားငါ ဒီမှာထိုင်ကြည့်မယ် ချွတ်...ခုချွတ်!" Mautre on Uni/Zawgyi "မင္း အဲ့သေလာက္ တိုႏွံ႕ႏွံ႕ေလးေတြဝတ္ၿပီး ပြတ္သီးပြတ္သပ္လုပ္ျပရတာႀကိဳက္ေနလား" "ႀကိဳက္တယ္ ကြၽန္မဟာကြၽန္မႀကိဳက္လို႔ ဝတ္တယ္ဘာျဖစ္လဲ!" "ေအး...အဲ့တာဆိုရင္ ခြၽတ္စမ္း...မင္းေယာက္်ားငါ ဒီမွာထိုင္ၾကည့္မယ္ ခြၽတ္...ခုခြၽတ္!"

"မင်း ဆေးလိပ်တွေ နေ့တိုင်းမသောက်လို့မရဘူးလား " ထူးမြတ်လင်းကမေးတော့ မီကိုက ထူးမြတ်လင်းဆီက စီးကရက်ကိုပြန်ယူရင်းမေးလိုက်သည်။ "အစ်ကို့ ရည်းစားဟောင်းနဲ့ ဘယ်တော့မှစကားပြန်မပြောဘဲနေပေးမလား " မီကိုက မေးပြီး စီးကရက်ကို ကုန်တဲ့ထိရှိုက်ဖွာလိုက်ကာ မြေကြီးပေါ်မှာချနင်းလိုက်သည်။ ""အစ်ကို အဲ့ဒီကတိမပေးရင် မီကိုလည်း ဆေးလိပ်မဖြတ်နိုင်ဘူး "

တိမ်တွေသာတဲ့ 'နေ့' လက်ထပ်ရအောင်.....

"I show you my back." "You give me wings." ဒါဟာ သူ့ကြောင့် ပျံသန်းခြင်း။

အချစ်ခံပြီးကြီးပြင်းလာရတဲ့ လူယဉ်ကျေးတစ်‌ယောက် မဟုတ်တော့ ရုပ်ရှင်ထဲကဇာတ်လိုက်လို ကျွန်တော်လည်းအမြဲတမ်းစည်းစောင့်ပြီး သူတော်ကောင်းမလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့ ရွှေလရာ ...

အေးထုံနေတဲ့ဘဝအလွှာကြား ချိုမြိန်တဲ့ dessert တစ်ပွဲရဲ့နှုတ်ခမ်းသားနုနုပေါ် 'ပလုံ' ဆိုပြီးပြုတ်ကျသွားတဲ့အခါ ... တစ်နာရီရဲ့ငါးမိနစ်လောက်ကိုရှင်သန်ရကျိုးနပ်သလိုဘဲ။