İptila, bağlılık demekti. Peki bir asker ne kadar bağlı olabilirdi ki bir avukata?

Güven. Bir yuva gibidir aslında; en sağlam, en dayanıklı ama ne idiği belirsiz bir maddeden yapılır. Mimarı da yalnızca bir kişidir. Bir tek mimarı bilir o kurduğu yuvayı nasıl yıkacağını. Başına yıkılıp yıkılmayacağını bile bilmediğin bir yuvaya, koşulsuz şartsız sevip sığınmaktır güven. O yıkılan yuva bir daha inşa edilmez. Üstüne yıkılır, altında kalırsın ama ölmezsin. Ezile ezile altından çıkana kadar ölmezsin. Kanla başla direnirsin, yeminler edersin. Kesik kesik yaralarınla kanaya kanaya bin can verirsin ama birinde bile ölmezsin. Altında ezildiğim yuvalar da oldu, terk ettiklerim de. Şimdiyse ya kendi kurduğum yuvamdayım ya da neresi olduğunu bile bilmediğim bir yerde.

Siz:hayatımda senin kadar yüzsüz bir şerefsiz görmedim! Siz:pislik seni Siz:aldattığın yetmezmiş gibi senin adına çektiğim krediyi ödemedin ve millete beni kötülüyorsun yüzsüz Siz:seninle sevgili olduğum günün allah belasını versin İdil duru exi diye yanlış numaraya yazarsa..ve bu bir üsteğmense

Ressam olan Güneş, ve mücevher tasarımcısı diye bildiğimiz ama altı da daha büyük bir kişiliği olan Kuzey'in hikayesi. Yazlık cıvır cıvır bir kurgu. ama tabi ki herşey öyle kolay değil. Kırmızı başlıklı kız ve kurt. imkansız ama imkan bulunan aşk. Bir parkta terk edilen birinin kendi benliğini aynı parkta çok başka biri tarafından bulunacağını nereden bilebilir ki?

Peri:Çattık yaa. Peri:Lan ben seni tanımıyorum bile amk.Yabancının tekisin. Arda:Bende seni tanımıyom.Ben en azından sadece bir yabancıyım, sen bide inatçısın.Sürekli aynı konuyu açıp, bana hakaret ediyorsun.Konuyu kapatalım dememe rağmen daha çok açıyorsun. Peri:Ben mi inatçı'yım Asıl sen inatçı salağın tekisin lan.Ama bekle sen, bu iş burda bitmedi olum. Arda:Bence de bitmemeli... Arda:Daha görülücek çok hesap var. ----- İKİ KOÇ BURCU BİR ARAYA GELİRSE NE Mİ OLUR? BUYRUN EFENİM...

Doğarken annesinin ölümüne sebep olan Alaca, babasının nefretini kazanmayı başarmıştır. Babasının nefreti ile büyüyen küçük Alaca, bir gün evden kaçmayı planlar ve yağmurlu bir gecede bir banka sığınır. Soğuk kış gününde bankta otururken yanına bir genç gelir ve Alaca'nın aklına kazınacak bazı şeyler söyler. Alaca yanında ki gencin gelecekte tekrar karşısına çıkıp, hayatını değiştireceğini bilmeyerek onunla konuşur. "Acılar geçmez, sadece alışmayı öğreniriz küçük kız."

> UNUTMAK KENDİNİ KURTARMAKTIR. AMA HER KURTULUŞ, BİRİSİNİN YIKIMINA MÂL OLUR. O, geçmişini unuttu. O, onun geçmişi oldu. Lerya Aygün, zihninin derinliklerine gömdüğü yangınlardan kaçarken, unuttuğu her şeyin bir ismi vardı: Veran Kor. O, susarak bekledi. Küller arasında. O, unuttuğunu sandı. Ama kalbi hâlâ alev alev yanıyordu. Bir psikolog ve eski bir asker... Bir hafıza kaybı ve asla unutulmayan bir yüz... Ve şimdi, zamanın en kör noktasında, yeniden karşı karşıyalar. Geçmiş yanarsa, gelecek küllerden doğar mı?