Siz: Pişt, baksana bi. Siz: O dün geceki siyah cip senin miydi? Bilinmeyen Numara: Kimsin? Ve hangi araçtan bahsediyorsun? Siz: Ay numara yapma yemezler. Plakanı aldım şekerim: 34 KAN 34. Adı İpek'ti; bela oluşu sonradan anlaşıldı.

Devam kitabı değildir, diğer kitaplarla bağlantısı yoktur. "İnsanlar sana neden Ormancı diyor?" diye sordu. Korkusunu saklamaya çalışsa da sesi titremişti. Adam ona değil, karanlığın içinde yükselen ağaçlara baktı. Sanki cevabı dalların arasında bir yerde asılıydı. "Belki ağaçları iyi tanıdığımdandır," dedi sakince. Sonra gözlerini ona çevirdi. "Belki de öldürdüğüm insanları hangi ağacın köklerine gömmem gerektiğini bildiğimden." Kızın soluğu kesildi. "Kaç kişiyi gömdün?" Adamın dudaklarında, gülümsemeye benzemeyen karanlık bir kıvrım oluştu. "Orman sayı tutmaz." Bir adım yaklaşarak sesini alçalttı. "Yalnızca kendisine verilenleri saklar."

Güneş için Ares Laskaris, çocukluğundan kalma kötü bir hatıradan ibaretti. En azından yıllar sonra hayatına yeniden girene kadar. Onu yeniden gördüğünde değişen tek şey Ares değildi. Bakışları daha karanlık, sesi daha soğuk, varlığı ise eskisinden çok daha tehlikeliydi. Güneş ondan uzak durması gerektiğini biliyordu. Ares de Güneş'e yaklaşmaması gerektiğini. Fakat bazı insanlar insanın karşısına tesadüfen çıkmazdı. Bazıları felaket gibi gelirdi. Bazılarıysa felaket olduğunu bildiğiniz hâlde vazgeçemediğiniz tek şey olurdu. Güneş, Ares'in hayatına yeniden girdiği anda bir şeyi çok geç anlayacaktı: Cehennem her zaman kaçmak istediğiniz bir yer değildi. Bazen içine kendi isteğinizle yürürdünüz. Ve Ares Laskaris, onun şahsi cehennemi olmaya fazlasıyla hazırdı.

(Yetişkin okurlara yönelik +18 sahneler içermektedir.) Keyifle "Nihayet tanışabildik..." dedi. Eğer beni tutmuyor olsaydı titreyen dizlerim yüzünden yere düşebilirdim. Kahretsin, Ecsad maskesi takıyordu! Kim olduğuna dair bariz düşüncemin yanlış olması için her şeyimi verirdim. Ama onun kim olduğunu biliyordum. Hissettiğim korku ruhumun üçüncü bir kişi olarak olayı izler pozisyon alacağı kadar ağır gelmişti. Kendimin farkında değildim, boşlukta yüzüyordum. Yutkunarak boğazımdaki düğümü itmeyi denedim fakat manasızdı. "Kimsin sen? Benden ne istiyorsun?" Kaygı içinde kısılan sesim yüzünden beni duyamaması mümkündü. Ama duydu. "İsmim Xhadriel. Beni tanıyor musun?" Ecsad'ın kurucusu, gelmiş geçmiş en tehlikeli hacker topluluğunun lideri Xhadriel... Hiç tanımamış olmayı dilerdim. Halbuki benimle birlikte bütün ülke onu tanıyordu. Bense onun hakkında bütün ülkenin bilmediği bir gerçeği biliyordum; benim peşimde olduğunu. Onu tanıdığımın, hatta peşimde olduğunu bildiğimin farkındaydı. Kendi ağzımla onaylamamı istiyordu. 'Beni bekliyordun, bende geldim' der gibiydi.

Selin ve Bora'nın yaşadığı nefretten doğran aşk

Bazı insanlar hayatımıza tesadüfen girmez. Bazıları, kaderin bize bıraktığı yarım kalmış bir hikâyedir. Kardelen, geçmişini hatırlamadan uyandığında elinde yalnızca kendi yazdığı sayfalar vardır. Sayfaları okudukça unuttuğu hayat gözlerinin önünde yeniden canlanır: Baran, Mert, yarım kalmış bir aşk, söylenmemiş sözler ve geri dönülmemesi gereken bir gece... Fakat Kardelen'in bilmediği bir şey vardır. Hatırladığı her şey, onu gerçeğe değil; gerçeğin saklandığı yere götürmektedir. Ya geçmişini yeniden hatırlamak, hayatını kurtarmak yerine her şeyi yeniden kaybetmesine neden olursa? Çünkü bazı hikâyeler unutulmak için yazılır. Bazılarıysa hatırlanmaması gereken bir gerçeği ortaya çıkarmak için. Peki ya sen bu kısır döngüden çıkabilecek misin?

053721*****: Siz benimle dalga mı geçiyorsunuz? (00.57) 053721*****: Yarın tonla işim olduğunu söylüyorum, sabahın 6sında evden çıkmam gerekiyor ama sizin gibi olgunlaşamamış erkekler yüzünden uykumu dahi alamıyorum! 053721*****: Üstelik sadece ben de değil. Binadaki çoğu kişinin yarın iş günü. Çocukların okulu var. Yahu siz nasıl bir aylaksınız? 053721*****: Hadi pazartesi sendromu çekmiyorsunuz onu geçtim, anladık zaten. Yahu kardeşim bari olana saygınız olsun! Bitmedi gürültünüz patırtınız ya bitmedi resmen. 053721*****: Evimi başıma yıkacaksınız az kaldı. (01.04) 054193*****: Merhaba öncelikle. (01.09) 054193*****: Elbette amacım sizinle dalga geçmek değil, çıkartmaları atan da ben değildim bir karışıklık oldu bunun için kusura bakmayın. 054193*****: Sonrasında ise 054193*****: Hanımefendi yarın pazar. (01.10)

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

İnternetteki eski bir siteden bulduğu numarayı Falcı sanan çatlak bir kız ve o hattın yeni sahibi olan acımasız bir mafya lideri: Sarp Atasoy. Yeraltı dünyasını birbirine katan bir adam, tek bir mesajla hayatını altüst eden bir fırlama... MAFYA SEVERİZ sizlerle! . . . . . Küfür, argo, cinsellik içerir!

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.