Miskin bir haz, rahmimin duvarlarını kaplayan baskın kokusu, kendi kokumu bastıracak kadar üstündü. Elleriyle rahmime ağlarını ördü. O ve ben, bizdik. Şehvetin diğer adı. Şehveti biz doğurduk. Yasaktı. Acımasızdı. Katildi. Merhametsizdi. Mesafeliydi. Ulaşılmazdı. Küfürbazdı. Hilekardı. Ama bir gece ansızın elleriyle tek tek dizdiği gökdelenin taşlarını yıktım. Kurallarını yıktım. Ezdim geçtim. Bu dünyada bambaşka bir evreni kurduk. #Dikkat etmeniz gerekir falan dememe gerek yok diye düşünüyorum +18 olduğunu belirttim arkadaşlar. Yaş gurubu üstünde olan kişiler zaten rahatsız olmayacaktır. Not' Özel bölüm beklediğinizi bliyorum. Mantık ve hatalı yerler olduğunu fark ettim çözüm olarak kitabı baştan yazmaya karar verdim. Sillage sezon finali olduğunda Ağ'a dönüş yapacağız.

Berdel'e kurban giden iki gencin hikayesi... "Amca ben evlenmek istemiyorum" dedi genç kız. Amcası yeğenine acıyarak baktı. Tam ağzını açacaktı ki yengesi araya girdi. "Yapmak zorundasın senin yüzünden oğlum'u vursunlar mı?" dedi yerde oturan genç kıza sonra Abdullah ağa'ya dönüp "Berdel'i kabul ediyoruz ağam" dedi gür sesiyle. Bundan sonrası tam bir muammaydı genç kız için. Kim bilir ne kadar kötü davranacaklardı ona bu evde? Arkadaşlar yer yer +18 olacaktır bilginize. İstemeyenler okumayabilir. Zorla okutmuyoruz. Kitabımın tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalınma durumunda soruşturma açarım.

Zorunlu bir evlilikten doğan aşk?

B-ben bunu içime alabileceğimden emin değilim Prens Lyon, sizi temin ederim ki daha önce bir erkek organı görmedim ama bunun çok büyük olduğuna eminim. Ahh Amelia diğer kızlar gibi deliğinin beni alamayacağını biliyordum oysa seni gözü kara inatçı bir kız olarak tanımlamışlardı. Sevgili prensim temin ederim ki sizi sadece küçük deliğime almayacak içimde tohumlarınızı yeşertip krallığınızın soyunu devam ettireceğim bana acımayın.

Zelal, öylece salonun ortasında durmuş oğlunun, kolunu tuttuğu kıza bakıyordu daha doğrusu bir çocuğa," bu kim oğlum?" Dedi, meraklı bakışları oğlu ve kolunu tuttuğu çocukta kalmıştı. " Tanıştırayım, gelinin yezda." Dedi, Ciwan ağa, daha on altısında olan kıza bakarak," benden gelin istedin getirdim. Muradına erdin mi?" Bunu dile getirirken annesine karşı oldukça sakindi. Ama kimse Ciwan Ağa'nın içinde kopan fırtınadan haberi yoktu. Bunu yaptığı için kendinden yeterince nefret etmişti. Yanında getirdiği karısı olsada, o lise çağında ergen bir çocuktu. Koynuna almayı bir tarafa bırak, ona hangi sıfatla sesleneceğini dâhi bilmiyordu.