~DÜZENLENECEKTİR.~ 📣HİKAYEDE TETİKLEYİCİ UNSURLAR BULUNMAKTADIR. YETİŞKİN OKUYUCULAR İÇİNDİR. Mete farkında değildi. Belki de bilerek görmezden gelmek istemişti ama o depodan çıkarken içeride bıraktığı kadın sevdiği kişi iken kurtarmaya gideceği kadın Efsun olacaktı. Mete bunu bilmese bile Efsun bir daha kimseye o kadın olmayacak, hatta belki de intikam için prensiplerini ve sevdiği herkesi hiçe sayacaktı. O kadın, o depoda son kez sevgisinin nasıl parçaladığını ve onu nasıl kestiğini görmüştü. Son kezdi, her şey o gün son kez olmuş ve sonsuza dek bitmişti. ••• Gözlerim yaklaştığımız eve benzer yere döndü. O kendine dayanacak bir sırt bulmuştu. Ben babama yaslanmak istesem ikimiz de yıkılır kalırdık. O kendine sıcak bir ev bulmuştu. Ben o buz gibi evde bazen babamın ağlayıp sızlanmalarını, etrafı dağıtmasını duymamak için soğuk sokağa kaçıp sığınırdım. O geçmişi bırakıp gitmişti. Ben geçmişin yaralarını hala taşıyor ve almaya devam ediyordum. 📣Eğlence amaçlı rastgele yazılmış bir kurgudur. Tamamı ile hayal ürünüdür. Konu eksikleri yazım yanlışları olabilir. 📣Kurgu tamamı ile şahsıma aittir. Çalınma, taklit edilme durumunda yasal yollara başvurulucaktır.

0537******* ; Yanıyorum Akif 0537*******; Söndürelim mi? Başlama Tarihi: Aralık 2021

Ahu: *fotoğraf* Ahu: kendim tasarladım,nasıl olmuş? 0547: bu fotoğraf ne amk? 0547: kimsin? 0547: Numaramı nerden bulduğunu sormuyorum bile? Ahu: kim olduğumu söylemek istesem neden gizli numaradan yazıyım? 0547: kim olduğunu bulmam 2 dakikamı alır. Uğraştırmadan söyle işte Ahu: bulsana hadi nasıl bulucan merak ettim. (12.05) 0547: adın ahu demir 22 yaşındasın moda tasarım okuyorsun İzmir'de ailen'den ayrı yaşıyorsun. Yanılıyor muyum?(12.07) Ahu: oha amk Ahu: kimsin sen? Ahu: nerden buldun bunları? 0547: tanıştığımıza çok memnun oldum Ahu,Ben yüzbaşı Bora Aktaş :) ***** başlangıç: 13/05/2022 bitiş:..

"Ben seni bu evden emin ellere telli duvaklı gelin edeceğim, ne gözüm arkada kalacak ne de tereddüt edeceğim..." Annemle göz göze geldiğimizde gözlerinin dolduğunu gördüm. Elimi ona doğru uzattığımda sıkıca tuttu. "Sen her zaman bu evin tek kızı olarak kalacaksın. Ne zaman özlersen kapımız ardına kadar açık olacak, ne zaman kalbin sıkışırsa başın dara düşerse baban burda olacak..." Annemin elini daha sıkı tuttum, babamın göğsüne daha çok sokuldum. Gözümden babamın gömleğine damlayan yaşla konuştum. "İyi ki varsınız..." Kapak tasarımı; @ezmervan

Yaren; Konum belirtiyorum Gökçe! Yaren; Hemen buraya geliyorsun! Yaren; Son defa söylüyorum! 0546****; Yanlış numara Yaren; Bak yaa Yaren; Bende yedim. Yaren; Dün geceden beri gelmemek için bin takla atıyorsun. Yaren; Kızım bak ben bu evi tek başıma temizlemeyeceğim!

Aşık olduğu yüzbaşıya müstehcen mesajlar atan Beliz Yıldırım. Bunu yaparken iki şeyi hiç hesaba katmamıştı: 1. Yüzbaşının numarasını daha ilk günden bulacak kadar kararlı olmasını, 2. O mesajları ertesi gün bizzat kapısına dayanacak kadar ciddiye almasını. && "Şimdi gelelim bana attığın o çıldırtıcı mesajlara..." dedi Göktuğ, dudaklarında yaramaz bir gülümseme vardı. Siktir... onun da hesabı sorulacaktı, değil mi? Gözlerimi kaldırıp ona baktım, dudaklarımı istemsizce dişledim. Dudaklarımı ısırdığım noktaya dudaklarını değdirdi ama öpmedi... sadece yavaşça yaladı, adeta beni delirtmek istercesine. "Onları yazarken aklından ne geçiyordu, hm?" dedi kısık bir sesle. Sesi gülümser gibiydi ama gözlerinde tehlikeli bir parıltı vardı. "Her şeyi de sorgulayacak mısın böyle, Göktuğ Yüzbaşı?" dedim nefes nefese. Başını yana eğdi, dudaklarının kenarı kıvrıldı. "Yok... bugün sorgulamak yok. Daha işlerimiz var. Ondan sonra uzun uzun konuşuruz." Ve bir anda, hiçbir uyarı vermeden sertliği içime girdi. Çığlığım salonun duvarlarına çarpıp yankılandı. Göktuğ sertliğini aniden içime bastırdığında çığlığım boğazımdan kopup duvarlara çarptı. O ise hiç yavaşlamadı, aksine bedenimi her darbede daha da kendine çekiyordu. "Komutan... ahhh-" dudaklarımdan istemsiz iniltiler dökülüyordu. Göktuğ'un elleri kalçamda öyle güçlüydü ki, sanki bedenim ona aitmiş gibi beni yönlendiriyordu. Koltuğun altında yaylar gıcırdıyor, ama ben sadece onun ritmini, onun sıcaklığını hissediyordum. Her hareketinde içimde bir fırtına kopuyordu. Dizlerim titriyor, tırnaklarım sırtına gömülüyordu. Dudaklarını boynuma bastırıp ısırdığında, bedenim tamamen teslim oldu.

"Anlatayım mı sana? Anlayacak mısın anlatırsam?" Dedi bir anda ateş gibi bir sesle. Elleri kollarımı kavradı. "Neyi?" Dedim titrek bir nefesle. "Anlatamadıklarımı." Sesi dümdüzdü, ama gözleri... Söylediklerim onda bir alev çıkarmıştı ve şimdi beni de yakıyordu alevi. Güçlü elleri belime doğru indi, sol gözümden kayıp yanağıma doğru yol akan yaşa içi giderek baktı. "Biliyor musun sen Gonca? İçinin ateş gibi yanmasının ne demek olduğunu biliyor musun?" "Biliyorum." Dedim kendimden emin bir sesle, bunu bana o öğretmişti. Kalbim hınçla çarparken öğrenmiştim. "Senden öğrendim." "Ben sende neyi öğrendim peki biliyor musun?" Dediğinde artık gerçekten sessizce ağlıyordum, bu yıkım fazlaydı. Korkut bana yaklaştı, dudaklarıma çarpan sıcak nefes tenimi yakıyordu, elleri sertçe belimi kavradı ve beni kendine yasladı. "İçim ateş gibi yanarken, karşında buz gibi durmayı, Gonca. İçim kor olurken seni sevmeyi öğrendim ben." (+18) 22.01.2022 - Komando #1

Üç çocuğa bakıcılık yapan Neval Bozdağ, çocukların annesinin numarasını yanlış yazması ile bütün mesajları bilmediği kişiye atar. DÜZENLENİYORR! KİTABIMDA REKLAM YAPMA!

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

"Bana emir verme Komutan!. Ben senin askerin değilim!" dedim bağırarak. yumruğunu dahada sıktı sözlerime karşı. Hayalet timi'nin gözleri bizdeyken, gözlerini gözlerime kilitlemişti, kırpmadım gözlerimi, kırpamadım. Gerilmiştim, etkisi altına girmiştim, kaşlarımı çatmıştım. O da aynı şekilde kaskatı kesilmişti, gözleri alev saçıyordu, dişlerini sıktıkça yüz hatları dahada belirginleşiyordu. derin bir nefes aldı ardından yumruğunu serbest bırakarak yanıma yaklaştı, bir adım attı, ardından bir adım daha, ve bir adım daha attığında dibime kadar girmişti, kafam göğsüne denk geliyordu,kokusu burnuma dolmuşken kafamı yukarı kaldırıp yüzüne yakından baktığımda, birleştirdi yeşil gözleriyle gözlerimi. -"Sen benim askerimsin, burada komutan benim" dedi kalın ses tonuyla bağırmamıştı öfkeyle bakmıyordu sadece bana yukardan bakıyordu ve sesinde asla tereddüt yoktu... -"evet burda komutan sensin, burda ki herkes senin emirlerine, sen benim emirlerime uyacaksın." Dediğimde bana sakince bakmaya devam etti, ben onun aksine ona ateşle bakarken, uzaklaştı bedenimden başıyla selamladı ben ise öylece baka kalmıştım, beni etkisi altına almış, gözlerini benden çekerek odadan çıktı... ___________________________ ~Ateşin sıcaklığıydı Börüyü yakan~ 🔥🐺