Birbirlerine lisenin başından beridir ölesiye düşman olan, Çakır ve Ateş.

Cəmiyyətin "günah" adlandırdığı bir hissin içində o, özünü tapmağa çalışır. Heç kim bilmir, heç kim görmür. O, sevgisini hər kəsdən gizlədir, çünki bu dünyada belə hisslər üçün yer yoxdur. O susur, o dözür, o sevir. Bəzən gizlicə baxır, bəzən ağlayır, bəzən özündən belə utanır. Amma bir sual hər gün beynində səslənir: "Əgər sevmək günahdırsa, niyə bu qədər saf hiss olunur?"