Birbirinden nefret eden üvey kardeşler.

🛑DEVAM ETMEYECEK! Kore'nin en büyük mafya liderlerinden biri olan Kim Taehyung, geçmişinden kaçmak için kimliğini gizleyerek bir lisede matematik öğretmeni olarak çalışmaya başlar. İki yıldır sürdürdüğü bu sakin hayat, onun için sadece geçici bir maskedir. Ta ki okula yeni gelen o çocukla yolları kesişene kadar... Jeon Jungkook, içine kapanık, sessiz ve fazlasıyla masum bir öğrencidir. Okulda maruz kaldığı zorbalık, Taehyung'un içindeki karanlık tarafla çelişen bir koruma isteğini uyandırır. Ancak zamanla bu koruma duygusu, yerini çok daha derin ve yasak bir şeye bırakır. Taehyung, olmaması gereken hislerle savaşırken, Jungkook'un masumiyeti onun en büyük düşmanı hâline gelir. Çünkü bazen en tehlikeli savaş, kalbin sessizliğinde başlar. > Bir mafya lideri, bir öğrenci... ve saklanamayacak kadar güçlü bir bağ. ★ Düz yazı çoğunlukta olmak üzere araya serpiştirilmiş texting, ★ Semetae-Ukekook, ★ Yan ship Yoonmin (Belki), ★ Uke aşırı duygusal olabilir, ★ Yaş farkı var (13), ★ Cinsel yakınlaşma (smut) içerir.

Shakespeare's *Macbeth* was in my syllabus when I was in secondary school. But *Macbeth* was just an appetiser, for I went on to get the complete works of his. It was as I was reading his sonnets that I tried to mimic his 14-line poems-and the rest is history. I did not simply read Shakespeare; I encountered him. In my "mimicking" of his sonnets, I learnt that a word could be stretched from its primary meaning to other "shades" of meaning. Poetry to me is like a pilgrimage, a path of mystery, a ritual that can transport the poet from where he is to where the subject of his writing is, where he achieves a lived experience. I deliberately chose a rhyming scheme of **AABB CDCD EEFF GG**, with which I wish to import an African voice into the sacred art of sonnet writing. ✨ *OnukaoguOkechi83 is a winner of the Shortys 2025. ANNOUNCEMENT: I update my ongoing collection, Things Kilimanjaro Saw, every Friday by 8 pm. ---

ASKER KURGUSU Altay timi:Vatanın nabzı Kafamı kaldırdım. Sis gibi görüntülerin arasından bana doğru koşuyordu. Kurşunlar etrafımızda vızıldıyor, ama o sadece bana odaklanmıştı. "Dur orada!" dedim. "Tehlikeli..." "Kes sesini."diye çıkıştı. "Seninle inatlaşacak değilim!" Ellerini yanağıma bastırdı. Gözleri gözlerimdeydi. İlk kez bu kadar yakındık. Bu kadar kırılgandık. "Kanıyor."dedi fısıltıyla. "Acil çıkarmalıyız seni." "Görev..." dedim. "Görev bitmedi." "Sen bitersen görevin ne önemi var be kadın?" O an içimden bir şey koptu. Belki kurşunun kestiği damar, belki de kalbimdeki siperlerdi. Beni taşıdı. Bütün yolu sırtında. Telsizden talimat verdi, destek istedi. Yolda kendi timiyle bile tartıştı. "Komutanım yardım çağıralım. Burada görevde durmanız gerek." diyen bir ses duyduğumda tek kelimeyle susturdu. "O benim görevimden fazlası!" Ambulansa konarken başımı hafifçe çevirdim. Ellerimiz buluşmadı, ama gözlerimiz birbirini tuttu. Ve o an anladım. Bu adamdan uzaklaştıkça savaşım daha da büyüyecekti. *** Yüreğin derinliklerine ekilen en güzel tohumdur aşk...

Bazı yaralar kanamaz, sadece sessizce derinleşir... Kaybolan bir kitap. Saklanan bir geçmiş. Ve susturulmuş bir sır. Zeynep'in sessizliğinde büyüyen bu yara, bir gün herkesi konuşturacak.