"Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur... ⚜️🦅 Kapak tasarım; publlisherr ❤️

Tanla'nın sözcüklerle arası hiçbir zaman iyi olmamıştı. Ama şarkılar... Şarkılar her şeyi mükemmel bir açıklıkla anlatıyordu. Ve Han'ı tanıdığından beri bütün güzel aşk şarkılarının ona yazıldığını düşünüyordu.

Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. ... Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. ... *tamamen eğlence için yazdığım bir kurgudur, lütfen siz de yalnızca eğlenmek için okuyun.

"Söylesene Güllü?" dedi tekrarlayarak. "Gönlünde büyük adam olabilmeyi başarabildim mi?" "Beni, senden gizleyen herkesi karşına aldığın günden beri..." Kurumuş dudaklarımı ıslatmama fırsat bile vermeden dudaklarıma kapanıp cayır cayır yanmama sebep oldu. ... Mirza Devran Polat ve Gülfem Asel Karaca çocukluk arkadaşı, aynı zamanda zamanda karşılıklı dairelerde oturan aile dostlarıdır. Günlerden bir gün Mirzalar, babasının polis oluşundan dolayı Ankara'ya taşınmak durumunda kalırlar. Bu taşınmanın üzerinden yıllar geçer ve artık Gülfem ile Mirza büyümüşlerdir. Mirza, babası gibi polis olurken Gülfem Ankara'da yani, çocukluk arkadaşı olan Mirza'nın yaşadığı şehirde Hukuk Fakültesi kazanmıştır. Gülfem okulu için Ankara'ya gittiğinde aile büyüklerinin ısrarları üzerine, Mirza ve ailesi ile birlikte aynı evde yaşamaya başlar. Yıllar önce ayrılmak zorunda kalan Gülfem ve Mirza, yıllar sonra yolları kesiştiğinde tekrar bir arada olabilmeyi başarabilecekler miydi? 170623 . . .

❝ Alageyik, Alacageyik... avuçlarıma düştün, toprağıma çamur oldun. Ben şimdi seni nasıl avlamayayım? ❞ İlk yayınlanma tarihi; 10.03.2023 Zehir'e bulanmak adında Wattpad de ilk kurgudur alınamaz ya da kopyalanamaz. İlk 6 bölüm 2023'ten kalmadır bunun bilincinde okuyunuz bazı kısımları ve sahneleri baştan yazsam da çoğunluk aynı. final olduğunda düzeltme yapacağım, diğer türlü durmadan harf harf düzene aldığımda satır arası yorumlar siliniyor.

Baskın bir aile ortamında büyüyen Elara, verdiği kaybın ağırlığını ve ve ailesinin sorunlarının hepsini sırtında taşımaktadır. Değer verdiği birini kaybetmesiyle bütün ailesi ve kendisi derinden sarsılır ve Amerika'yı terk ederek Türkiye'ye giderler. Bütün zorluklara rağmen Elara bir şekilde hayatını burada da devam ettirir lakin ailesinin benciliğinden ve baskısından hiçbir şey azalmamıştır. Daha iyi yerlere gelmesi için ailesinin verdiği karar üzerine dört yıl sonra tekrar Amerika'ya gider lakin beklenmedik bir şekilde Amerika'nın çılgın bir grubuna düşer. ~ben sadece gece yarısı kendim olabiliyordum. Kendi odamda. Kendi yatağımda. Kimse olmadığında. Anne. Merak etme. Maskem hep yanımda. ~

Dikkat: +18 sahneler barındırır. • Mafya • Anlaşmalı Evlilik • "Benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsun, küçük köstebek." Yutkundum. O, Eymir Valen'di. Aynı otelde, yan yana odalarda kalmıştık ve ben ona yakalanmıştım. Beni bir köstebek olarak görmesinin sebebi buydu çünkü hakkında bilgi toplamaya çalıştığımı sanıyordu. Oysa benim amacımın Eymir'le hiçbir ilgisi yoktu. "Peki ya sen, benim hakkımda ne biliyorsun?" "Bir köstebek olduğunu." Kendi söylediği cümleyi düzeltti. "Güzel bir köstebek." Dudaklarım iki yana kıvrıldı. Belki harekete geçip varlığını ifşa etmem gerekirdi ama ben genelde kuralları çiğnerdim. "Burada olmamalıydın." Dedim, net bir şekilde. Abimler onu fark ederse cesedini çıkartırlardı. "Burada olmasaydım yarattığım şaheseri görme imkanını nasıl bulacaktım?" Bence benden bahsetmiyordu, elbiseden bahsediyordu. "Şaheserini bana göndermek yerine evinde muhafaza da edebilirdin." "Seni evimde muhafaza etme fikrini sevdim." 🕸 Mafya▪︎Düşman Aileler▪︎Anlaşmalı Evlilik Yayım tarihi: 22.07.2025 🕷 Romantizm #1 (10.01.2026)

Kötü kızlar hiçbir zaman kazanamazlar. Ve bu hikayenin kötü kızı benim.

Gözlerimin içine baktı. Ben ellerini tuttum.Gerçekten. İlk kez. Buda ilk kezdi. Ve sonra... Dayanamadım.O an öyle güzeldi ki... Sanki zamanı durdurmuştum. Eğildim.Usulca.Bir nefes kadar yakınlaştım.Ve dudağını yanına dudaklarımı dokundurdum. Korkmadan.Saklamadan.Çok severek. İlk öpücük. Aslında tam olarak öpücüğede girmiyordu ama bu bile bir şeydi bence. Kalbim delirmiş gibiydi.O da gözlerini kapatmıştı.Sonra ben geri çekildim.Ama elim hâlâ ellerindeydi. "Bak... ben senden vazgeçmem Naz. Sınav falan... hepsi geçer. Ama sen... sen içime işledin be." "Ayaz... ben..." Ağlamakla gülmek arasında bir yerdeydi.Sonra bana sarıldı. Uzun uzun.Güzel güzel. "Naz"dedim ismiyle seslenmeyi seviyordum. "Efendim" Dedi bana sarılmayı bıraktı ama hala yan yanaydık. "Peki bana neden parlayan gözlerle bakıyorsun?" Dedim aniden. İlk önce bir durdu sonra yine kızarır gibi oldu. "Belkide aşık olmuşumdur."dediğinde gözlerimi irice açmak dışında bir tepki veremedim. 08.06.2025