(2025- 2026 ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ) "Σε ελκύει το χάος; Ή το ελκύεις;", χάνονταν στο ατόφιο μαύρο των ματιών του. Το χάος σε μαγνητίζει, αλλά δεν είναι απλώς μια παθητική έλξη. Είναι μια φωτιά που καίει από μέσα, μια αδηφάγα ανάγκη να κατανοήσεις ό,τι είναι ακατανόητο, μόνο για να το μισήσεις όταν αναγνωρίσεις την αδυναμία σου να το τιθασεύσεις. «Η Ρώμη δεν χτίστηκε σε μια μέρα, κάηκε όμως σε ένα βράδυ» Ο Κριστιαν και η Βικτώρια είναι καταδικασμένοι να ζουν σε έναν αέναο χορό, που πάντα καταλήγει σε καταστροφή και αναγέννηση. Δεν μπορούν να ηγηθούν μαζί, μα και δεν αντέχουν την απουσία του άλλου. Έτσι είναι εξάλλου η φύση φτιαγμένη. Το φεγγάρι λάμπει μονάχα στο σκοτάδι, ο διάολος ζει στην κόλαση. "Άργησες...σχεδόν πάγωσε η Κόλαση.", ο Διάολος λύγισε, έπεσε στα γόνατα δίπλα στον Κέρβερο που ούρλιαζε, οι δαίμονες αφηνιασμένοι έσκιζαν τον αέρα με τις κραυγές τους. Η μοίρα τους είναι απλή: θα επιλέγουν πάντοτε να πετούν ο ένας δίπλα στον ήλιο, ο άλλος κοντά στην θάλασσα. Ώσπου ένας να πέσει πρώτος. Και τότε ; Τότε...το χάος. "Να θυμάσαι, πιο πολύ και από τη ζωή την ίδια." 2022-2024

Εκείνη είναι δημοσιογράφος , δουλεύει σε μια εταιρία η οποία θα αναθέσει σε όλους τους εργαζόμενους να πάνε να καλύψουν τα χριστουγεννιάτικα έθιμα των νησιών της Ελλάδος . Η Ερατω Αγγελοπουλου , εάν ήθελε να αποκλείσει ένα νησί αυτό θα ήταν η Κρήτη συγκεκριμένα τα Ανώγεια . Για το νησί τρέφει αισθήματα αηδίας και απέχθειας , τι θα κάνει όμως όταν θα αναγκαστεί να επισκεφτεί τα Ανώγεια ; Εκεί φυσικά ,θα γνωρίσει έναν όμορφο , γεροδεμένο μόλις στα τριαντα του χρόνια λυραρη τον Σηφη Αγγελακη . Ο οποίος είναι αρκετά γνωστός για τις παλαιες του αντιλήψεις ανάμεσα στα δύο φύλα . Τι θα γίνει όταν ξεσπάσει ανάμεσά τους ένα πάθος ; Εκείνα τα Χριστούγεννα στην Κρήτη θα τους έμεναν αξέχαστα.

Τα καλοκαίρια στα νησιά του Ιονίου έχουν πάντα κάτι το μαγικό∙ μια ζέστη που καίει το δέρμα αλλά ταυτόχρονα λιώνει και τις αντιστάσεις. Η Χριστιάνα, στα 28 της, είχε μάθει να ζει μέσα σε αριθμούς, ισολογισμούς και πίνακες Excel. Η ζωή της κυλούσε με ακρίβεια λογιστική, προβλέψιμη, χωρίς εκπλήξεις. Κι όμως, εκείνο το καλοκαίρι, η μοίρα είχε φροντίσει να την πετάξει έξω από την ασφάλεια των αριθμών και να τη βάλει σε ένα παιχνίδι που δεν γνώριζε τους κανόνες. Ο Αχιλλέας, ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους τερματοφύλακες της χώρας, βρισκόταν στο ίδιο νησί για ανάσες μακριά από τα φώτα των γηπέδων και τον θόρυβο των φιλάθλων. Στα γήπεδα έσωζε τέρματα∙ εκείνο το καλοκαίρι, όμως, θα έπρεπε να σώσει τον ίδιο του τον εαυτό. Μια τυχαία νύχτα, σε ένα κλαμπ γεμάτο ιδρώτα, μουσική και φώτα που χόρευαν σαν κεραυνοί, τα βλέμματα τους συναντήθηκαν. Ένα χαμόγελο, μια κουβέντα, ένα άγγιγμα που δεν έπρεπε να έχει τόση δύναμη. Και το βράδυ εκείνο, που ξεκίνησε σαν παιχνίδι, έγινε η σπίθα που άναψε φωτιά. Όμως η απόσταση είναι πιο αμείλικτη κι από τον χρόνο. Θα καταφέρουν να νικήσουν τον χωρισμό, ή το καλοκαίρι θα