Klişeden uzak,farklı bir aile kurgusu. Âlem-i Misal Şizofren hastası bir kız,gerçek ailesini bulursa ne olur? "Ben Okyanus Altınsoy...Ve ben deli değilim!" Yanlış beşikte başladı her şey. Beşikler masumdur,ta ki içinde uyuyan kader, başka birine ait olana dek. Bir beşik, iki soyadı. Bir nefes, iki hayat. Biri ait olmadığı kucakta uyudu, diğeri varlığını yanlış bir isimle unuttu. Yıllar sonra, kader defterinin kenarındaki mürekkep lekesi yeniden aktı.O gece yapılan değişim, bir hata değilmiş,bir uyarıymış. Biri gerçeği ararken delirdi, diğeri gerçeği saklarken öldü.Ve en sonunda, beşikte karıştırılan o iki hayat, birbirinin mezarına dönüştü. Çünkü bazen kader, sadece doğduğun bedende değil... sana ait olmayan beşikte başlar. Bazı beşikler ninniyle değil, yalanla sallanır. Bazı beşikler dua taşır, bazıları beddua. Hangisine konduğunu kimse bilmez. Okyanus'un Karanlık bir yanı olduğunu boğulmadan anlayamazsın. ​"Yarım kalmış her hevesin üzerine çöken o sessizlik, aslında kaybolan çocukluğumuzun arkasından yakılan bir Düşler Ağıdı'ydı." Gerçek Ailem kurgusudur! ••••••• Wattpad'de ikinci şizofren konulu aile kitabıdır. •Kurgunun bütün hakları bana aittir,en ufak çalıntı da gerekli işlemler başlatılacaktır!•

​"İtaat et, çünkü her eylemin bir yankısı var." ​"Kendi gölgenle savaşırken, en büyük düşmanının yine kendin olduğunu anlarsın. Ama ya gölgen, koca bir imparatorluğu yıkabilecek tek güce sahipse?" ​İki paralel evren, tek bir acımasız kural: Mütekabiliyet. ​Gerçek dünyada verdiğin her karar, attığın her adım, Yankı dünyasında ete kemiğe bürünür ve senin Gölgen olarak yaşamaya başlar. Her yedi yılda bir gerçekleştirilen Büyük Yankı Birliği töreninde ise kaçınılmaz olan gerçekleşir: Gerçek insan ile kendi Yankı Gölgesi zorla birleşir. Tek bedende başlayan zihin savaşı, o bedeni -ve dolayısıyla ülkeyi- kimin yöneteceğini belirler. ​Deva Elira Starveil, Gerçek dünyada sistemin çarkları arasında sessizce eriyen, kurallara bağlı bir bürokrattır. Ancak onun Yankı dünyasındaki Gölgesi, imparatorluğun en büyük isyanlarını perde arkasından yöneten, "Sessiz Fırtına" lakaplı efsanevi bir devrimcidir. ​İlk Büyük Birlik töreninde ikisi tek bir bedende birleştiğinde, zihinlerinde geri dönüşü olmayan bir iç savaş başlar. Deva Elira sistemi korumak isterken, Gölgesi iki evreni kalıcı olarak çarpıştırıp yeni bir düzen kuracak olan Büyük Sessizlik'i tetiklemeye kararlıdır. ​Siyasetçilerin rakiplerinin gölgelerini çalarak iktidarı mühürlediği, aşkın bile gölgelerle birlikte tekinsiz bir üçgen savaşına dönüştüğü bu karanlık düzende, Deva Elira hem kendi zihniyle savaşacak hem de imparatorluğun en büyük, en kan dondurucu sırrıyla yüzleşecektir: ​Tahtta oturan İmparator aslında ne orijinaldir ne de gölge... O, çalınmış binlerce yankının birleşiminden oluşan bir "Boşluktur". ​Büyük Sessizlik yaklaşıyor. Zaman daralıyor. Tüm dünyalar sustuğunda, ayakta kim kalacak? ​"Ya herkes susacak, ya da kıyamet kopacak."

"Bir kadın susarsa,dünya ağlamalı, Ama dünya sağırdı,duymadı feryadı..." ​"Bazı günahlar Lâyezal'dir; ne silinir, ne de unutulur." ​Elfida Siyâ Köksal... Merhamet duygusunu çok küçük yaşta öldürmüş, kalbinin yerinde taştan bir imparatorluk taşıyan, bencil ve tehlikeli bir kadındı. O, yeraltı dünyasının kurallarını baştan yazan bir kraliçe. İstediğini alır, istemediğini yok ederdi. ​Ta ki karşısına onun kurallarını kendi kanunlarıyla ezip geçen o adam çıkana dek. ​Hâkim Kartal Yezdan. Adaletin terazisini elinde tutan ama o teraziyi kendi karanlık arzularına göre tartmaktan çekinmeyen, buz gibi bir adam. Elfida'nın kusursuz işleyen çarkına çomak soktuğunda, aslında sadece bir suçluyu köşeye sıkıştırmadığının, cehennemin kapılarını araladığının farkındadır. ​Elfida, imparatorluğunu tehdit eden bu adamı yok etmeye yemin ederken; Kartal'ın gözleri, bu vahşi kadını ehlileştirmek için yanmaktadır. Yurt dışındaki gölgesi ve en karanlık müttefiki Boris'in de bu ölümcül oyuna dahil olmasıyla işler içinden çıkılmaz bir hal alır. ​Bir tarafta elini kana bulamaktan çekinmeyen bir mafya, diğer yanda kanunları bir kılıç gibi kuşanan bir hâkim. İki avcı aynı ormana girdiğinde, avlanan kim olacaktı? ​Siyah ve beyazın olmadığı, sadece kan kırmızısı bir savaşın hüküm sürdüğü bu hikayede kimse masum değildi. •Tüm hakları saklıdır!•

Zincir Çağı; İnsanlık, açlık ve savaşların bitmesi uğruna kendi iradesini feda etti.Taht, kralların değil; "Orros" adında, kusursuz görünen bir yapay zekânın oldu.Kanunlar her gün yeniden yazıldı, hafızalar silindi, düşünceler güncellendi.Ve biz buna huzur dedik. Ama hiçbir zincir, ne kadar parlak olursa olsun, özgürlüğün yerini tutmaz. Siyen Alaca Veyis, Orros'un sarayında büyütülmüş bir çocuktu.Bir silah olarak yetiştirildi, ama aslında bir hafızaydı.Zihninde, demirden tanrıyı çökertmeye yetecek en eski satırlar saklıydı. "Zincir Çağı", bir devrimin değil, bir hatırlayışın hikâyesidir.Çünkü bazen dünyayı değiştiren şey; yeni bir ordu değil, unutulmuş tek bir satırdır.

Bu zamana kadar çok fazla erkek arkadaşım oldu. Hepsi de ölü adamlardı. Hiçbirini sevmek için değil, hepsini öldürmek için hayatıma almıştım. Takılar... Pırlantalar... Mücevherler... Lüks evler... Malikaneler... Işıltılar... parıltılar... Zenginlik... İhtişam... Nefes kesici bir yaşam. İnsanların uğruna kan dökeceği bu görkemli site hayatı, yeryüzündeki cehennemin ta kendisiydi. Ben, o kahrolası insanların ölü bedenlerini yakmak için bir kibrit çakacaktım. Sevdiğim herkes için... Tüm masum insanlar için... Hayır, hepsini unut. Yalnızca zevk almak için onları avlayacaktım. Çünkü bu... benim işim, ölüm tek arkadaşımdı. Sadece bir sorun vardı. Onları avlayan yalnızca ben değildim. Orada bir katil daha vardı. Beni bile avlamayı isteyen ama kim olduğumu bilmeyen biri daha... Oysa hiç kimse beni avlayamazdı. En acımasız olanlar bile.

Sevgilisi ile inişli çıkışlı ilerleyen ilişkisi içinde tıkılıp kalan,Derin en sonunda annesinin ona sunduğu teklif ile hayatına büyük bir etki etmiştir...

Dilsiz bir kızın kalbi tüm kötülükleri kendisine çekiyordu. Hiçbir kalp bu kadar değerli olmamıştır. Yeşil, Ötanazi Okulu'na sürgün edildiğinde o yıllarda henüz bir çocuktu. Öz babasının onu nasıl bir yere mahkûm ettiğini bile bilmiyordu. Ötanazi Okulu, Amerika Birleşik Devletleri'ne bağlı olan Alaska'da açılmış karanlık bir okuldu. Bildiğiniz tüm o okulları unutun çünkü Ötanazi Okulunda öğretmenler ders vermiyordu. Her biri kendi dalında uzman bilimcilerdi ve oradaki amaçları bir okul dolusu öğrencinin üzerinde deneyler yapmaktı. Öğrenciler ise sıradan öğrenciler değildi çünkü her biri idam cezası almış mahkûmlardı. Okul onları satın alarak kendi deneylerinde kullanan karanlık bir girdaptan farklı değildi. Bir kez içine girince çıkmak mümkün değildi. Yeşil tüm o tehlikeli mahkûmların içinde göğsünde değerli bir kalple yaşamak zorundaydı. Herkes onun kalbini isterken kurtların içine atılmış bir kuzudan farklı değildi. Kalbini isteyenlerden biri de öz babasıydı. Babasının onun kalbi için okula tehlikeli bir suikastçı göndermesiyle, belki de tüm ezberler bozulmaya başlamıştı. Avcı'da her zaman bu kadar acımasız değildi. Özellikle ateşten kızıl saçları olan ve bir katile gülümseyen hasta bir kadını tanıyana kadar. Şimdi karar verme sırası ondaydı. Avını öldürmeli mi, yoksa korumalı mı? Sayfalar üzerinde konuştuğu bu dilsiz kadınla tam olarak ne yapmalıydı? "Kadın kandan korkuyordu, adam ise kan kokuyordu. Şimdi sen söyle; böyle bir durumda kadın özleyebilir mi ölüm kokan bir adamı?" dedim. "Kadın aptaldı adam ise kadına kör. Şimdi sen cevap ver; her şeye, herkese ve özellikle küçük bir kadına kör olan bir adam bekleyebilir mi kadın tarafından özlenmeyi?" diyerek bana cevap verdi.

Asker & Eski Asker Mira, ailesinin trajik ölümünden kendini sorumlu tutarak ağır bir psikolojik yükün altına girmiş, bu acıya bir daha dayanamayacağını düşündüğü için çok sevdiği askerlik görevini bile bırakmış, hayattan elini eteğini çekmiştir. Geri dönüp dönmeyeceği ise büyük bir muammadır. Ancak yıllar sonra, babasının gizemli bir telefon konuşmasına kulak misafiri olmasıyla Mira'nın içine bastırdığı her şey yeniden alevlenir. İçinde filizlenen intikam arzusu, onu geçmişin karanlık sırlarını araştırmaya iter. Gerçek, korkunç bir patlamayla sonuçlanan uçak kazasında saklıdır: Olay yerinde bulunan üç ceset, sıradan kurbanlar değil, terörist bir örgütün üyeleridir ve hatta içlerinden biri, tehlikeli bir isim olan Omar'ın kardeşidir. Asıl şok edici olan ise, bu kişilerin kurduğu tuzağa aslında kendilerinin düşmüş olmasıdır. Bu keşif, Mira'nın intikam yolculuğunu başlatır. İntikam ateşiyle karıştığı bir baloda olaylar kontrolden çıkar. Mira, duygusal bir karmaşa yaşayarak Omar'ı yakalama noktasına gelmişken, ansızın ortaya çıkan bir "habersiz baskın" tüm dengeleri altüst eder ve ortalık daha da karışır. Fakat asıl dönüm noktası, babasının yaşadığı şok edici hafıza kaybıdır. Bu olay, Mira'yı hayatındaki birçok gerçekle yüzleşmeye zorlar. Artık hiçbir şey göründüğü gibi değildir. . Kitabı yüzde yüz seveceğinize o kadar eminim ki. Okumadan bırakmayın

"Künh... öz demek. Bir insanın özüne indiğinde, onu dilediğin gibi yeniden yoğurursun. Ortaya çıkan artık bir asker değil silah olur." Bir avcı. Bir kurt. Bir ihanet. Ormanın karanlığında başlayan karşılaşma, gölgelerin ardına gizlenmiş büyük bir gerçeği yerinden oynatacak. Gerçek ortaya çıktıkça, birbirlerine en uzak olması gereken bu iki insanın yolları, farkında olmadan aynı karanlıkta birleşiyor. Bir avcı gerçeğe ne kadar yaklaşırsa, o kadar hedef olur. Bir kurt ne kadar köşeye sıkışırsa, o kadar tehlikeli hale gelir. Ve bazen... kader iki yabancıyı birbirlerinin hem en büyük tehlikesi hem de tek sığınağı yapar.

© Tüm Hakları Saklıdır. * HİÇ BU KADAR IŞIK SAÇMAMIŞTI. İnsanların gizemli ve kutsal bulduğu mucizevi bir çiçektir lotus. Yeniden doğuş gibi saftır. Ruhun yükselişi gibi güçlü. Ölümsüzlüğü simgeler, özgürlüğü... Çamur ve bataklıkta yetişmesine rağmen hiçbir şekilde bulunduğu ortamın kirini kendi üzerine yakıştırmaz. Elif gibi... Başından geçen acı tecrübenin ardından birçok kez ölümün yakasına yapışıp yalvaran Elif, son bir kez yaşamayı tercih eder. Tüm acılarına inat... Yeniden ayağa kalkma zamanı! Fakat ona en büyük çelmeyi geçmişinin atacağından habersizdir. Düştüğü yerden kalkmayı öğrenmiştir. Fakat artık yaralarını sarmak yerine kanatmayı tercih ediyordur. Susmak yerine intikamı... * Zifiri; o gecenin bedenimde bıraktığı koca hiçliğin kelime anlamıydı. Siyaha yaklaştığım, rengimin ilk bulandığı o an... Oysa nereden bilebilirdim ki siyahı bulandıracak güçte bir beyazlığımın olduğunu. O gece herkesin arzuladığının aksine, beni daha da güçlü kıldı. Zordu, çok zor. Yaşananları kaldırmak güçtü. Yaşanacakları tahmin etmek imkânsız... Hikâyem kurumuş bir defne yaprağına yazılıydı sanki. Okuyabildiğim kadarını yaşamıştım. Ben o gece, benliğimde yaşam bulan tüm beyazları siyaha sattım. Değiştiğimi düşündüler. Oysaki yenilendim. Gerçek benliğimi buldum. Ne kadar güçlü olduğumu anladım. Kendim kararırken, siyahı akladım. Ve bir hikâyeye başladım. Kendimin yazdığı, başrolünü üstlendiği bir hikâye. Ben kim miyim? Ben Elif Sancak. Temiz ve kirli arasındaki çizgide kirli tarafa itilen bir kadın.