𝑨𝒔̧𝒌, 𝒃𝒊𝒓 𝒅𝒖̈𝒔̧𝒎𝒂𝒏𝒅𝒂𝒏 𝒅𝒂𝒉𝒂 𝒕𝒆𝒉𝒍𝒊𝒌𝒆𝒍𝒊 𝒐𝒍𝒂𝒃𝒊𝒍𝒊𝒓; 𝒉𝒆𝒍𝒆 𝒌𝒊 𝒃𝒊𝒓 𝒂𝒔𝒌𝒆𝒓𝒊𝒏 𝒚𝒖̈𝒓𝒆𝒈̆𝒊𝒏𝒆 𝒔ı𝒛𝒂𝒓𝒔𝒂. Demir, o güne kadar yüzlerce operasyona girmiş, sayısız pusudan sağ çıkmıştı. Biliyordum. Ama dosyadaki o isim, sevdiğim adamın kurşun geçirmez yeleğinin altındaki tek zayıf noktayı bulmuştu işte. Tam o an, İstanbul'un tüm ışıkları benim için söndü. Hayallerim bavulumda biçare kalmışken çıkarıp itinayla bir daha bir daha ütüleyeni yoktu artık. Hayatın sillesini hep garipler mi yerdi? Loş bir odada gözlerimden yaşlar boşalırken nasırlı elleriyle parmaklarımı sıkıca kavradı Demir. "Ben nefes aldığım sürece," dedi bakışları içime içime işlerken. Sesi ona yakışmayacak kadar yumuşak ama bir o kadar da kararlıyken yüzünde hiçbir ifade yoktu. "Yüzüne gölgenin bile düşmesine izin vermeyeceğim. Vermem!" Gülümsedim. Ancak buruk bir gülümsemeydi bu. Bizim için mutluluk bir hayal ürünüydü şimdilerde. Sahi ben bir daha ne zaman mutlulukla gülecektim? Gülebilecek miydım? Evet, aldığım yanlış bilet beni hayatımın aşkına götürmüş olabilirdi ama dönüp baktığımda biletin üzerinde kurşun izleri görüyordum, delik deşik etmişti biletimi. Kullanılamayacak derecede delik.... Hakkari'nin karlı tepelerinde başlayan bu tesadüf, İstanbul'un kuytu köşelerinde ölümcül bir oyuna dönüşmüştü artık. Zaman, hoyrat bir yel gibi ilerliyor bizi altında bırakıyordu. Ya aşkımızın zaferiyle sonlanacaktı bu oyun ya da kurşun damgalı zarfın içindeki o son kurşun.... Bu hikayenin kuralları yok, kazananı da! .... KADERİN BİLETİNİ ALDIM. 📌ÇALINMASI HALİNDE YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR!!📌 .... #wattpad #wattpadturkey #asker

"Ela, sabrımı sınıyorsun. Yapma... Canını yakarım!" Onu sinir edecek şekilde, dudaklarımın kenarıyla alaycı bir şekilde gülümsedim. "Ne yapacaksın, Massimo? Söylesene..." Biraz sustuktan sonra, bir şey hatırlıyormuş gibi yaptım. Gözlerimi kısarak, en zehirli sözlerimi hazırladım. "Ah, doğru! Benimle sevişirken intikam planı düşüneceksin, değil mi?" Onu gerçek anlamda sinirlendirmek istiyordum. Hiç beklemediği bir şey söyledim ve gerçek anlamda onu sinir etmeyi başarmıştım. "Tüh, şansına küs. Çünkü ben senin dışında herkesle sevişebilirim. Ama seninle asla." Ve böylece istediğimi elde etmiştim. Onu kışkırtmayı başarmıştım. "Bir daha söyle! Hadi söylesene!" Kafamı kaldırdığımda, göz göze gelmiştik. "SÖYLE DEDİM!" Beklenmedik bir anda sesi bütün evin içinde yankılandı. İlk defa ondan korkmamıştım. "Tekrar duymak istiyorsun, pekala o zaman söyleyeyim... Diyorum ki, senin dışında-" Lafımı bitirmeden, dudaklarımın üstünde hissettiğim baskıyla öylece kalakaldım.

Önümüze uzatılan kağıtta anladığım ve anlamadığım onlarca madde yer alıyordu. Sorun maddelerin sayısı değil, tüm sorun sözleşmenin konusuydu. "Hayatımızın fırsatı bu! İmzala işte!" Sonunda Eren'in bunaltıcı ısrarlarına dayanamayıp sesimi yükselttim. "Her gün evlenmiyoruz herhalde! Az dur!" Yaramaz ruhuna yakışmayan bir incelik ve sakinlikle kafasını onaylarcasına salladı. Karşımızdaki adam, fırsattan istifade edip konuşmaya dahil oldu. "Maksimum iki ay evli kalacaksınız! Bu kadar kısa süre için vazgeçilmez bir teklif bence!" Derin bir nefesi ciğerlerime çektiğimde yanlış yola doğru evirilmeye başlamıştım bile. Kağıtları önüme çekerken Eren'e döndüm ve hınzır surat ifademle son ikazımı dile getirdim. "İki ay sonra donuna kadar alacağım!"

🐥 Civan: EFNAN ÇILDIRTMA BENİ! Siz: Bağırma bana! Civan: Ne işin vardı o herifin arabasında senin? Civan: Ben sana uzak dur dedikçe tersini yapıyorsun! Civan: Üç gün ulan! Civan: Üç gün yoktum! Civan: Ben arkamı döner dönmez ona mı gittin? Siz: CİVAN ÇILDIRTMA BENİ! Civan: Bağırma bana! Siz: Ne ima ettiğinin farkında mısın sen Siz: Bence bu konuşmayı burda bitirelim Siz: Birbirimizin kalbini kıracağız yoksa Civan: Bitirelim bencede. Civan: Biz bu konuşmayı sonsuza dek bitirelim. Civan: Ben anladım sen asker yolu beklemezsin. Civan çevrimdışı. Gözlerim bir süre son mesajında takılı kaldı. Yüzümde buruk bir tebessüm oluşurken kırılan kalbimle ekranı kapattım. Babam askerdi. Bilmiyordu. Abim askerdi. Bilmiyordu. Civan Mert Türkoğlu benim doğduğumdan beri asker yolu beklediğimi bilmiyordu. 🐥

" Ben aradığımı buldum dağılın lan," Kükrer gibi çıkan sesi ona sarılan genç kızı korkutmuştu. Hemen büyük elini tutup avucuna bir şeyler yazmaya başladı titreyen minik parmaklarıyla. Ela gözlü adam avucuna yazılan soruyla kocaman gülümseyip alnını öptü küçük bedenin. " He ya... Senin için geldim çakır gözlüm."

Tam arabama ilerlerken durdum bir anda. Kapıyı açmaya çalışan elim havada kaldığında kırgınlığı üzerime geçirmiştim bir hırka gibi. Dik duruşlu Ahu bir köşeye çekilirken geride sadece çıplak bir ben kalmıştım. '' Asla affetmeyeceğim seni.'' dedim değişen sesim gözyaşlarımı ele verirken. '' Lisedeki Ahu'yu hayal kırıklığına uğrattığın için, tüm kalbimle kurduğum hayallerimi yıktığın ve de en önemlisi benden ailemi aldığın için. Bugünü unutma Yavuz Derman. Bu otoparkı unutma. '' Derin bir nefes aldım. Ciğerlerime ulaşmamıştı lakin bana yaşadığımı hissettirmişti. Buradan çıkıp gittiğimde hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Bu sebeple içimde kalmasını istemediğim sözler vardı. Durmadım. Dilimdeki zehiri Yavuz Derman'a saldım. '' Bugün aramızdaki iki köprüden birini yıkıp attım. Attın. Tek bir bağımız kaldı, Yavuz Derman. Atlas. Ama bugün bana bu yaşatacaklarını bilsem seninle hiç evlenmemeyi dilerdim biliyor musun? En azından umutlarımın katili sen olmazdın. Bir köşede benimle çürür giderlerdi. Böylesine güzel bir çocuğun annesi olduğum için hep gurur duyacağım kendimle. Ama biliyor musun ona hiç hamile kalmamayı dilerdim. Böylece tamamen biterdin benim için. Umarım günün birinde hayatına; göz yaşlarına kıyamayacağın, senden kıymet görecek, kendinden bile sakınacağın bir kadın girer. Sen benim kendime yaptığım en büyük yanlışsın Yavuz Derman Karaca. '' Tek bir kelime etmedi. Sessizlik, gürültüyü öldürüyordu. ''Hoşça kal. ''

Bir mahalle hikayesidir.🕊 {Yayınlanma tarihi 26 Şubat 2022} "Wattpad" de #1 ❤️ "Hikaye" kategorisinde #1 "Eski" kategorisinde #1

19 yaşında onu sevmeyen bir asker ile evlenen Elay 7 yıl sonra kocasının şehit oldu haberini alır. Fakat kocası Eren aslında şehit olmamıştır. •Başlama tarihi 11.06.2025•

"Yoruldum. Benim artık seni yanıma almak için tüm dünyayı karşıma alacak hiç gücüm kalmadı. Senin istediğin gibi olsun, onların istediği gibi olsun. Bundan sonrasında karşıma çıkan her şeyi sadece sessizce kabulleneceğim. Herkes bunu bir vazgeçiş sayacak ama bu senin yenilgin. Beni bir daha asla kazanamayacaksın." Burukça gülümsedim. "Çünkü ben bir daha asla senin için savaşmayacağım." Gözümden akan yaşlara inat gülümsemeye devam etmeye çalıştım. "Hayatımda bir daha asla seni seçmeyeceğim. Eğer olur da bir gün seni seçmem gerekirse...olur da seçersem, o gün kendimden vazgeçeceğimden emin olabilirsin." "Ve sen, beni ilk kez gerçekten kaybettiğin anın neye benzediğini... ancak başkasının soyadını taşıdığımda anlayacaksın." "Evleneceğim...onunla." Bu aşkın değil, hıncın hikayesi...