Bir köylü kızı ve askerin yanlış anlaşılmalarla başlayan çelişkili aşk hayatı.

İnsanlarla şeytanlar, zehirlerle yılanlar, gecelerle kabuslar, doğrularla, yalanlar oynar. Ve yeryüzünde cirit atarken maskeli canavarlar; kötü kadınlar, ateşle oynarlar. ••• •Yetişkin okurlar içindir. •Kitabın konusu ve kurgusu tamamen şahsıma aittir. Herhangi bir (ç)alıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

​"Bana Zelal Yılmaz olarak geldin, ama buradan Welat Şahmaran'ın esiri olarak çıkacaksın." ​İki isim, tek bir hüküm: Kan Bedeli. > Welat, öfkesini bir zırh gibi kuşanmış, kalbinin kapılarını dünyaya kapatmıştı. Zelal ise o kapıları yıkmaya değil, o karanlığın içinde kendine yer açmaya mecburdu. Bu bir evlilik değildi; nefretle atılan imzaların, kana bulanan beyaz gelinliklerin hikâyesiydi. ​Onlar birbirlerini yok etmeye söz verdiler. Ama dudakları birbirine mühürlendiğinde, ne intikam kaldı ne de düşmanlık. Sadece ikisini de yakıp kül edecek o yasak ve vahşi tutku... ​"Ölmek için çok genç, Welat Şahmaran'ı sevmek için çok masumdu. Zelal, celladına aşık olduğunda; Welat, kurbanının gözyaşlarında boğulacak mı?"

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

"Tefeciden para alıp kaçarsam ne olur?" "Seni bulur." ⛓️ Gerilim, korku ve şiddet içerir. Yetişkinlere yöneliktir. Her hakkı saklı tutulmaktadır. Benzerlik ya da çalıntı durumunda saklı tutulan tüm haklar kullanılacaktır.

"Delilerin sevdası hoyrat bir fırtına gibidir. Günün başında seni sarsan fırtına, gecenin şafağında ılık bir esintiye dönüşüp kaburgalarının arasına sokulur." Saka ve Sanrı'da tanıdığımız Gurur ve Farah'ın hikayesi. SVS'den bağımsız bir kurgu olduğu için Sarkaç'a başlamak için önce Saka ve Sanrı'yı okumanıza gerek yoktur.

"GEÇMİŞİNİ BIRAKABİLİR AMA GEÇMİŞİ ONUN ARDINDAN GELECEK" Azad Zinar, yıllar önce Mardin'in tozlu sokaklarını ve törenin nefes aldırmayan kurallarını arkasında bırakıp İstanbul'a sığınmış bir adamdır. Kendi tırnaklarıyla kazıyarak kurduğu imparatorluk, bugün Türkiye'nin dört bir yanına yayılan şirketler zinciriyle ona büyük bir güç ve özgürlük kazandırmıştır. O artık Mezopotamya'nın bir aşiret varisi değil, modern iş dünyasının parmakla gösterilen, sert ve kararlı iş adamıdır. Geçmişin gölgesinden kaçtığını sanırken, hayatın ona en büyük oyununu oynaması uzun sürmez. Kız kardeşinin bir başka aşiretin oğluyla kaçtığı haberi, Azad'ın İstanbul'daki lüks hayatına bir yıldırım gibi düşer. Töresi, kanı ve aşireti onu geri çağırır. Mardin'e döndüğünde, namlunun ucunda sadece bir hayat değil, sarsılan bir onur ve durdurulması gereken bir kan davası vardır. Silahların susması, toprağın kanla sulanmaması için tek bir yol kalmıştır: Berdel. Rojîn, hayatı boyunca o topraklardan kaçmanın hayaliyle yaşamış, gecesini gündüzüne katarak tıp fakültesini kazanmış genç bir kızdır. Beyaz önlüğünü giyip insanlara şifa dağıtacağı günün hayaliyle yaşarken, bir sabah kendini o meşhur berdel masasında bulur. Kardeşinin hatasının bedeli, Rojîn'in hayallerinden vazgeçmesi ve hiç tanımadığı, kalbi buz tutmuş bir adama gelin olmasıdır. İstanbul'un gökdelenlerinden Mardin'in taş konaklarına dönen Azad ile hayalleri elinden alınan müstakbel doktor Rojîn... Bir yanda törenin yıkılmaz duvarları, diğer yanda yarım kalmış bir gençlik. Azad, bu evliliği sadece bir borç olarak görürken; Rojîn, o konakta kendi sesini ve özgürlüğünü arayacaktır. Bu sadece bir evliliğin değil; pişmanlığın, küllerinden doğan bir aşkın ve bir kadının onur mücadelesinin hikayesidir.

Elimde nikah cüzdanımız vardı. Diğer elim ise onun ellerinin arasında, dudaklarına yaslanmıştı. Dudakları yaramın tam üzerindeyken, gözlerim çoktan derin kuyularından aşağı yuvarlanmaya başlamıştı. Gözlerinin ilk defa böylesine parladığına şahit oluyordum. Şahit olduğum ışıltı beni içine hapsetti. Kalbimden onun kalbine attığım dikiş; bu kez onun kalbinden benimkine atıldı. Artık çift dikişti. Ne o ne de ben bunu değiştiremezdik. Kimse değiştiremezdi. ❝Kalbe atılan çift dikişi kimse söküp atamazdı.❞ • Bu hikayede bahsi geçen kişiler, olaylar ve yaşananlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçeği yansıtmamaktadır.

Mardin'in taş sokaklarında, yıllardır süren iki düşmanlık gölgesini korumaktadır: Koçerler ve Sînorlar. Bu iki aile için sevgi bir seçenek değildir; kurallar, kan ve suskunluk vardır. Şilan Koçer, kendi hayatının bile kararını veremeden büyümüş bir kızdır. Onun için gelecek; çizilmiş, yazılmış ve çoktan başkaları tarafından seçilmiştir. Bir gün, hiç istemediği bir gerçeğin içine sürüklenir: berdel. Karşısına çıkan isim ise düşman tarafın gölgesidir. Mirzan Sînor. Soğuk, sert, korkulan ve adı söylendiğinde bile sessizlik yaratan bir adam... Ama asıl tehlike, onun düşman olması değil; Şilan'ın hayatına dokunmaya başlamasıdır. Bir ev, iki düşman, zorla bağlanmış iki kader... Ne sevgiyle başlayan bir hikâyedir bu, ne de kolay bir nefretle biten. Sadece mecbur bırakılmış iki hayatın, birbirine çarpmasıdır. Ve bazen kader... en çok zorlandığında başlar. Bu Hikaye Nefreten Doğan Bir Aşk Hikayesi...

Afel büyük bir intikam arzusuyla hayatının en kritik kararını vermiş, çocukluğunu paylaştığı ve derinden gelen bir bağla tutunduğu kızı geride bırakırken zorlanmıştı. Kızın on sekizinci yaş gününde tekrar karşısına çıktığında paylaştıkları anılar boyunca zamanla değişen duygularına bir cevap bulmuştu. Afel , Eflin'i öptükten sonra tekrar kaybolduğunda Eflin için hayat bir öncekinden daha da zor olmuştu. Kendisini bırakıp giden arkadaşı için içinde hissettiği boşluk daha da büyümüştü. Çünkü giden arkadaşı değildi artık. Kader onları tehlikeli bir bölgede tekrar karşılaştırdı. Bir muhabir ve bir askerin hikâyesi. Tehlikeli, tutkulu ama imkânsızlarla dolu. - "Dağılan mürekkepler gibiydik biz, aynı satırda başlayıp farklı cümlede biten."