Tony nie ma wielu powodów do zmartwień - jest szkolną gwiazdą sportu, ma piękną dziewczynę i rzeszę przyjaciół, lada moment spodziewa się przyjęcia na uniwersytet. Wszystko idzie idealnie po jego myśli dopóki na jego drodze nie staje Preston - szkolny dziwak i odludek. UWAGA! Tematyka YAOI [związki męsko-męskie]. Może się też pojawić rzucanie mięskiem [sporadycznie] i +18 [o tym będę ostrzegać na bieżąco - z możliwością pominięcia]. najwyżej: #16 W DLA NASTOLATKÓW [18/10/2017] #22 W DLA NASTOLATKÓW [16/10/2017]

Zrobił dwa kroki do tyłu. Jakby bał się tego, co przed chwilą usłyszał. Patrzył na mnie tak jakbyśmy widzieli się po raz pierwszy, a te niezliczone godziny w jego domu wcale się nie wydarzyły. Przyłożył dłoń do ust w gescie zastanowienia i znowu cofnął się o kilka kroków. Nagle opuścił ręce i poszedł w stronę swojego samochodu. Pospiesznie wsiadł do środka i odjechał z piskiem opon. Ja przez ten cały czas stałem w jednym miejscu, patrząc się na jego przystojną twarz i czekałem aż powie cokolwiek. Zamiast odpowiedzi na moje wyznanie otrzymałem jego znikającego za zakrętem. ©Kamseok 2020-2022

Vincent jest posiadaczem dwóch braci, wrednego futrzaka i uczuć, które ulokował w niewłaściwej osobie... W osobie, którą zna od lat W osobie, która jest chłopakiem... W osobie, która jest przyjacielem jego starszego brata... Zapraszam do czytania przygód Vincenta i jego grubego kota Napoleona! Czas realizacji: marzec 2016- czerwiec 2018

"Jak zniszczyć życie chłopakowi, który się w tobie bujał, a potem bezkarnie testować jego cierpliwość." Poradnik według Sebastiana widziany oczami Adama. Czyli gdy Rosół znalazł swoje miejsce, drużynę i przyjaciół, na których może liczyć, ale jego były wpycha się z powrotem w jego życie i jeszcze próbuje mu wmówić, że to wcale nie jest żaden niecny plan.

Cameron Mayght cieszy się spokojnym i bezkonfliktowym życiem. Niezauważany, szary chłopak, który idealnie umie wmieszać się w tłum. Cóż... może jednak nie do końca. Jest jeden szczegół nadający jego rzeczywistości barw. Wieczorna praca, którą sukcesywnie utrzymuje w sekrecie. Szło dobrze. Naprawdę dobrze do czasu, aż na jego drodze stanął rozpoznawalny Asher Trembley. Szkolna gwiazdka od teraz trzyma w garści jego tajemnicę. A bezproblemowe życie tak mu odpowiadało... 16.04.20 -#1 w boyxboy 😱😱 23.04.20- #1 w bl 27.04.20- #1 w nastolatek 11.06.20- #1 w lgbt •Luźna i przyjemna w odbiorze książka, którą zaczęłam pisać, aby choć trochę umilić sobie kwarantanne. Mimo wszystko zapraszam, może się spodoba!

Daniel ciągle próbuje ukryć swoją wyjątkowość, jednocześnie burząc własną samoakceptację z każdym dniem. Tymczasem chłopak, który codziennie siada obok niego w autobusie, po prostu włącza głośno muzykę w słuchawkach i nie zawraca sobie głowy rzeczywistością (choć czasem chciałby). Oprócz wspólnego przystanku łączy ich całkiem sporo i może by się o tym przekonali, gdyby tylko spróbowali się do siebie odezwać.

Gdy Kacper otrzymuje list od kogoś, kto podaje się za niego samego z przyszłości, początkowo uznaje to za zwykły żart. Z czasem jednak coraz więcej informacji z listu zgadza się z rzeczywistością, a ostrzeżenie o morderstwie, które wydarzy się podczas weekendowego wyjazdu z przyjaciółmi, staje się jeszcze bardziej niepokojące.

Kto by pomyślał, że dwójka studentów architektury, którzy naprawdę mieli wszystko, czego można zapragnąć od życia - bogaci rodzice, sponsorujący kolejne wakacje w egzotycznych krajach, kobiety, które zabijały się, żeby tylko na nie spojrzeli, na studiach też nie szło im źle! - zaczną pisać pamiętniki? Oskar nie ufał technologii i miał ku temu powody: zbyt wielu ludzi czekało, aż powinie mu się noga, czaszka wybuchnie, a pozostałości jego mózgu rozleją się dookoła, karmiąc tłumy głodnych gapiów. Nikolas nie miał nic do ukrycia, ale dla świętego spokoju zgodził się to zrobić; w końcu kartka, w odróżnieniu od ludzi, zawsze była skłonna cię wysłuchać i nie marudziła nawet pod ostrzałem najwulgarniejszych słów! A jemu zdarzało się być wulgarnym... Nawet tego przed sobą nie ukrywali: obaj byli równie ciekawi tego, co skrywały kolejne strony ich zeszytów. Kiedy jednak nadarzyła się okazja, żeby przywdziać na siebie płaszcz emocji i wspomnień drugiej osoby, Nikolas natychmiast tego pożałował. Co tutaj dużo mówić: w życiu nie spodziewał się oberwać tak wielką warstwą mułu, w której szybko zakopały mu się nogi, a jad, wyciekający z kolejnych słów, sprawnie odnalazł drogę wprost do serca. Niestety, nie miał zbyt wiele czasu na odreagowanie; Oskar niespodziewanie zniknął, a jemu przypadł zaszczyt posiadania jego wręcz... ostatniej woli. - - - Rozdziałów jest DUŻO, ale są KRÓTKIE. Całość pisana jest w formie PAMIĘTNIKA.

Siedemnastoletni Marcin popełnia samobójstwo, a jego przyjaciel, Damian, próbuje zrozumieć dlaczego, z dręczącym go pytaniem: Czy już naprawdę nic nie dało się zrobić?... Damian znał się z Marcinem od zawsze. Nie od zawsze jednak mieli między sobą tyle tajemnic. Kiedy kolejne rzeczy wychodzą na jaw, Damian czuje się, jakby w ogóle nie znał swojego przyjaciela. Alkohol, papierosy i narkotyki... to nie był jego Marcin. Szybko jednak odkrywa, że nawet z zaciśniętymi powiekami, kiedy nie chciał zdawać sobie z tego wszystkiego sprawy, nie sprawia to, że rzeczy te znikną, wręcz przeciwnie: cały czas są przy nim, ciążąc mu boleśnie. Takie sprawy mogły dotyczyć ludzi dookoła, ale nie jego przyjaciela! On przecież taki nie był! Historia o tym, jak przebiegłe i podstępne są choroby psychiczne, które wraz z używkami prezentują niebezpieczne połączenie. O rozpadzie przyjaźni, która ledwo przetrwała kolejne zatajone między nimi wątki. O tym, jak pomimo wszelkich starań, nie każda historia doczeka się happy endu. #dlaczegowatt

Lekki, słodki i zabawny romans dwóch nastolatków. Nie uświadczycie tu żadnej perwersji ani stereotypów. Opowiadanie jest w całości autorskie. Richard (znany też jako Dick, D i Dudziaczek) jest typowym leniwym nastolatkiem, który lubi słodycze, matematykę i książki. Nigdy nie rozważał tak skomplikowanych zagadnień jak własna seksualność, do czasu pojawienia się w jego życiu chłopaka o zielonych oczach i głębokim głosie. Opowiadanie korektowane przez @Astralna Autorem okładki jest @ThoughtHell, baaardzo za to dziękuję.