ဤဇာတ်လမ်းသည် စိတ်ကူးယဥ်ရေးသားထားခြင်း သာ ဖြစ်ပါသည်။

ကျုပ်နှလုံးသားလေးကို မမဆီမှာ အပေါင်ထားချင်လို့။

ပုစွန်ဆိတ်လေးတစ်ကောင်က ဘယ်လောက်ပဲ သေးငယ်ပါစေဦး ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲမှာလဲ ကူးခတ် နိုင်တာပဲ။ လူသားဆိုတာလည်း ဘယ်လောက်ပဲငယ်ငယ် ချစ်တတ်တဲ့ နှလုံးသားလေးတော့ ပါလာစမြဲပေါ့။

စကားပြော ကပ်ကပ်သပ်သပ် နိုင်လွန်းပြီး ကပ်စေးနဲလွန်းတဲ့ သူ့ကို ရွာသားတွေခေါ်ကြတာက ငကော်တဲ့။ ငကော်က သူနဲ့တစ်စက်မှ အစေးမကပ်လှတဲ့ ရွာသူကြီးရဲ့ သမီးဖြစ်သူ ပိုးပိုးဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်း မလေးကို ငယ်ငယ်ကတည်းက တစ်ဖက်သက် ချစ်နေခဲ့တာပေါ့။ ပိုးပိုးကတော့ ငကော့်ကို နည်းနည်းလေးမှ မကြည်ဖြူပါဘူး။ ပိုးပိုးတစ်ယောက် မင်္ဂလာဆောင်သွားချိန်မှာတော့ ငကော်တစ်ယောက် အသည်းကွဲပါတော့တယ်။ ပိုးပိုးကလွဲ ဖွဲနဲ့စကွဲလို့ ယူစထားတဲ့ ငကော့်ဘဝထဲကို ကားအက်စီးဒန့်ကြောင့် စိတ်ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းသွားရရှာတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာခဲ့ချိန်မှာတော့....

ဆရာဆိုတာ တပည့်တွေရဲ့ စံပြပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက်ပါ။ ဆရာက ဆရာပီသမှ တပည့်‌တွေက တပည့်ပီသပါလိမ့်မယ်။ ဆရာက တပည့်တွေကိုယ့်ကိုလေးစားချစ်ခင်အောင်နေမှ တပည့် တွေက ဆရာ့ကို လေးစားချစ်ခင်ပါလိမ့်မယ်။