Anemoia serisi Abisini bulamayan Liva, bir anda yalnışlıkla Atlas'a sarıldı. Atlas, şaşkınlıkla, kendisine sarılan kıza bakıyordu. Liva, başını kaldırıp, "Abi..." diye fısıldadı. Atlas, derin bir nefes aldı, ve konuştu "Söyle abisi" - Tüm hakları saklıdır. Senaryo çalınması durumun da gerekli işlemler başlatılacaktır.

Romantik Komedi | Dram içeren bir kurgudur. Annesi ve babası ayrı olan Cennet ve Çağan farklı şehirlerde yaşamaktadırlar. İki kardeşin görüntülü konuşma sırasında kardeşine yapılan zorbalığı fark eden Cennet, babasını ikna ederek kardeşi ve annesinin yanına gider. Kardeşinin okuluna kaydolan Cennet, zorbaların hakkından gelmeye hazırdır.

Her şey eflin'in internette gördüğü bir akımı abisinin arkadaşına denemesi ile başladı. Ben : seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim. Batu abi : Eeee? Ben : sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun. Batu abi : Ne diyosun abim? Ben: bende sevdiğin çok şey var adı aşk değil. Batu abi :neymiş? Ben : çağırdım mı? Batu abi : yooo. Ben: ayarttım mı? Batu abi: Eflin içtin mi güzelim sen? Ben : kendin geldin ya. Batu abi: nereye geldim? Ben: şimdi dinle . Batu abi: dinliyorum. Ben : Biiiiirrrr çok sıkıldım. Batu abi : Noldu niye sıkıldın biri birşey mi dedi? Ben : ikiiiiii yerim çok dar. Batu abi: Nerdesin sen? Ben: ooooo senden çok var. Batu abi : bok var. Ben: Beni mi buldun şimdi? Batu abi : Eflin ne diyon gece gece ? Ben : çok işim var. Batu abi: kızım ne işin var gece gece ? _____________________________________ Uyarı: Bu kitap, şiddet, travmatik deneyimler +18 unsurlar küfürlü konuşmalar veya diğer duygusal olarak zorlayıcı ögeler içerebilir. okurların her biri için farklı bir etki yaratabilir. İçeriğin, gençlerin ve yetişkinlerin duygusal dünyasında çeşitli izler bırakması olasıdır. Lütfen kişisel sınırlarınızı göz önünde bulundurarak okumayı tercih edin.

"Şu anda bile bana abi diyorsun!"diye söylendi biraz sinirle. Kirpiklerim titreşti, sadece bakakaldım."Canım yanıyor,yapma." Ellerini iki koluma yerleştirip yaklaştı. Bakışları gözlerime kilitlenmişken "Hâlâ anlamadın mı Defne?"diye mırıldandı. "Sana olan bakışlarımdan, sana kıyamayışımdan, yanındayken heyecanlanmamdan hâlâ anlamadın mı?" Yine o ses tonunu kullanıyordu işte! Yine tüm savunma sistemimi etkisiz hâle getirmişti. Tek yapabildiğim öylece bakmaktı. Ne bir şey söyleyebiliyor ne de hareket edebiliyordum. Belki de bu kaçmak için kalan son fırsatımdı. Belki de fırsat falan kalmamıştı. Neredeyse apaçık konuşuyordu artık, nereye kaçıyordum? Yine de denedim. Hakimiyetini kaybettiğim kalbime yeniden ulaştım. Beynime gerekli sinyali gönderebildim. Ve son kez denedim. "Anlamadım ben hiçbir şey. Gidiyorum ben!" Bir an afallamış olsa gerek ki çektiğim kollarımı kolaylıkla kurtarabilmiş ve ondan uzaklaşmıştım. Hızla atan kalbime inat ben de adımlarımı hızlandırdım. Ama kulaklarıma ulaşan ses ayaklarımın olduğu yere mıhlanmasına sebep olmuştu. "Seviyorum Defne!" Atan kalbim sekteye uğramış etrafımdaki bütün sesler susmuştu. Günlerdir kaçtığım gerçek şimdi apaçık karşımdaydı. "Seni çok seviyorum!" ••• 29/10/2023 #ask 1 29/10/2023 #genckurgu 2 23/02/2024 #macera 1