Arabasının farları yüzüme vururken sertçe nefesimi serbest bıraktım. Hızla yağan yağmur görüşümü zorlaştırırken konuştum. 'Öldür beni, öldür ki sende kurtul bende kurtulayım.'

Fenerbahçenin liberosu, fenerbahçenin kızıydı o. Hayatını bu renklere aşık olarak geçirmişti. Onun aksine Barış Alper, galatasarayın jokeriydi. Bir iddialaşmayla girmişti kızın hayatına. Ne de olsa zıt kutuplar birbirini çekerdi, değil mi? *kitabın içindeki her karakter kurgusaldır, hiçbir sporcuya kin ve nefret için yazılmamıştır*

"Çift çizgi... ne demekti?" "Hamileyim." Mira, Galatasaray'ın psikoloğudur ve kulübün futbolcusu Barış ile çıkar ilişkisi olarak adlandırdıkları toksik bir ilişkileri vardır ancak hamile kaldığını öğrendiğinde işler daha çok sarpa saracaktır.

Siz: Banu hocamm günaydınn Bebiş sol tarafıma çok baskı yapıyo... Barış:Günaydın yade Bebeğin doktoruna değil de babasına yazdın Yarı Texting|Bu hikaye hiçbir gerçeklik barındırmamaktadır.

barış alper yılmaz, dm kutusunu sorunlarını anlatıp bir dert defteri gibi kullanan fanının mesajlarını okur.

"Gökalp... bizim oğlumuz. Sen onun öz babasısın." Barış'ın gözleri bir anda irileşti, sanki zaman donmuş, dünya sessizliğe gömülmüştü. İçine bir şey çarpmış gibi oldu, ne bir ses, ne bir hareket... sadece bir ağırlık. Göğsüne saplanan görünmez bir sancı gibi. Kalbi, aniden ritmini şaşırdı; ne hızlandı ne durdu, sadece derin bir sessizlikle yankılandı içindeki boşlukta. Ama artık başka bir şeydi o. Artık sadece bir çocuk değil... Barış'ın kanından, canından bir parça... içini paramparça eden o açıklamanın tam merkezindeydi. Gözleri doldu. Yanaklarına inmeyen, ama gözbebeklerinin içinde büyüyen o doluluk... yılların eksikliği, farkında olmadan duyduğu özlemin ağırlığıydı. "Benim..." dedi Barış, sesi titrek ve neredeyse duyulmazdı. Dudakları zorla oynadı, kelimeleri dışarı çıkarmak isterken titredi. "...oğlum mu?"

"Ankara Keçiörengücü'nün yıldızı Barış Alper Yılmaz, Galatasaray'a transfer oldu." Ona kariyerinin zirvesini yaşatan bu cümle, bizim ilişkimize dibi boylattı.