Lore autyzmokonwersacji

Zwycięstwo było zwykłą mgłą wojny toczącej się w głowie głównego bohatera. Jego przyjaciele przegnali zagrożenie z ich Domu, choć było to tymczasowe. Siły zmobilizowane, które pomagały, były wdzięczne grupie Mathiasa, oraz jemu samemu, że udało się odeprzeć największy napływ trupów, nawet większy od słynnej Inwazji na Północ. Małe zwycięstwo odniosła ludzkość, ale to nie był koniec. Wraz z postępem apokalipsy, także w umyśle Mathiasa następowała rewolucja. Pochłonięty bardzo ostatnimi wydarzeniami, chłopak zatracał się przez swój "defekt", z którym żył w symbiozie. Zrobił jednak potem coś, czego nikt się nie spodziewał, tłumacząc sobie, że robi to dla dobra innych.

Opowieść kontynuuje wątek postaci Mathiasa, który zaczął się w poprzednim tomie. Po porażce, która przydarzyła się na północy, grupa musi uciekać w inne miejsce, szukając schronienia. Skromnie pod nosem każdy mógł szeptać, by wrócić w miejsce, które ich przodownik najlepiej zna, lecz droga do niego nie jest wcale usłana różami. Brnąc ku celu zdarza się jedna istotna rzecz, która już zmienia głównego bohatera na zawsze. Mimo, że ciągle wieje wiatr w oczy i dzieje się krzywda, weźmie sprawy w swoje ręce, by tylko chronić swoich bliskich.