----"Bunca şey başından beri bir karı kocaya ait değildi zaten. Birbirimize karşı hiçbir zaman karı koca da olmadık. Biz seninle bir çıkar ilişkisiyiz." diyerek adamın geçmişte yaptıklarını yüzüne vurmak istedi. Elini çenesinden çekip de geriye yaslanmak istediğinde Kavan bir anda elini ensesine atmıştı. Sertçe çekmişti kendisini. Geriye çekilemeyecek kadar güçlü kavramıştı. Yüzünü garip bir tavırla yaklaştırdı yüzüne. Hani böyle kızgın, düşmancıl falan ama asla saldırmak istemeyen bir tavırla. "Şunu bir açıklığa kavuşturalım küçük kadın. Hiçbir çıkar benim gibi adamı ilgi duymadığı bir kadınla evlendiremez." diye fısıldadı. "Sen benim bu olaydı en büyük çıkarımsın." ---- 4 Genç okudukları bir kurgu ile dalga geçer ve kendi aralarında teoriler üretirler. Bu ilginç kurguyu bir tablo olarak çizen Öykü bir anda tablonun içerisine düşer ve aslında kurgudaki Kral'ın lanetinin bir parçası haline gelir. Geri dönmek için elinden geleni yapmak ister ama Öykü'nün ufak bir rahatsızlığı vardır. Şoka girdiğinde konuşamaz ve bu ufak sebep yüzünden çok büyük olaylara sebebiyet verir. Bir evliliğe, bir topluma ve yabancı bir sevdaya. İçerisinde bolca romantizmin geçtiği bu hikayemizde size bir Öykü anlatacağım... "Bir LadyRebel Klasiğidir."

Ediz: Bu şerefsiz puşt senin omzuna kolunu atacak cesareti nereden bulmuş?

"Ama buna dilek balonu demiyorum ben." Ayaz anlam veremeyerek kaşlarını çattı yine ve yine. "Nasıl yani? Ne diyorsun?" Omuz silktim gülümsemeye devam ederken. "Umut yıldızı diyorum." O sormadan açıkladım. "Çünkü dilekler gelip geçici. Ama umut öyle mi? O hep var." Balonu açtığımda o da ateşini yaktı, bir yandan meraklı gözlerle beni dinliyordu. "Balon da demek istemiyorum çünkü bir zaman sonra kaybolup gidecek. Belki de bir ağaç dalına takılacak. Bunu düşünmek istemiyorum." Gökyüzüne baktım. "Yıldızlar da tıpkı umutlar gibi kalıcı." Dudaklarım büküldü. "Evet çok uzakta, dokunamıyorsun belki ama orada olduğunu biliyorsun. Görüyorsun." Ona baktım bu sefer. "Ve bu buna yetiyor çünkü gündüz görünmese de orada olduğundan eminim. Gece geleceğinden eminim." Sırıttım ve onu gösterdim başımla. "Senin gibi."

Selin, geceleri düşüncelerinden kaçamadığı bir anda anonim bir hesap açar: @adimi_bilme. Amaçsızca gezinirken Sinan'ın hesabına denk gelir ve içinden gelen bir dürtüyle ona mesaj atar. İlk başta sadece meraktan yazar; onun nasıl tepki vereceğini görmek ister. Fakat Sinan cevap verince oyun ciddileşir. İkili arasında yavaş yavaş gizemli bir diyalog başlar Selin kimliğini gizler, Sinan ise onu çözmeye çalışır. Mesajlar ilerledikçe flörtleşme başlar; Sinan yazdıklarından etkilenir, kim olduğunu tahmin etmeye çalışır. Selin ise hem yakalanma korkusuyla hem de Sinan'ın ilgisinden aldığı heyecanla karışık duygular yaşar. Sinan, "Beni tanıyor gibisin" dedikçe Selin'in kalbi hızlanır ama kimliğini belli etmez. Her mesajla aralarındaki gizem ve çekim artar Selin'in küçük bir merakı, giderek tehlikeli bir oyuna dönüşür.

Suyun hafızası vardır derler. İnsanlar üzgün olduklarında bir denize dert yanarlar. Dalgalar alsın götürsün ve bir daha getirmesin isterler... Fakat yine aynı karada, aynı acıyı çekerken deniz dalgalarıyla getirirmiş dertlerini. Peki suyun hafızası bu mudur? Ölü bir deniz ve ölü bir adam. Suya anlattın mı herşeyi? Anlattıysan eğer sana dokunmasını bekle ve gör gerçeği! Boğulmaya hazır ol sevgili dostum zira burada nefes alanlar ölü sayılmakta... Rose Brown, eski adıyla Ralefin adındaki kasabada sıkışıp kalan genç bir kadındır. Dedesiyle beraber yaşamakta olan Rose, anne ve babasını hiç görmemiştir zira anne ve babası o daha küçükken denizde kaybolmuşlardır... Kasabanın bir efsanesi ve bu efsane ile başlayan bir laneti vardır. İnanılışa göre çok eski zamanlarda kasaba halkı, denizlerin tanrısını görebilmek için bir insanı denize kurban eder. Tanrı bu duruma öfkelenir ve denizin himayesini sözde Tanrı'dan alarak, onun uğruna ölen adama verir ve böylelikle lanet başlar. Her on yılda bir, ölü deniz' in ölü Tanrısı karaya çıkar ve evin en sevilenini alıp denize götürürmüş... Wattpad'de, Ölü deniz'in şarkısı adlı ilk kitap. Başlangıç- 18.10.2024 Yayınlama- 28.03.2025 Bitiş- #efsane 1. #yaşamak 1. #ölmek 1. #okyanus 1. #hayalet 1. #nefret 1. #masal 1. #büyü 5. #ruh 1. #gizem 5. #bilimkurgu 3. Kitap şahsıma aittir izinsiz alma, kopyalama, çalma gibi durumlarda yasal işlem başlatacağım!

Luissa hayatını dış dünyadan izole bir manastırda geçirir. Mezuniyet günü geldiğinde herkes büyülü canavarlarla bağ kurarken Luissa'nın kaderi farklı olur. İşlediği tarihin en büyük günahı yüzünden kızıl damga ile lanetlenir ve bir iblisle mühürlenir. Oysa Luissa aslında büyük bir planın kurbanıdır. Özgürlüğünü kazanmasının tek bir yolu vardır: Tanrılarla, aşklarla ve ihanetlerle dolu tehlikeli bir oyuna girmek. Tür:Karanlık fantastik - Karanlık romantizm Alıntılar: Tanrılar adına anlatılan her hikâye, gerçeğin üstünü örten bir piyes gibiydi. Luissa ise farkında olmadan o sahnede rol alanlardan birisiydi. "Luissa." Küçük elleri, kökleri hâlâ üstünde olan bir beyaz çiçeği uzatıyordu. Parmak araları çamur içindeydi. "Topraktan söktün," dedi Luissa. "Bunu istemedim." Çocuk kaşlarını çattı. "Ama sen bakınca seviyorsun." Luissa çiçeği almadı. "Sırf ben seviyorum diye koparman gerekmez." Çocuk bir süre sustu. Sonra, sanki gerçekten anlamaya çalışıyormuş gibi fısıldadı: "O zaman... seni de koparmam mı gerekiyor?" Kurgu ve olaylar tamamen şahsıma ait olup herhangi bir kopyalanma ve esinlenme durumunda yasal işlem başlatacağım. © 2026 VernSAO Bu hikâyenin tüm hakları saklıdır. Bu hikayenin telif hakları 20 Mart 2026 tarihinde devlet vasıtasıyla satın alınmıştır kopyalanma durumunda dava açılacaktır. enemiestolovers #3 macera | 09.06.2025 #1 yolculuk| 21.12.2025

Nehir Özdemir, uzun süredir ona istek atan bir hesaba cevap verir. İlk bölümler texting şeklindedir. Argo içerir! 12042026🌟

Birbirimizden hoşlanmamamız aşık olmamıza engel değil bence. Aileleri çok yakın olan, birlikte itişe kakışa büyüyen Rüzgâr ve Esin. Birbirlerinden hoşlandıklarını farkederlerse?

(+18) Yabancı çevik bir hamleyle beni çevirip masaya dayarken elimdeki hançere gülerek baktı, buz mavisi gözleri bana dönerken gölgeler sıklaştı, uyarıları birer çığlığa dönüştü. Onun sadece sıradan bir yabancı olmadığını anladığım anda ise geç kalmıştım çünkü o çoktan yırtıcı bir hayvan edasıyla bana yaklaşmıştı bile. "Çok yanlış yerdesin küçük kız," diye fısıldadı Batının Tanrılarının lanetlediği sesiyle. "Hem de olabilecek en yanlış yerdesin ve ben seni görüyorum." Pelerinimin kol kısmında gizli hançeri parmak uçlarıma doğru kaydırdım, sivri ucunu kalbinin tam üzerine yaslarken gülümsedim. "Ve ben de seni görüyorum vampir." Uyarı: Cinselllik, kan ve şiddet içerikli ögeler içerdiğinden yetişkin okurlar için uygundur. Her haklı saklıdır.

Bir insanın başına gelebilecek en güzel şeysin sen. Ama ben bir vampirim... ⚔️ "Kalbine kulak ver, Tanrıça. Dinle, tüm notaları senin için yakacağım." Parmağının ucunu göğsüme dokundurdu. "İki karanlık kalp. İkisi de nefretle dolu." Gözlerimiz birbirine değdiğinde aynı müzik, iki ayrı ruhta çalmaya devam ediyordu. "Dinle," dedi, sanki duyduğum her şey onun da kalbindeydi. "Bu bizim şarkımız. Her şeyi cehennem gibi yakıp kül edeceğim." "Neden?" "Çünkü bu benim resitalim. Kan resitali." (Kurgu, kitap ve karakterler tamamen "karanlık aşk" türüne hizmet etmektedir.)