"Sevgilimin düşmanısın!" Bir adım daha attıp, aramızdaki mesafeyi yok etti. Ve kulağıma fısıldadı... "Şimdilik." ‼️TÜM HAKLAR SAKLIDIR. HER HANGI BİR KOPYA YADA ÇALINTIYA RASTLANIRSA HUKUKİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR.‼️

Bütün dünyanın aradığı katil ansızın hayatınıza girerse sizi soldurmasına izin verir miydiniz? Yoksa bütün yapraklarınız onun için mi açardı? ❝Zafer her zaman en güçlü olana ait değildir. Bazen en acımasız olan kazanır. Kanla yazılmış bir kaderi var, ruhundan söküp atamayacağı bir miras. O, şeytanın bile tereddüt ettiği yolda yürüdü. Ve sen, bu fırtınanın tam ortasındasın.❞ Hayatı her zaman soluk bir çiçek gibi olup, kendinden çok başkalarını düşünenlere...

"Kaçmayı deneme bile." Altın rengi gözlerinde samimiyet vardı hala ama bakışları normalden de sertti. "Dünyanın öbür ucuna kaçsan bile bulurum seni, Lavinya." Bulurdu, bunu biliyordum. "Ya kaçarsam?" dedim tüm cesaretimi toplayarak. "Ne yaparsın? Öldürür müsün beni?" Gözleri fazla sertleşti, artık samimiyet bile yoktu gözlerinde. Sadece buz gibi bakıyordu altın rengi gözleri benim mavi gözlerime. "Sana bir şey yapmak mı?" dedi, şaka yapıyormuşum gibi bana bakıyordu. "Sana bir şey yapmam, senin bir saç teline bile kıyamıyorum ki sana zarar vereyim, Lavinya'm." Benim adım Lavinya değil Gece demek istedim ama diyemedim, bu adama olan korkum fazla ağır basıyordu. Herkese dünyanın en acımasız adamı gibi davranıyordu ama bana kıyamıyormuş gibi yapıyordu, bana bakarken bile bakışları değişiyordu. Ondan korkuyordum ama ona bunu belli etmemek için yeminli gibiydim. O benim yoluma bir taştı, o kadar ağır bir taştı ki ondan kurtulamıyordum. "Ama Barlas'a verdin!" Korkumu belli etmemek için yeminli gibiydim. "Onu öldürmeye çalıştın! Bana değil ama sevdiklerime kolayca zarar verebiliyorsun, öyle mi?" Barlas.. Bu adamın askeri, benim ise sevdiğim adam. Şu anda neredeydi ve ne yapıyordu bilmiyorum ama çok endişeleniyordum. Bana değil ama aşık olduğum adama zarar verip beni alttan alttan tehdit ediyordu. "Öldürmeye çalışmadım, o bildiğin ölü." Tüm dünya durdu, nefes almayı bile kestim. Ne demişti o? Bana yaklaştı, bir elini belime getirip beni göğüsüne yapıştırdı ve bir eliyle kısa saçlarımdan geçti. Saçlarıma hayranlıkla bakıyordu. "Sana değil ama seni benden almak isteyen herkese zarar veririm, Lavinya. Söz konusu sen olunca herkesten ve her şeyden vazgeçmeye hazırım. Kendimden bile." Ondan asla kurtulamazdım, o bir komutan ve şirket sahibiydi. Bu ülkenin ve diğer ülkelerin sahibiydi. Ben ise onun tutsağıydım.

İki düşman ikiz kardeş... Aynı yüz, aynı kan, aynı karanlık. Ama biri kızın sevgilisi, diğeri kızın saplantısıydı. Yekta Duman Karagüven, Efsun'un nefes aldığı tek güvenli limandı. Yaman Pars Karagüven ise akıl hastanesinden çıktığı günden beri Efsun'un adını bir dua gibi fısıldıyor, her nefesini ona adıyordu. Takıntısı, sevgiden çok cehennemin içinden çıkmış bir sahiplenmeydi. Ve o gece... evlenme teklifi aldığı gece.... Mekân bir anda karanlığa büründü. Bir ateş yükseliyordu. O ateş Yaman'ın mekânıydı... Ve o ateşi bizzat Yaman yakmıştı. Efsun, Yekta'nın aylarca hazırladığı o büyüleyici sürpriz mekâna adım attığında, gökyüzündeki tüm yıldızlar üstüne dökülmüş gibiydi. Mumlarla aydınlanmış yol, denizin kokusu, Yekta'nın elindeki yüzük... Her şey mükemmeldi. ... Yekta ve Efsun'un nikâhı için hazırlanmış belgeler... gizlice değiştirildi. İmzalar... yer değiştirdi. Ve kimse fark etmedi. Bir anda, bir kâbusun içine uyanır gibi, gerçek ortaya çıktı: Efsun, sevgilisi Yekta ile değil... Düşmanı olan ikiz kardeşi Yaman Pars Karagüven ile evlendirilmişti. Açıklama değişecek!

❝Derler ki; çalınan hayatını daima hatırla, intikamın alevlerini soyunla harla. Bu ağılı taht bir hatıra; kalbi katran, ruhu Yakut Kral'a.❞ KARGALAR SERİSİ; AHVEB, EDİN ve KASIRGAYA KANAN SAKA kitaplarından oluşan bir seridir. Hangi kitaptan başlarsanız başlayın illa ki spoi yiyeceksinizdir. İstediğiniz kitaptan başlayabilirsiniz.