Efekan: Alihan bizi ters yatırıp düz s*kecek. Kuzey: Ben de çok değerli kardeşini :)

"Benden kaçabilirsin sanıyorsun, ama adımların nereye giderse gitsin, gölgen yine bana ait. Adını bile fısıldamadan yaşayamam; sen, kendini unutsan bile bende kalacaksın." Alpay Aras Demirkıran "Onun karanlığında boğulmakla, onsuz yaşayamamak arasında kaldım... ve galiba ikincisi daha korkutucu." Simay Altan Gazeteci olan Simay, kimsenin cesaret edip eline alamadığı dosya üzerinde çalışmaya başlar. Bu dosya, kimsenin dokunmaya cesaret edemediği mafya patronu Alpay Aras Demirkıran'ın dosyasıdır. Bunun hayatındaki en büyük haber olacağını sanıyordu. Oysa bu, hayatını geri dönüşsüz bir şekilde çalacak adamla tanışmasının başlangıcıydı. Sigara dumanı, yağmur kokusu ve tehlikenin çekici yüzü... Simay, her adımda daha çok karanlığa çekiliyordu. Ve bazen, en büyük hata; gerçeği ararken, onu koruyacak olanın aynı zamanda seni mahvedecek kişi olmasıydı. -Kesit- "Sana olan bu his," diye başladı, parmakları kucağındaki tenimi okşarken. "Bu, sadece bir aşk değil. Bu, benim varoluşumun tek nedeni. Sen, benim son sığınağım, ilk ve tek zaafımsın." Aras... Bu adam... O, bir mafyaydı. Kanlı elleri, karanlık sırları ve tüm dünyayı yönetme gücü vardı. Ama bana baktığında, o kehribar gözlerde gördüğüm şey... o, dünyanın en büyük zayıflığıydı. Ve o zayıflık, bendim. ​Bana "zaafım" demesi... Bu, bir milyon dolarlık mücevherden daha değerliydi. Onun laneti bendim... Eğer ben onun ilk ve tek zaafıysam, oda benim son ve tek sığınağımdı Ve biliyordum ki, bir gün o zaafı için dünyayı yakarsa, ben o alevlerin içinde gülümseyerek yanacaktım. Not:Bu kitapta bol bol smut içerik olacak yani +18 sahneler, argo kelime küfür vb. şeyler ön planda. Rahatsız olanlar okumasın lütfen. İLK 25 BÖLÜM ACEMİCE YAZILMIŞTI

❗18+ sahneler vardır şiddet içerir sevmeyen okumasın sonra gelip yorumlarda psikolog rolü yapmayın Bu kurgunun kendime ait olduğunu belirteyim sonra çalınmış ismi verilmesin İçine öfke hissi dolmuştu Nasıl yapardı bunu? Nasıl cesaret ederdi buna Esra onu bırakıp gitmeyi gerçekten göze almışmıydı? Esra onu gerçekten sevmeyi bırakmış mıydı? Kendini geçmiş nasıl çocuklarını yalnız bırakırdı? Ondan olan iki canı bırakıp gidecek kadar bıkmış mıydı kocasından? Ateşin kafasındaki düşünceler susmuyordu O sadece Esrayı istiyordu Belkide istemiyordu İçindeki duyguyu o bile bilmiyordu Ama Ateş şuan sedyede yatan karısından başka birşey görmek istemiyordu Ona iyi davranmasa bile karısının yanına gelirdi hep çünkü bilirdi Esra gidemezdi Esra kaçamazdı ondan Yapamazdı Onu yalnız bırakmazdı Çünkü Esra fazla iyiydi Fazla saf Fazla masum biriydi Çok zor şeyler yaşamış Şiddet görmüş Susmaya mahkum bırakılmış Korkak bir kadındı Esra Kocasından korkan Ateş bunun farkındaydı Ne yapacağını bu kez koskoca Ateş Özar bile bilmiyordu

Bilal Gümüşçü akli dengesi bozuk olan, bu yüzden de akıl hastanesinde tedavi gören biridir. Her gün aynı ilaçları alıp aynı sıkıcı aktiviteleri yapmaktan sıkılan Bilal ve arkadaşları birden kendilerini bir savaşının içinde bulurlar. Bu savaşın en güzel tarafı ise kazananın evine dönebilecek olmasıdır.

Bordo Bereli cesur bir askerin ve başarılı bir doktorun hikâyesi... ''Halide sana deli gibi aşık!'' En yakın arkadaşım, sevdiğim adama sırrımızı söylerken, duvarın dibinde gizlice onları izliyordum. Tüm bedenim heyecan ve korkuyla titriyordu, Ali Deniz'in insanın içini üşüten sesini duyduğumda kalbim buz tutmuştu. "Şimdi git o arkadaşına söyle! Bin tane kalbim olsa birini bile ona vermem!"

"Kaybedecek hiç bir şeyim yok," Gözlerim, gözlerinin en içine bakıyordu ve gözleri, gözlerimin en içine bakıyordu. "Benim ise kaybedecek, kaybedeceği hiç bir şeyi olmayan birim var."

"Hepimiz kızımız için, kızımız hepimiz için..."

"Hediyemi aldın mı savcı? " diyen kalın sesle kaşlarım çatılmıştı. Masadaki mektup açacağını alarak kutunun bandını kestim. Albay, yüzbaşı Kurtoğlu ve posta eri izlemekteydi. "Yanlış yaptın savcı, kime bulaştın haberin yok" diyip kapatmıştı aramayı. Kutuda ise kanlı oyuncak bebek vardı.. "Kim getirmiş asker kutuyu? " Albay Orhan Kemal. "Kimdi arayan? " Yüzbaşı Kurtoğlu. "Kargo kıyafeti olan biri bırakmış komutanım" Posta eri. "Ne olduğunu biliyor musunuz savcı hanım? " Albay Orhan Kemal. "Yıkasam çıkar mı acaba kanlar? " "Ney? " diyen albay Orhan Kemal ve yüzbaşı Kurtoğlu ile elimdeki kanlı bebekten bakışlarımı şaşkınlıkla bakan adamlara çevirdim. "Ne, güzel bebekmiş çöpe mi gitsin.. Bakmayın öyle basmışımtır yine itin birinin kuyruğuna, her zamanki şeyler" diyip bebeği kutuya koydum.