Asena; geçmişi kayıplarla dolu, hayata tutunmayı bırakmış genç bir ressam. Kutay; korkuyla anılan, sert kurallarla yaşayan bir adam. Birbirlerinin karanlığına adım attıkları anda, hiçbir şey yerli yerinde kalmayacaktır. Mafyalar, düşmanlar, itaatkârlar, tehditkârlar, zorunlu ilişkiler, kan davaları, sırlar, oyunlar, dövüşler ve muhteşem tablolar... Asena, kaçırıldığı adamı esir alacak kadar cesur; Kutay ise geçmişini öğrendiği kadına ilk görüşte âşık olacak kadar delidir. Soylarının bıraktığı kan izleri ve yanan şehirlerin ortasında tek sığınakları birbirleri olur. Bir aşk ne kadar büyükse, bedeli o kadar ağırdır. * "Silahımı çeneme yasladığında kehribar gözlerine bakarken bu kız beni öldürür dedim içimden. Çünkü o an âşık oldum. Âşık olmak benim için ölmek demekti. Ben yenilmez bir adamken hayatımda ilk defa, tek bir bakışta yenildim."

"Her hikâye bir seçimle başlar... Bazılarıysa geri dönüşü olmayan bir yola sürükler." Altay Öztürk... Namı diğer Karanlık. Adı raporlarda disiplin, düşmanların dilinde ise son demekti. Soğukkanlıydı, mesafeliydi, kaybetmeyi çoktan öğrenmişti. Ama bazı savaşlar... Silahla değil, kalple kazanılırdı. Laçin Soylu... Namı diğer Cellat. Sessizdi. Soğuktu. Kimseye ait değildi. Geçmişi konuşulmaz, adı fısıltıyla anılırdı. Çünkü o, sadece düşmanlarını değil... Kendi içindekileri de öldürmeyi öğrenmişti. İki farklı karanlık. İki yarım hikâye. Ve ikisinin de bilmediği tek bir gerçek: Bazı karşılaşmalar kader değildir... Bir yıkımın başlangıcıdır. Bir görev. Bir sır. Ve geçmişten kaçamayan iki insan. Birinin dokunduğu her şey ölür, diğerinin yaklaştığı her şey kararır. Ama aynı yolda yürümek zorunda kaldıklarında... Ne karanlık olduğu yerde kalacak, ne de cellat yalnız kalacaktır. Çünkü bu hikâyede kimse masum değil. Ve bazı savaşlar... Kazanılsa bile kaybettirir.

Aile,asker kurgusu

#nefret=1✓' 02.01.26 #Acı=1✓' 20.01.26 #Dram=1✓'03.02.26 🐚 Ona bir isim vermeyecek misiniz?" diye sordu koruması, sesi tedirgindi ama merakını saklayamıyordu. " Yazgı..." dedi yavaşça. Sözcük dudaklarından bir kılıç gibi değil, yorgun bir dua gibi döküldü. "Çünkü kaderini kimse seçemez. O da seçemeyecek." Koruma susmuştu, sadece dinliyordu. Adam derin bir nefes aldı, gözlerini korumanın gözlerine dikti. " Mira...Çünkü bazen kaderin içinden bir mucize doğar." 🐚 Kitabımda başka kitapların reklamı yapılmasın lütfen 🙏🏼

Ölümden falan kurtarmamışlardı beni, annemden almışlardı. Babamdan almışlardı, sonuçta satsalar bile benim anne ve babamdılar değil mi? Öyle olmalıydılar, bir yere ait hissetmeliydim artık. Birinin en sevdiği olmak zorundaydım. Hatta biliyor musunuz, tek bir kişinin sevdikleri listesinde sonuncu olmak bile yeterdi bana. Bu yaşıma kadar birinin önceliği olmak için çabalamıştım ve olmamıştı; bundan sonra da birinin son sevdiği olmak için çabalayabilirdim. Yeterdi, gerçekten yeterdi bana. __ O kadar çok okudum ki bir tane de kendim yazdım

Akça, dünyaya olan güvenini çoktan yitirmiş bir kız. Kartal ise geçmişin gölgesinde ruhu kabuk bağlamış bir adamdı. İkisinin yolu bir yolun ortasında kesişti; o yol, onların başlangıcı oldu. ​••• ​"Bir daha yüksek sesle konuşmak yok, tamam mı?" Sesinde, normalde ona hiç ait olmayan yumuşak bir tını vardı. Yutkunmamak için kendimi zor tuttum. ​"Niye ki?" demeden edemedim. Merak ediyordum; benim ondaki yerim neresiydi? ​"Sesinin kısılmasını istemiyorum Akça." ​"Niye?" dedim tekrardan. Sinirlenmesini bekledim ama o, soruma sakince cevap verdi. ​"Senin sesini duymam gerekiyor." ​"Niye?" ​Sabır diler gibi başını iki yana salladı. Yüzünü yüzüme yaklaştırıp gamzelerini göstererek gülümsedi. ​"Çünkü sesin bana huzur veriyor." ​

💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷

Herkesin derdine derman olup kendi derdine derman olamayanlara

Klasik gerçek aile hikayelerinden faklı bir geçek aile klişesi Bügün 18 yaşına girdim. Yani galiba bügün yetimhaneden ayrıldım. Bügün kendi evime geçtim. Bügün ailemi buldum BU HİKAYENİN HER HANGİ BİR YERDE BİR BENZERİ YOKTUR. HİKAYENİ ÇALMAYALIM.

Alışılmışın biraz dışında olan bir gerçek aile kurgusudur. Yani,nasıl anlatılır bilmiyorum.Ama galiba "Gül" ailesinden değilim. Biliyordum. Benim gibi akıllı bir insan zaten "Gül" ailesinden olamazdı. Ama "Gözükara" diye soyad mı olur lan? Belki gözüm mavidir?! **** "Ulan bu nasıl kıskanma şekli?!Resmen beni sandalyeye bağladınız!" **** "Mavi,galiba bizi senin gibiler kaçırmış." Mavi anlamayarak bakmaya başladığında ona elimle deli işareti yaptım. Yanında olan yastığı kafama atmıştı. **** "Eğer 'fener sen çok yaşa' diye sokaklarda fenerbahçe formasıyla bağırırsan neden olmasın?"