අවසානයක් නොපතන ආදර කතා අතර අවසානයක් හිමි කරගත් මනු හෘද දෙපලයක්...! slow update

බලා හිදිමි මතු භවයක හෝ පසු වදන ලියන්නට එතැයි කියා... "ඔයා ආවා" "නෑවිත් ඉන්න බැරි උනා"

🤍 මගේ ඇස් නුඹ මතට වැටී තියෙන තාක්... මා මතට වැටෙන ඇස් ගැන නුබ වද විය යුතු නැත...🤍

මරණවට වඩා ලෝකේ පලිගන්න ක්‍රම ඕනේ තරම් තියනවා.. - ආග්‍ර - උබ රිද්දන උපරිම විදියට මම රිද්ද ගන්න ලෑස්තියි... - ආරූ -

" කවදාවත් මුහුදයි අහසයි එක ළඟ හිටියට එකතු වෙන්න බැරි උනා.... කවදාවත් ඉරටයි හඳටයි එක අහසෙ පායන්න බැරි උනා.... ඒත් මටනම් හැම මොහොතකම මං ළඟ ඉඳන් මට පණ වගේ ආදරේ කරපු ඔයාව ලැබුණා.... මං ඒ බලද්දි හැමෝටම වඩා වාසනාවන්තයි විහස්න....."

දන්නවද රාදව් අදටත් මම ඔයාගෙන් ලැබෙන එක හාදුවකට කොච්චර ලෝබද කියල ?? නෑනේද......... එහෙම දන්නවනම් කවදාවත් ඔයා මාව අත අරින්න තියා හිතන්නවත් නෑ.............. ඉතින් මේවගේ හෙන ගගහා වහින හවස්වල ආදරේ කියන්නෙත් මහ අකාරුනික යෙදුමකට 💔

There Love Story Was Written In Blood ! WYB × SXZ

සුදුපාටට පිච්චමල් ගොඩක් අහසින් වැටුණා. දළදාව වහගෙන පිච්චමල් වහිනවා... සාධු සාධු සාධු මන් අත් දෙක දොහොත් මුදුන් දීල දළදා වැන්දා... කාලෙකට පස්සෙ දළදා තේවාව මගෙ කන් වලට ඇහෙනවා... " අයාශ් ඔතන හිටන් ඉන්නෙ ඇයි.. එන්න ඇතුලට යමු" මන් හැරිල බලද්දි සුදු පිච්චමල් වට්ටියක් අතේ තියන් ආරෝන් මගෙ දිහා බලාගෙන හිටගෙන හිටියා. මන් ඌ එක්ක හිනාවෙලා උගෙ ලගට ගියා.. වට්ටියෙන් පිච්චමල් දෝතක් අරන් ඌ මගෙ අත් දෙක උඩින් තිබ්බා. මුලු මාලිගාවටම අපි දෙන්න විතරයි . මහා පින්වන්ත දවසක්. පිච්චමල් වැස්ස අස්සෙන් මට ආරෝන්වත් පෙවුනෙ පිච්චමලක් වගේමයි. ඒකට හරියන්ඩම ඌ සුදෝ සුදු කලිසමකුයි සුදු කමිසෙකුයි ඇදන් හිටියා. මන් ඇදන් හිටියෙ අවුරුදු පහලොවක් තිස්සෙ මන් ඇදන් හිටිය ඇදුමමයි. ආරෝන් දුන්න මල් දෝතත් අරගෙන මන් දළදා මාලිගාව ඇතුලට ගියා. කවුරුත් නැති උනත් මාලිගාව ඇතුලෙ මහ හයියෙන් තේවාව ඇහුනා. " සාධු සාධ