Kendini okuduğu kitabın içinde bulmuştu ancak kitapta son kaldığı yerde ölen ve en nefret ettiği karekter olan ikinci baş kötüydü. Baş rol tarafından öldürülmeyi mi bekleyecekti yoksa kendi hikayesini kendi mi yazacaktı • bl - 8🏅 (24.01.2025) • Fantastik - 2🏅(24.01.2026) • Korku - 1 🏅(16.04.2025) • Reankarne - 1 🏅(23.06.2025) • Büyücü - 1 🏅(07.08.2025) • BxB - 8 🏅(18.01.2026) • Ölüm - 1 🏅(18.01.2026) • Macera - 1 🏅(23.01.2026)

Bu roman dünyasına adım attığım günden beri tek hedefim vardı: yeğenimi - aynı zamanda bu hikâyenin merkezindeki genç çocuğu - orijinal romanda onu bekleyen karanlık sondan uzak tutacak şekilde yetiştirmek. Fakat... neden buraya adım attığımdan beri her şey olması gerekenden daha garip bir hâl aldı? Yeğenimin etrafında dönmesi gereken aşk ilgileri, sanki görünmez bir güç onları yönlendiriyormuş gibi, bir anda benim etrafımda belirmeye başladı. Ana karakter olan yeğenim ise bir gün bana dönüp yüzünde masum bir gülümsemeyle şöyle dedi: "Valen Amca, dünyadaki en iyi kişi sensin!" Ama asıl tuhaflık... onun gözlerindeydi. Orijinal hikâyede baş kötüye dönüşecek olan o çocuk, bana öyle bir bakıyordu ki, sanki kaderi benden başka kimsenin eline dokunmuyordu. "Beni koruyacağına söz vermiştin, değil mi amca? O hâlde neden şimdi geri çekiliyorsun?" Hayır, bu mümkün değil! Ben yalnızca kötü bir karaktere dönüşmesini engellemeye çalışan sıradan bir amcaydım. O hâlde... Bu roman dünyasında işler neden böylesine raydan çıkmış durumda?!

Peki ya Snape'in gizli takıntısını tüm Hogwarts öğrenirse?

Bir Türk'ün reenkarnasyon olma hikayesi. Keyfi olarak yazılmıştır. Sizinde okurken keyif almanızı dilerim. *-*

Kız kardeşimin 7/24 okuduğu o bitmek bilmeyen romantik mangaları ve onların animeleri... benim en büyük kâbusumdu. Gerçekten. O pembe kapaklı, kalpli hikâyelere bir daha bakmak zorunda kalmamak için neredeyse dua ediyordum. Ama kaderin... garip bir mizah anlayışı varmış. Çünkü öldüğümde - evet, öldüğümde - kendimi o nefret ettiğim mangalardan birinin içinde buldum. Ve hayır, ana karakter falan değilim. O kadar şanslı değilim. Kötü kadının erkek kardeşi olarak reenkarne oldum! Yani... en yanlış yerde, en yanlış kişiyim. Tek isteğim basitti: Hikâyedeki bütün o saçma aşk üçgenlerinden, dramatik itiraflardan ve ağlamaklı karakterlerden uzak durmak. Sessiz bir köşede yaşayıp bu senaryodan sıyrılmak istiyordum. Ama... kader, her zamanki gibi, başka planlar yapıyor.

Her şey üniversitenin belalı tipinin sevgilime yavşamasıyla başladı.

Lise son sınıfta, Göktuğ homofobik arkadaşı Han'a âşık olduğunu itiraf etti ve sonra farklı üniversitelere gittiler. On beş yıl boyunca bir daha karşılaşmadılar. Ta ki Göktuğ, Han'ın timine katılana kadar.

Rus asıllı Komutan Andrei Roskolnikov Kuznetsov'un yanına yerleştirilen bir Türk ajanı.